.

.

Advertisements

.

[ … / όμορφοι χάρτινοι πειραματισμοί / ποιητικές γραφές και εκδόσεις / με την ευθύνη της προσωπικής έκθεσης / σε συλλογικές κίνησεις / και λογικές συγκινήσεις / με σκληρό μουσικό φόντο και υπόγειο υπόβαθρο / … ]

.

TelosEpoxis

.

αράχνη

.

Τι κι αν όλα στρογγυλέψουν
και αρχίσουν να κινούνται παράλληλα
σε σταθερές μεταξύ τους, αποστάσεις ασφαλείας

Τι κι αν οι λέξεις στα βιβλία
γίνουν μια μαύρη συμπαγής μάζα
ανίκανες να διαβαστούν ξανά

Τι κι αν η φωνή της μνήμης ίσα που θα ακούγεται,
αφού δε θα ΄ναι και πολλοί αυτοί που θα της δίνουν σημασία

Τι κι αν τα βλέμματα πάψουν τελείως να διαταυρώνονται
και χρηιμοποιούν ύπουλα πρίσματα, πίσω απ΄ τα οποία
τα μάτια θα στέκονται ξερά και ανέκφραστα σαν κουμπιά

Τι κι αν οι άνθρωποι φορέσουν στα κεφάλια τους
κάγκελα, λουκέτα και συρματοπλέγματα
και βουτήξουν πρόθυμα τα όνειρα τους στα σκοτάδια

.

Ό,τι κι αν ξημερώσει,
το μόνο που έχει απόψε σημασία
είναι αυτή η αράχνη εκειπάνω
που απερίπαστη, δεν παρεκλίνει απ’ τον σκοπό της
και κάθε φορά βρίσκει καταφύγιο στο τώρα

.

Γιατί λέει ψέματα όποιος ονειρεύεται το μετά
χωρίς να φροντίζει το τώρα.
Γιατί το αύριο συμβαίνει τώρα.

.

Υ.Γ:
προς όλας τας κατευθύνσεις αλλά και προς τον δημιουργό
-με όλον μου το σεβασμό και την αγάπη στην ανταλλαγή κουλτούρας:
Ο Κόκκινος Ήλιος Ροκανίζει την Αράχνη

.

.
Δεν σκέφτηκε ποτέ να φύγει, Δεν σκέφτηκε ποτέ ότι αυτό θα είναι το τέλος, Ένα χτύπημα είναι μόνο η αρχή, και, Αυτό δεν έχει επιστροφή…

…Είναι η μέρα χωρίς αγάπη, Είναι η νύχτα των σπασμένων οστών, Είναι η νύχτα του τρόμου, Κόκκινες κηλίδες στο ημερολόγιο, Βγαλμένες στο φως, Κάθε απόγευμα στις ειδήσεις, Θυμήσου ότι κάποια πεθαίνει, Τόσο αληθινά όσο η ίδια η ζωή, Σταμάτησέ το..!

.

.

Tan real como la vida misma, STOP!

.

.

Αρνούμαστε τους φτιαχτούς διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων, που τους αποκλείουν και τους περιθωριοποιούν με βάση την προέλευση, το φύλο, τις -κάθε είδους- προτιμήσεις κλπ.

Ζούμε σε γειτονιές, στις οποίες -όχι τυχαία- οι σχέσεις των ανθρώπων δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος.
Βιώνουμε πολλές από τις σχέσεις γύρω μας ως όλο και περισσότερο ψυχρές και κλειστοφοβικές, ως όλο και περισσότερο «ορθές» (άρα και καταπιεσμένες), ως όλο και περισσότερο φανατισμένες και εγωκεντρικές, ως όλο και περισσότερο χαζεμένες μέσα στο ευρύτερο αποβλακωμένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται (απ’ το οποίο επηρεάζονται και αντιδρούν αρνητικά).
Και ξέρουμε ότι μία πιθανή λογική συνέχεια της αποβλάκωσης είναι η χυδαιότητα και η αποκτήνωση.

Ζούμε σε γειτονιές όπου σχεδόν οτιδήποτε είναι προγραμματισμένο να συμβεί σε δημόσιο χώρο, πριμοδοτείται απ’ το δήμο, χορηγείται απ’ το Νιάρχο ή τον Ωνάση, εγκρίνεται απ’ την περιγέρεια αττικής και επιτρέπεται απ’ την αστυνομία.
Θέλουμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε τους χώρους αυτών των γειτονιών, να τους φανταστούμε και κυρίως να τους ζήσουμε ως απελευθερωμένους απ’ τις ευλογίες του κάθε «φορεα πολιτισμού», να αλληλεπιδράσουμε με τους ανθρώπους εκείνους που επιλέγουν να έχουν ανοιχτά αυτιά, μάτια και μυαλά, να ενωθούμε με αυτούς που η αφετηρία της σκέψης τους είναι ένα «άντε γαμηθείτε» σε ό,τι καταπιέζει, επιβάλει και επιβάλλεται.

Όσο για αυτούς τους αμετανόητους κοκορόμυαλους που επιλέγουν να παραμένουν συνώνυμοι της διάχυτης σαπίλας και γενικώς επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σκατόψυχοι θέλουμε οι μουσικές, οι φωνές και οι γιορτές μας να γίνονται μια ακόμα μικρή αφορμή για να δουν τα πράματα διαφορετικά, ή αλλιώς μια μικρή αφορμή για να κλειστούν στις «φωλίτσες» τους. Για πάντα.

.

61985390_2283637688392069_2716345842947588096_n

.

Φινάλε της σαιζόν με αυτοοργανωμένο φεστιβάλ της ομάδας Πείραμα στο Πάρκο Δρακόπουλου, Πατησίων 358.


Από τις 19.00: DIY Φάνζιν, DIY Ντίστρο, Έκθεση ζωγραφικής, Χορτοφαγική κουζίνα.

Στις 21.00: Μουσική με Zebu, Corpses, I want the moon, Never-Trust, Ήλιος Θανάτου, Ενδορφίνες.

.

.

sad clowngirl-Untitled-6Bx100

.

Αυτό που θα μπορούσαμε να αντιληφθούμε και να ορίσουμε ως ελεύθερη έκφραση, αποκτά στην πραγματικότητα διαφορετική μορφή σε μια εξοντωτική καθημερινότητα, η οποία λειτουργεί μέσω μηχανισμών καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ανάλογα με την εποχή και με το τι αυτή θεωρεί επιτυχημένο και επικερδές, ανακυκλώνει τους δημιουργούς, αναπαράγει τα σάπια είδωλα και το lifestyle, καλουπώνεται σύμφωνα με τα καπιταλιστικά δεδομένα, επηρεάζει το εναλλακτικό κοινό και διαμορφώνεται βάσει του προκαθορισμένου βιομηχανοποιημένου προϊόντος.

Ακολουθώντας λοιπόν την συγκεκριμένη πορεία και η hip hop κουλτούρα, ξεκίνησε ως μία μουσική από τα κάτω και κατέληξε να είναι άλλη μια μορφή τυποποιημένης έκφρασης μέσω εμπορευματικών σχέσεων. Αγνοώντας το μέχρι τότε αντιρατσιστικό του στοιχείο, ακολούθησε μία στάση κάπως απολιτίκ, ακίνδυνη και καιροσκοπική, σε αρκετές περιπτώσεις σεξιστική αναπαράγοντας πατριαρχικά κατάλοιπα, θέλοντας τον MC να διαχωρίζεται από τον ακροατή μέσω του διδακτισμού του και αναπαράγοντας ολοένα και περισσότερο το σταριλίκι και την αυτοπροβολή. Η μαχητικότητα που κατείχε στο παρελθόν, πήρε μια μορφή θεάματος και καθαρής εκμετάλλευσης από μαγαζάτορες που κέρδισαν χρήματα, προβάλλοντας με ασφαλή τρόπο τη ζωή στο δρόμο και αντλώντας υπεραξία από τα προσωπικά βιώματα των ‘’καλλιτεχνών’’. Από την άλλη, ο εκφραστής της συγκεκριμένης κουλτούρας που κρατούσε το μικρόφωνο, απέκτησε ένα πιο mainstream ύφος, με σκοπό να προσεγγίσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει το κοινό του. Το hip hop όμως έχει βαθιές πολιτικές ρίζες και παίρνει έμπρακτα μέρος στον πόλεμο, διατηρώντας την ταξική του θέση.

Έχοντας κάνει λοιπόν την αυτοκριτική μου ως μέλος της hip hop κοινότητας και ενεργώντας πολιτικά σε κινηματικές διαδικασίες, εστιάζω στο να μπορούμε να δρούμε σε συλλογικό επίπεδο ανταγωνιστικά προς το υπάρχον, μέσω της αυτοοργάνωσης και την αλληλεπίδραση της σε πλατείες, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις. Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσιαστικής και φασίζουσας συμπεριφοράς, ενισχύοντας κινηματικά εγχειρήματα και υπενθυμίζοντας από πού προέρχεται το hip hop και που παρατηρούμε ότι κατευθύνεται.

Θεωρώ ότι πλέον είναι χρέος μας, η τέχνη μας να αποκτήσει μια πιο μαχητική μορφή και λόγο επάνω στα γεγονότα. Από την καθημερινότητα μας, την εργατική μας δύναμη, τις προσωπικές μας σχέσεις, τις επιλογές μας, μέχρι και την ίδια μας την έκφραση, ο καπιταλισμός έχει ριζώσει βαθιά μέσα τους και απορροφά με την πρώτη ευκαιρία όση περισσότερη ενέργεια μπορεί. Αυτό που σίγουρα μας έχει απομείνει, είναι να αντισταθούμε μέχρι τέλους και όσο περνάει από το χέρι μας να μην του το επιτρέψουμε. Σίγουρα ο δρόμος του diy είναι αρκετά δύσκολος, εφόσον πολλοί από εμάς παλεύουν με τον δικό τους κόπο και δυνάμεις (από την αγορά του κατάλληλου εξοπλισμού, τις ατέλειωτες ώρες μέσα σε στούντιο για ηχογραφήσεις, μίξεις, mastering και πρόβες, καθώς και τα χρήματα που δίνονται στην κοπή και το τύπωμα των δίσκων), συνεπώς, θεωρώ πως και ο κόσμος που στηρίζει τις αυτοοργανωμένες διαδικασίες θα πρέπει να συνειδητοποιήσει και να σεβαστεί όσο περισσότερο μπορεί τον προσωπικό μας αγώνα, εάν επιθυμούμε ο χώρος του diy να πάρει τα πάνω του. Δεν χρειαζόμαστε εταιρείες, διοργανωτές, χορηγούς, κρατικούς φορείς, μεσολαβητές, μαγαζάτορες και managers προκειμένου να αυτοοργανωθούμε, αλλά ούτε και μουσικούς καριερίστες που επιδιώκουν να σφετεριστούν τις προσωπικές μας αξίες.

Όλοι εμείς λοιπόν, που κάνουμε ραπ με απωθημένα, σηματοδοτούμε ταυτόχρονα και την ίδια την βία, την οποία δεχόμαστε σε καθημερινή βάση από κάθε πλευρά.

Πένθιμος / Clown

https://www.youtube.com/user/penthimos

.

.

.

Eskorburtoalaselecciones001

.

Para vivir alegre y contento eskorbuto al parlamento
Nuevas normas se han declarado, ni mas ni mas dios y mucho sexo

.

.

El punk a muerto, viva el punk vivo o muerto

.

[ eskorbuto discografia completa ]

.

.

Cruzificcion-268-ERIK-RAVELO

.

.

Υ.Γ.

Μέγα ποτ-πουρί ιερής παιδεραστίας

.

.

.

Όχι, και σήμερα!

Posted: April 11, 2019 in Uncategorized

.

Ξυπνητήρια με χτυπάνε
κοντέρ αναπνοές μετράνε
διαδρομές που δεν με πάνε
πουθενά:
“εργασία και χαρά”

( φ@νζñν )

 

Απεργιακό Φύλλο: “Στο ρελαντί” ( #34 )

.

.

kropotkin-bakunin-goldman-punx-X120

Image  —  Posted: March 22, 2019 in (Χ) καιρός, DiGiCollage, underground press, Valeriana´s ´zine
Tags: , , , , , , , , , , , , ,

και Τρολάρουν και τους Τσέους, Όπως Χθες στον Χολαργό..!

11/04/2019: το Κείμενο της Παρέμβασης (pdf)

 

.

.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ TECHNO – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ !

.

Στις 13 Μάρτη (;) παρεμβήκαμε στο γυναικολογικό ιατρείο της Ζωής Σιάσου. Ανοίξαμε πανό στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου στεγάζεται το ιατρείο, βάψαμε στένσιλ, φωνάξαμε συνθήματα όπως “Η ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς, στο διάολο η οικογένεια στο διάολο κι η πατρίς” και ορισμένες από τις περίπου 30 που ήμασταν ανέβηκαν στο ιατρείο της και προσπάθησαν να την ενημερώσουν για το λόγο της παρέμβασης. Βέβαια εκείνη μόνο στην όψη των συντροφισσών και στο άκουσμα της λέξης “παρέμβαση” πανικοβλήθηκε, ούρλιαζε “βοήθεια” και προσπάθησε να καλέσει τους μπάτσους, όντας και σωματικά επιθετική προς τις συντρόφισσες. Έπειτα, όπως είχαμε αποφασίσει, πορευτήκαμε προς το μετρό Χολαργού όπου και συγκεντρωθήκαμε, ανοίξαμε το πανό, φωνάζαμε συνθήματα, μοιράζαμε κείμενα και βάφαμε στένσιλ. Περίπου 15 λεπτά μετά την αρχή της συγκέντρωσης ήρθαν έξι μηχανές ΔΙΑΣ και 3 περιπολικά και μας περικύκλωσαν για περίπου 45 λεπτά έως ότου λάβουν οδηγίες για το “τι θα μας κάνουν”. Η συγκέντρωση και το μοίρασμα κειμένων συνεχιζόταν καθ’ όλη τη διάρκεια. Στη συνέχεια προσαχθήκαμε στη ΓΑΔΑ -με κλούβα, αφού αρνηθήκαμε να χωριστούμε σε περιπολικά- όπου έγινε εξακρίβωση στοιχείων και στη συνέχεια αφεθήκαμε ελεύθερες.

.

.

Υπάρχει πιο γελοία ευχή απ’ την “καλή σαρακοστή”..? Σίγουρα θα υπάρχει εξίσου γελοία, αλλά αυτή ήταν στα trends των ημερών μετά την Καθαροδευτέρα και ο απόηχος της μας εκνευρίζει ακόμα..! Όλο το σκηνικό είναι σκέτος κλαυσίγελος, όπως η γιορτή κρεατοφαγίας της Τσικνοπέμπτης από ένα έθνος καννίβαλων. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις παγανιστικές Απόκριες και την προσμονή της Καθαράς Δευτέρας, του εξαγνισμού και της προσευχής των χριστιανών εν όψει των θανατερών παθών του κυρίου τους..! Σκέτος παραλογισμός, με διπλά μηνύματα και πολλαπλές διαγνώσεις! Και χιλιάδες χιλιάδων σέλφις στα κοινωνικά δίκτυα! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή – λείπει η σέλφι απ’ τη γιορτή..?

Και να μου το θυμηθείτε: οι selfies θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής -οι κατσαρίδες μπορεί και όχι! Γι’ αυτό κι εμείς, μες την παράνοια της εποχής μας, ας ψάλλουμε με κατάνυξη:

Σέλφις ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον απαθανατίσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
αυτοβαυκαλιζάμενους

Προφητική η φάρσα «selfitis» του 2014, προφητικό και το χειροποίητο κολάζ / οπισθόφυλλο του φανζίν Valeriana’s Collage #2 του 2017. Και ναι, η σελφίτιδα είναι η ψυχική νόσος της εποχής μας!

.

VC2BackCoverX120.

——————————————————————— -Υ.Γ.- ———————————————————————

Όπως έγραφε και στο newsletter της (Ιούνιος 2018):
“Είναι, ρε φιλενάδα, τόσο άδικη η ίδια η ζωή που είναι κρίμα δηλαδή να μην προσπαθούμε να είμαστε πιο δίκαιοι στις καθημερινές μας σχέσεις, που είναι ακόμα χειρότερο το να μην διεκδικούμε τουλάχιστον έναν πιο δίκαιο κόσμο..! Και φυσικά δεν κάνουμε θέμα τις προσωπικές μας κατραπακιές (που το 2018 μας έριξε μπόλικες, η αλήθεια είναι) και ακόμα φυσικότερα το να πέσουμε δεν είναι ζήτημα, το να ξανασηκωθούμε είναι..!
Και θα ξανασηκωθούμε, και θα ξανατυπωθούμε και θα επιστρέψουμε με νέο τεύχος -καλό χειμώνα..! Και μη νομίζεις, εμάς μας έλειψε πολύ περισσότερο η ενασχόληση με τα “κολάζ της Βαλεριάνας”, μας στοίχιζει η απουσία του 3ο τεύχους από το θέρος που ΄ρχεται..”

Κόντρα στις αντιξοότητες λοιπόν, το φανζίν συνεχίζει να υπάρχει σαν τρόπος και σαν ιδέα. Έστω και χωρίς καινούριο τεύχος, συνδιαμορφώνει και συνδιαμορφώνεται τις Τετάρτες του Μάρτη στην πολυαγαπημένη του Υπόγα Κ94. Και μάλιστα την τελευταία από αυτές (27/3) καλεί σε φανζινοσυζήτηση με θέμα:

.

«Από το “μια φορά και έναν καιρό” στο “εδώ και τώρα”

και από την “αυτοέκφραση” στην “αντικουλτούρα”»

 

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων Ενωθείτε!

.