the best of guards copy

Θυμήσου! Θυμήσου! Απ’ όλους, ο τρόμος είναι ο καλύτερος φρουρός.
Θυμήσου! Θυμήσου! Απ’ όλους, ο τρόμος είναι ο καλύτερος φρουρός.

Μήπως το λένε παράνοια όταν σε παρακολουθούν στο δρόμο,
όταν ελέγχουν την αλληλογραφία και παρακολουθούν το τηλέφωνό σου;
Όταν σπάνε την πόρτα, όταν μπουκάρουν σπίτι σου,
ότσν σου κατάσχουν τα πράγματα, όταν η πόρτα του κελιού κλείνει.

Θυμήσου, θυμήσου, απ’ όλους, ο τρόμος είναι ο καλύτερος φρουρός.

Θα σταματήσεις να διαμαρτύρεσαι; Θα σταματήσεις να γράφεις;
Θα σταματήσεις την δράση σου; Θα ακυρώσεις τα όνειρα σου;
Θα γίνεις ένα καλό αγόρι; Θα γίνεις ένα καλό κορίτσι;
Θα είσαι ένα καλό παιδί, όταν η πίεση μεγαλώνει;

Θυμήσου, θυμήσου, απ’ όλους, ο τρόμος είναι ο καλύτερος φρουρός.
Θυμήσου ο δικός σου τρόμος είναι ο καλύτερος φρουρός τους …
Και όλοι μας θα γίνουμε οι καλύτεροι των σκλάβων…
οι καλύτεροι των σκλάβων… οι καλύτεροι των σκλάβων…

Υ.Γ. Χρειάζεται αναγνώστη μου να σημειώσω πως πρόκειται για τους “στίχους του μήνα“..?

terror is the best of 3

Ο προγραμματισμός για τους “στίχους του μήνα” άλλαξε πραξικοπηματικά. Φυσικό επόμενο μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στη γείτονα χώρα. Και την επιτυχημένη προεδρική δικτατορία μέσα στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ο στρατός δεν μπορεί ποτέ να είναι κοινωνική λύση, παρά μόνο πρόβλημα. Το αποδεικνύει και το πρόσφατο παράδειγμα της Αιγύπτου, που ακόμα αιμορραγεί.

Οι στασιαστές γνώριζαν προφανώς τον κυκεώνα.εκκαθαρίσεων που έρχεται και έπαιξαν το τελευταίο και απέλπιδο χαρτί τους. Οι μαύρες λίστες “κοσμικών” και “αντιφρονούντων” δουλεύονταν χρόνια από την κρατική ασφάλεια του καθεστώτος, δεν συπληρώθηκαν μέσα σε δυο νύχτες. Ο σουλτανο-πρόεδρος εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την αποτυχία των στρατηγών, πήρε όλη την εξουσία στα χέρια του, εξαπέλυσε το κυνήγι μαγισσών και αμόλησε τα σκυλιά του.

Είναι πλέον εμφανές ότι το μένος του καθεστώτος και των πιστών οπαδών του στρέφεται ενάντια σε κάθε τι κοσμοπολίτικο και διαφορετικό. Ήδη από τις πρώτες κιόλας μέρες καταγράφηκαν επιθέσεις ερντογανικών και γκρίζων λύκων σε αριστερές και εναλλακτικές γειτονιές της Ιστανμπούλ. Δυστυχώς σήμερα όλα δείχνουν πως το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα όδηγήσει σε ένα ακόμα πιο αυταρχικό μοντέλο κράτους και ισλαμικού νόμου.

Murder King: “Ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;”

Και ο “Βασιλιάς των Δολοφόνων” αποκτά πρόσωπο, ο εφιάλτης αποκτά σάρκα και οστά. Δεν είναι απλά ένα σχεδόν κοινότυπο όνομα metal συγκροτήματος. Όπου παρεπιτπόντως, την βλασφήμια που συμβολίζει το heavy metal έχει ασπαστεί σε υπερβολικό βαθμό η “άπιστη” νεολαία της Τουρκίας. Και που πλέον κινδυνεύει για τις αισθητικές -και όχι μόνο- επιλογές της. Όπως πλέον κινδυνεύει και το ίδιο το συγκρότημα των Murder King που, απ’ το 2014, μέσα απ΄τους στίχους και τη μουσική του στηλιτεύει τον Δικτάτορα κσι τις πολιτικές του:

Για άλλη μια φορά βία για την καταπολέμιση της βίας
και το φακέλωμα δεν τελειώνει ποτέ
Ορυχεία υπήρξαν, τελετές υπήρξαν, θύματα υπήρξαν,
όμως πραγματικά δεν νοιάστηκε κανείς

Ο λαμπτήρας μας σαν πυροφάνι τραβάει τα ψάρια,
η κεφαλή του σαν κώλος περιστεριού χέζει αντιφάσεις,
ήταν γεμάτος αίμα, όπως τα μάτια δάκρυα,
“ότι έγινε, έγινε” -υποκριτικό το πένθος

Δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, για τους δικούς τους.
Δεν υπάρχουν μαύρες λίστες, για τους ζηλωτές τους.

Άλυτη υπόθεση για τη γραφειοκρατία η δολοφονία,
στο σουλτανάτο καταφθάνει ο Χίτλερ, ψευτοδημοκρατία,
ξεπούλημα των πάντων προς τέρψιν ξένων επενδυτών,
ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;

Κάποιος είναι αδερφός μουσουλμάνος, κάποιος είναι μαφιόζος,
διαρκώς οικοπεδοποιεί και χτίζει, που και που δωροδοκεί,
ποτέ δεν παραχωρεί, πάντα μαζεύει,
ποτέ δεν ζορίζεται, τα πλούτη δεν του λείπουν ποτέ.

Ο λαμπτήρας μας σαν πυροφάνι τραβάει τα ψάρια,
γέρνει όπου φυσάει ο άνεμος, πότε δεξιά πότε αριστερά,
παράγει μέχρι αηδίας ασυναρτησίες και παραλογισμούς,
βρώμικες μπίζνες, χλιδή και μεγαλομανία

Δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, για τους δικούς τους.
Δεν υπάρχουν μαύρες λίστες, για τους ζηλωτές τους.

Άλυτη υπόθεση για τη γραφειοκρατία η δολοφονία,
στο σουλτανάτο καταφθάνει ο Χίτλερ, ψευτοδημοκρατία,
ξεπούλημα των πάντων προς τέρψιν ξένων επενδυτών,
ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;

selfie-tourkia-708

Υ.Γ:  Προφανώς και δεν πρόκειται για κατά λέξη μετάφραση αλλά περισσότερο για ερμηνεία, που θέλουμε να πιστεύουμε ωστόσο ότι δεν αλλοιώνει τα πρωτότυπα μηνύματα των στίχων. Όπου αυτό ήταν εφικτό προσεγγίσαμε το τούρκικο κείμενο (ακόμα και με links) γιατί αναμφισβήτητα αντανακλά την εκεί πραγματικότητα. Πολύτιμος όμως βοηθός ήταν ο Burak Ertugru και η αγγλική του μετάφραση στο lyricstranslate, χωρίς αυτήν θα μας ήταν αδύνατη και η απόδοση στα ελληνικά.

Turkmocracy II

PS: An oldschool thrash metal song from Istanbul about the one oldschool dictator:

Bir masum ölürken onlar gülümsüyor”

“When an innocent dies they smile”

“όταν ένας αθώος πεθαίνει αυτοί χαμογελούν”

Τι μαθαίνουν, για την οικογένεια, τα παιδιιά στο σχολείο; Αντιγράφουμε απο σχολικό βιβλίο της Α’ Γυμνασίου:

«Η οικογένεια είναι η πρώτη κοινωνική ομάδα που με τη διαδοχική διεύρυνσή της δημιούργησε την κοινωνία. O σχηματισμός της οικογένειας οφείλεται στην προσπάθεια του ανθρώπου να καλύψει τις βιολογικές και συναισθηματικές ανάγκες του. Η οικογένεια αποτελεί το πρώτο σχολείο της ζωής. Μέσα σ’ αυτήν ο άνθρωπος:

– ικανοποιεί τις βιολογικές και ψυχολογικές ανάγκες του
– αποκτά κοινωνικές αρετές (ειλικρίνεια, φιλοπατρία κ.ά.)
– διδάσκεται ηθικές αξίες
– διαμορφώνει και καλλιεργεί το χαρακτήρα του
– αποκτά γνώσεις και λύνει τις απορίες του.

Σκοπός της οικογένειας είναι η δημιουργία ενός υγιούς και ηθικού περιβάλλοντος, όπου θα ζήσουν ευτυχισμένα όλα τα μέλη της. Τα παιδιά θα αναπτυχθούν σωματικά και πνευματικά, θα καλλιεργηθούν ψυχικά, θα διαμορφώσουν προσωπικότητα και θα γίνουν ικανά να ενταχθούν στην ευρύτερη κοινωνία.

Επομένως, η σωστή λειτουργία μιας κοινωνίας εξαρτάται από τη διατήρηση μιας σταθερής, ασφαλούς και ήρεμης οικογενειακής ζωής.»

Δεν αντέχει σε αντεπιχειρήματα το κείμενο των καθηγητάδων: φτωχό, φτηνό και εμετικό… Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Αλλά κι εμείς θα ήταν σαν να κλέβαμε εκκλησία αν το αποσημειολογούσαμε (άλλωστε το έχουν κάνει οι Αδιέξοδο, πολλά χρόνια πριν καν γραφτεί)..! Προς το παρόν, θα αντιστρέψουμε μόνο το νόημα της τελευταίας και συμπερασματικής του φράσης:

Αν δούμε τι είδους σάπια κοινωνία έχουμε σήμερα, μπορούμε να δούμε και όλη τη σαπίλα της οικογένειας που κρύβεται από πίσω..!

Και δεν είναι καθόλου υπερβολή να (ξανα)πει κανείς ότι διαιωνίζοντας τον θεσμό της οικογένειας είναι σα να διαιωνίζεις το σύστημα, τόσο απλά..!

Γι’ αυτό και επαναλαμβάνω: «η αλήθεια είναι στους Sex Pistols», στο punk δηλαδή!  Άκου και λίγο τους Αδιέξοδο που λέγαμε, για να θυμηθείς και να καταλάβεις:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΔΕΡΦΕΣ!

Ναι ρε! Κουφάλες Ελληναράδες κρυφοφασίστες – υποκριτές:
η ομοφοβία σας στάζει μίσος και αίμα.
Εσείς που μέχρι προχθες ήσασταν όλοι Charlie Hebdo, Γάλλοι και Βέλγοι,
σήμερα -σαν έμποροι όπλων που χαίρονται στο ξέσπασμα ενός πολέμου-
δεν κρύβετε τα εθνικιστικά σας χαμόγελα και προσκυνάτε για λίγο τουρισμό.
Εσείς που μέχρι προχθές ήσασταν όλοι Charlie Hebdo, Γάλλοι και Βέλγοι,
γιατί χθες δεν ήσασταν και όλοι gay, γιατί σήμερα δεν είστε και όλοι Τούρκοι;

ade98a668x

sarkovoro arnı II

Οι Σαλονικείς “Γκούλαγκ” υπήρξαν ένα από τα πιο άρτια συγκροτήματα, και αν όχι και ένα βήμα πιο μπροστά, απολύτως συγχρονισμένοι με την εποχή τους..! Άκμασαν για μια δεκαετία (1986-1996) καταφέρνοντας με την μουσική και τα λόγια τους να εκφράσουν ένα μεγάλο κομμάτι της “άγριας νεολαίας” της εποχής. Από το μιλένιουμ και μετά, με κάποιες αλλαγές στη σύνθεση τους και χωρίς καινούριο υλικό, επανεμφανίζονται σποραδικά σε “μεγάλα” φεστιβάλ… Αυτή η δεύτερη περίοδος τους, όπως και γενικότερα οι επανενώσεις που αναμασούν το παρελθόν τους, δεν μας αγγίζουν – δεν μας αφορούν..! Για τους “στίχους του μήνα” γυρνάμε στο 1986 και στο πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ. Την ίδια χρονιά οι Γκούλαγκ γράφουν για το συγκεκριμένο γεγονός το “Σαρκοβόρο Αρνί“, τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στον πρώτο τους δίσκο “Είσοδος Κινδύνου 0° C” (πρωτοχρονιά 1987). Με πολύ άμεσο και ανατριχιατικό τρόπο μας προετοιμάζουν για τη θανάσιμη δυστοπία των πυρηνικών. Και μας θυμίζουν παράλληλα με το (Ρώσικο) Chernobyl και το (Αμερικάνικο) ατύχημα του Three mile Island! Υπενθυμίζουμε ότι την εποχή εκείνη ναι μεν η ΕΣΣΔ παρακμάζει αλλά ο ψυχροπολεμικός ανταγωνισμός καλά κρατεί… Σήμερα, η Φουκοσίμα και τα πυρηνικά όπλα εξακολουθούν να κρατούν ζωντανό τον εφιάλτη που τόσο εύστοχα περιγράφουν οι στίχοι από το “Σαρκοβόρο Αρνί”, καλή περίσκεψη..!

Πού Θα πάτε; Πού Θα πας;
Το νέφος κανέναν δεν ξεχνά
Πού Θα πάτε; πού Θα πας; Δεν έχει σημασία πια..!
Το νούμερο των νεκρών: δεν έχει σημασία πια..!

Chernobyl! Three mile Island!

Η αδιαφορία των τρελών, δεν έχει σημασία πια!
Τα σύνορα των κρατών, δεν έχουν σημασία πια!
Η ιστορία των λαών, δεν έχει σημασία πια!
Τα όνειρα του μέλλοντος, δεν έχουν σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

Τα παιχνίδια των παιδιών, δεν έχουν σημασία πια!
Ο έρωτας των τυφλών, δεν έχει σημασία πια!
Οι ανέσεις των αστών, δεν έχουν σημασία πια!
Η μιζέρια των φτωχών, δεν έχει σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

Οι εκτελέσεις των ποινών, δεν έχουν σημασία πια!
Οι ταραχές των εποχών, δεν έχουν σημασία πια!
Οι πόλεμοι των εθνών, δεν έχουν σημασία πια!
Το ξύπνημα των μαζών, δεν έχει σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

 

Terminus1

Terminus – Going Nowhere Fast

Terminus2

Terminus – Back Among the Blind 

Terminus3

Terminus4

Η συνέντευξη με τον Μαρκ των Terminus δημοσιεύτηκε στο διπλό τεύχος (Νο 3/4)

του φανζίν Strees, Λιβαδειά Καλοκαίρι 1990 

Gkoulagk1Gkoulagk2Gkoulagk3

ΓΚΟΥΛΑΓΚ-ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 0° C (FULL VINYL 12” ALBUM_1987)

 

Στο δεύτερο τεύχος του Stress ‘zine (Νοέμβρης του ’89), μεταξύ των άλλων υπάρχει και αφιέρωμα στα φανζίνς όπου “εκδότες” παρουσιάζουν τις δουλιές και τον τρόπο σκέψης τους. Με πρώτο και καλύτερο “το παπάρι”:

papari

PissaKaiPoupoula_flyer

Πίσσα και πούπουλα στον βασιλιά / Πίσσα και πούπουλα στα αφεντικά /

Πίσσα και πούπουλα στους υπουργούς / Πίσσα και πούπουλα στους αρχηγούς /

Πίσσα και πούπουλα σε υπουργεία / Πίσσα και πούπουλα σε  δημαρχεία /

Πίσσα και πούπουλα στο στρατό / Πίσσα και πούπουλα στον καπιταλισμό … …

ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ: ομώνυμο κομμάτι, ηχογράφηση για 7′ ιντσο που τελικά δεν κυκλοφόρισε ποτέ, Αγροτικόν Studio

 

Ofisboyz II

Posted: May 22, 2016 in Instanbul, to my friends
Tags: , ,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ofisboyz – Choose Your Side

Genocider 2LR

1985: Η χουντική “επιτροπή λογοκρισίας” του ελληνικού κράτους συνεχίζει να ελέγχει και να χειραγωγεί (ενίοτε με απαγορεύσεις) την παραγωγή Λόγου και Τέχνης που μπορεί να θίγουν “τη δημόσια αιδώ, το πατριωτικό και θρησκευτικό αίσθημα των ελλήνων”…  Με ωμές παρεμβάσεις επί του καλλιτεχνικού έργου αλλά και με ποινικές ευθύνες επί των δημιουργών του… Και όλα αυτά εν μέσω ώριμου Παπανδρεϊσμού και όψιμου σοσιαλισμού..!

Θύμα της περιβόητης επιτροπής πέφτει και ο αντιμιλιταριστικός – διεθνιστικός ύμνος των STRESS “γενοκτονία“. Η πρώτη πανκ αυτόνομη παραγωγή και κυκλοφορία (από το ίδιο το συγκρότημα) δίσκου βινυλίου, σημαδεύεται κυριολεκτικά με την επιβολή σιωπής στο συγκεκριμένο τραγούδι. “Ο ήχος της ανασφάλειας” κυκλοφορεί με την απαγόρευση της δημοσίευσης του τίτλου στην ετικέτα του δίσκου και των εν λόγω στίχων στο ένθετο. Ενώ στην β’ πλευρά του βινυλίου ακούγονται μόνο οι πρώτες νότες του κομματιού και μετά …δίλεπτη σιωπή, έως τις τελευταίες και πάλι νότες του! Η κρατική βία και επιβολή εκτός από τους δρόμους (βλ. την ίδια χρονιά επίσης: “επιχειρήσεις αρετή”, κατάληψη Χημείου, δολοφονία Καλτεζά, κλπ) χαράσσεται και στους ήχους… Τα ίδια θα ισχύσουν και με την επανέκδοση του δίσκου από “ανεξάρτητη εταιρία” το 1988. Η “γενοκτονία” είναι ουσιατικά ένα απαγορευμένο άσμα και παραμένει τέτοιο δισκογραφικά -έως το 1990 όπου και θα διασκευαστεί από τους Αντίδραση, προσπερνώντας την επιτροπή λογοκρισίας… ( * )

Εν μέσω σκληρού Ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και εντόπιου μιλιταρισμού (καθεστώς γενικής επιστράτευσης, δίχρονη στρατιωτική θητεία, τετραετείς φυλακίσεις ανυπότακτων, κοκ) κάθε απόπειρα άρθρωσης κριτικού λόγου στους εθνικούς μας μύθους φλερτάρει με απαγορεύσεις και ποινές.

Παρ’ όλα αυτά (και ενώ το φοκλόρ και οι εξωραϊστικοί σύλλογοι ζουν και βασιλεύουν με κρατικές επιχορηγήσεις) οι επιίσημες θέσεις του ελληνικού κράτους και των κυβερνήσεων του για το Ποντιακό ζήτημα αναφέρονται ως “σφαγές των Ποντίων από τους Νεότουρκους“. Καμία επίσημη αναφορά, εως το 1994, σε γενοκτονία.

Αυτό που αλλάζει από τότε και έπειτα είναι οι προσφυγές στα διεθνή δικαστήρια για την διεκδίκηση αποζημίωσης των θυμάτων. Η “σφαγές” φαίνονται σαν γενικολογίες ενώ η “γενοκτονία” είναι πιο συγκεκριμένη τόσο Ιστορικά όσο και Νομικά. Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων αναγορεύεται ως ένας ακόμη εθνικός στόχος, αντίστοιχοι νόμοι ψηφίζονται από το ελληνικό κοινοβούλιο, ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός αλλάζει επίπεδο και οι μηχανές προπαγάνδας παίρνουν φωτιά. Σε πρόσφορο έδαφος κοινωνικά, εν μέσω “μακεδονικών συλλαλητηρίων” και “ελληνοσερβικής φιλίας”, ένα ακόμα εθνικό ταμπού γεννιέται!

Δε θα μας γιατρέψει ο καιρός, τους σκοτωμένους τους ξεχάσαν εντελώς” αναφέρει το απαγορευμένο άσμα και δικαιώνεται από πολλές απόψεις: ποιος πιστεύει στην ανιδιοτελή κρατική αρωγή και συμπαράσταση υπέρ των θυμάτων; Στην ίδια ιστορική συγκυρία όπου τα υποτιμητικά ανέκδοτα με Πόντιους πρωταγωνιστές κυριαρχούν στην μαζική κουλτούρα και ο επαναπατρισμός των “ρωσοπόντιων αδερφών μας” συνοδεύεται με κοινωνικούς αποκλεισμούς, περιθωριοποίηση και μεγάλες δόσεις ρατσισμού. Για την κρατική εξουσία και τους λειτουργούς της το Ποντιακό ζήτημα αφορά, καθαρά και ξάστερα, πολιτικαντισμούς και ψηφοθηρίες. Και κυρίως στον κοινωνικό έλεγχο και στη διαιώνιση του συστήματος μέσω των εθνικών ιδεωδών.

genoktonia ii

2015: Ο (NEWAVER της πολιτικής) Φίλης κάνει το λάθος ( ; ) όχι μόνο ν’ αγγίξει αλλά και ν’ αμφισβητήσει το Ταμπού..! Οι εθνικιστικοί ασκοί του Αιόλου ανοίγουν αυτόματα, χωρίς κανείς επί της ουσίας να δώσει σημασία σ’ αυτές καθεαυτές τις δηλώσεις. Τα γεγονότα που ακολουθούν είναι λίγο πολύ γνωστά, το ίδιο και οι ακατανόμαστοι ακροδεξιοί πρωταγωνιστές τους. Και πάλι οι απαγορευμένοι στίχοι θα μπορούσαν να περιγράψουν γλαφυρά μια προέκταση αυτής της ιστορίας: “κι όλοι μαζί υπερήφανοι θα υψώσουμε τα χέρια, φασιστικά εμβατήρια για τους νεκρούς (φαντάρους), παπάδες και πολιτικοί θα υμνούν τα ιδανικά τους, που τόσο πολύ μόχθησαν τα βρώμικα μυαλά τους“…

Και στα καπάκια, αμήχανες συζητήσεις επί συζητήσεων, σε ότι αφορά στην επιστήμη και στις ορολογίες της, στις διαφορετικές αποχρώσεις και στις ορθές ονοματοδοσίες λουτρών αίματος, ομαδικών τάφων και ξεριζωμών..! Λες και έχει σημασία για τους ανάπηρους και τις βιασθείσες πολέμου, τις οικογένειες των νεκρών και τους πρόσφυγες, αν σφάχτηκαν, βιάστηκαν ή ξεριζώθηκαν βάσει σχεδίου εθνοκάθαρσης ή γενοκτονίας. ( ** )

Χωρίς καμία σχεδόν αναφορά στα βαθύτερα αίτια τέτοιων γεγονότων. Χωρίς την παραμικρή καταδίκη της εθνικιστικής και θρησκευτικής βίας απ’ όπου και αν προέρχονται. Γιατί αλίμονο, αν αρχίσουμε να εξετάζουμε τις αιτίες και τα γεγονότα, θα πρέπει εκ των πραγμάτων να παραδεκτούμε και να καταδικάσουμε και την ελληνική βία, τις δικές μας γενοκτονίες ή εθνοκαθάρσεις και να αποκαθηλώσουμε και γηγενείς εθνικούς ήρωες.

Γιατί καλά τα λέει το τραγούδι, και γι’ αυτό λογοκρίθηκε: “γενοκτονία (ή εθνοκάθαρση) υπαίτιοι είναι αυτοί: οι ήρωες και οι στρατοί“. Όλοι οι στρατοί θα προσθέταμε σήμερα εμείς… Και μετά του “Είμαστε τα παιδιά της Χιροσίμα, του Ναγκασάκι, του Βιετνάμ, του Αφγανιστάν” θα προσθέταμε και τα παιδιά των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, τα παιδιά της Τουρκίας, της Βοσνίας, της Συρίας, της Αιγύπτου, της Ουκρανίας, του Ιράκ … … …

Όσο για τον ίδιο τον Φίλη: ο εθνικοπατριωτικός παροξυσμός που σχεδίασε και έσπειρε (ως εκπρόσωπος τύπου και μέλος της εθνικοαριστερής κυβέρνησης) για να κερδίσει εκλογές και δημοψηφίσματα θέριεψε και παραλίγο τον κατασπαράξει. Ας πρόσεχε..!

 

( * ) Ένα χρόνο πριν είχε λογοκριθεί η φράση “έλληνα είσαι σκουλήκι” στο κομμάτι “έλληνες” των PANX ROMANA, στην θρυλική συλλογή “Διατάραξη Κοινής Ησυχίας“. Για να γίνει κατανοητό όμως το εύρος των παρεμβάσεων της διαβόητης επιτροπής του υπουργείου Εσωτερικών, δυο ακόμα παραδείγματα: Το 1988, ο Κλεάνθης Χατζηνίκος πραγματοποίει έκθεση ζωγραφικής με έργα που θεωρήθηκαν άσεμνα. Η έκθεση απαγορεύθηκε, ο καλλιτέχνης καταδικάστηκε και ένα από τα έργα του καταστράφηκε ως τεκμήριο εγκλήματος! Ένα ακόμα τραγούδι που λογοκρίθηκε, και αυτό μετά τη Μεταπολίτευση, ήταν το “Διδυμότειχο μπλουζ” (1991) των πατριδοδίαιτων Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και Γιώργου Νταλάρα..!

( ** ) Ποιος πιστεύει στην ουδετερότητα και την εγκυρότητα της Επιστήμης και των Εννοιών; Ιδιαίτερα όταν έννοιες σαν κι αυτές, για να πιστοποιηθούν, διυλίζονται μέσα από πρεσβείες και διπλωματικά γραφεία, υπουργεία πολέμου και προπαγάνδας, κοινοβούλια και διεθνείς οργανισμούς;

Και ειδικά όταν ο όρος “εθνοκάθαρση” πρωτοχρησιμοποιήθηκε σωρηδόν στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, στις χειρότερες εθνικιστικές σφαγές επί ευρωπαϊκού εδάφους μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο; Και χρησιμοποιήθηκε υπερβολικά πολύ για να καλύψει τόσο τις αδυναμίες της ΕΕ όσο και τα επί μέρους και αντικρουόμενα συμφέροντα των κρατών-μελών της. Αν και ασαφής, στην περίπτωση των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας, προτιμήθηκε αντί της “γενοκτονίας”. Πολύ απλά γιατί η “εθνοκάθαρση” σαν όρος είναι νομικά κενός περιεχομένου.

Αν το Ευρωκοινοβούλιο ή ο ΟΗΕ ή και το ΝΑΤΟ ακόμα, χρησιμοποιούσαν εξ΄ αρχής στις επίσημες αναφορές τους τον όρο “γενοκτονία” θα έπρεπε και αυτομάτως -βάσει των καταστατικών τους αρχών- να παρέμβουν δυναμικά για να την αποτρέψουν. Κάτι που είτε λόγω ανικανότητας είτε λόγω σκοπιμότητας (είτε λόγω και των δυο) δεν ήθελαν να κάνουν, μέχρι και την εμπλοκή των ΗΠΑ… Κάτι που ειδικά η ελληνική πλευρά όχι μόνο δεν επιθυμούσε να αποτρέψει αλλά ενίσχυε κιόλας μέσω των συμμαχιών της με τους Σέρβους και Σερβοβόσνιους μακελάρηδες…

 

Valeriana’s Fanzine, σελ. 38-39