atermonas-konter

.

Είναι κάποιες εποχές που οι μέρες κυλάνε ατέρμονα ίδια,
μηχανικά, χωρίς καμία απόκλιση,
χωρίς καμία εναλλαγή:

καφέ – κακά – ντουζ – δουλειά – σπίτι – φαϊ – σιέστα – καφέ – φαϊ – ύπνος – καφέ – φτου κακά..!
Και πάλι απ΄την αρχή, ξανά και ξανά

Που να χωρέσει η ποίηση μεσ΄ τα σκατά;
Μόνο σα μύγα, ίσως, που τα περιτριγυρνά!

Κι όμως,
ένα ξεχαρβαλωμένο κοντέρ και μια επίσκεψη στο συνεργείο
μπορούν να φέρουν την ανατροπή:

– “Ο ατέρμονας φταίει, πρέπει να τον αλλάξουμε…”
– “Ποιος φταίει;”
– “Ο ατέρμονας! Έχει φθαρεί, θέλεις αλλαγή…”

Μέγας φιλόσοφος και ποιητής ο μηχανικός,
διάγνωση ακριβείας..!

.

.

 

Advertisements

— περιληπτικό απόσπασμα του
“La Catalogne dans le moment populiste”
από το carbureblog.com
σε μτφ massilia21 —

* * *

…Το καταλανικό ζήτημα θέτει το ερώτημα των σχέσεων μεταξύ του Κράτους και του κεφαλαίου. Σ’ αυτή τη σύγκρουση, η ιδεολογική έκφραση των σχέσεων μεταξύ του Κράτους, του «λαού» και της οικονομίας γίνεται ένα συγκεκριμένο διακύβευμα στο πλαίσιο των πολύ πραγματικών ταξικών σχέσεων…

…Ο λαϊκισμός θέτει το ζήτημα της κοινωνίας των πολιτών, αλλά με ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο, παρουσιάζοντας την ταυτόχρονα και σαν μια ουσιαστική κοινότητα – ο «λαός» – είτε με πολιτικούς όρους (η συμμετοχή στη Δημοκρατία) είτε με εθνοτικούς (η γλώσσα, οι ενδυμασίες, η καταγωγή) και σαν μια υλική κοινότητα, που διοικείται από το Κράτος και υφίσταται στο πλαίσιο των κατηγοριών του καπιταλισμού. Η ουσιαστική κοινότητα είναι για τον λαϊκισμό αυτή που νομιμοποιεί το Κράτος, και είναι επίσης και το προνομιακό μέσο με το οποίο φετιχοποιούνται οι καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις, ή μάλλον η γλώσσα στην οποία εκφράζεται αυτή η φετιχοποίηση.

Αλλά αυτή η ουσιαστική κοινότητα δεν αποτελείται από τίποτε άλλο πέρα από καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις, βαμμένες στα υποτίθεται αδελφοποιητικά χρώματα της εθνικής σημαίας. Μεταξύ του Καταλανού εργοδότη και του Καταλανού εργάτη του, η γλώσσα είναι η ίδια. Αλλά η σχέση εκμετάλλευσης που εξακολουθεί να υφίσταται δεν έχει ούτε γλώσσα ούτε σημαία, και η υπεραξία που αποσπάται θα πάει να συναντήσει τα άλλα κεφάλαια στην παγκόσμια αγορά πριν επιστρέψει στα μούτρα των προλετάριων με τη μορφή συμφωνιών βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, που θα έχουν ψηφίσει όμως Καταλανοί…

…Η άποψη για τις μάζες που χειραγωγούνται από την εθνικιστική αστική τάξη υποκρύπτει μια βαθιά περιφρόνηση για τις αποκαλούμενες «μάζες»: οι «άνθρωποι» – γιατί στην περίπτωση του λαϊκισμού αυτή η αφηρημένη κατηγορία έχει υπόσταση – δεν είναι ηλίθιοι που ρίχνονται στα τυφλά στην πρώτη ταυτότητα που συναντάνε. Και πράγματι, η διεκδίκηση της ανεξαρτησίας είναι επίσης μια αντίδραση στα μέτρα λιτότητας που πήρε η ίδια η καταλανική κυβέρνηση, ένας τρόπος να την προκαλέσουν στο παιχνίδι της, εν ολίγοις να της αντιπαρατεθούν.

Η στιγμή του λαϊκισμού στην Καταλονία είναι η στιγμή της μετα-κρίσης του 2008, που γονάτισε την Ισπανία, που είδε τα ποσοστά ανεργίας να εκτινάσσονται και δρακόντεια μέτρα λιτότητας να επιβάλλονται. Με την ανάκαμψη στα μέσα της δεκαετίας του 2010, και τη συγκυριακή βοήθεια της πτώσης της τιμής του πετρελαίου που σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος της τοπικής εργατικής δύναμης έδωσε ένα σημαντικό χέρι βοήθειας σε ότι αφορά τη διεθνή ανταγωνιστικότητά της, η Καταλονία κατάφερε να ρεφάρει, εφαρμόζοντας και αυτές τις πολιτικές λιτότητας που καταγγέλλει…

…Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό πλαίσιο, η οργάνωση του δημοψηφίσματος της 1ης Οκτωβρίου είναι επίσης για τον κυβερνητικό συνασπισμό και ειδικά για τη δεξιά πτέρυγά του, ένας τρόπος να δαμάσει την τίγρη της δυσαρέσκειας των μαζών πριν αυτή στραφεί εναντίον του. Κατονομάζοντας τη Μαδρίτη σαν την πηγή όλων των κακών απαλλάσσει την κυβέρνηση της Ζενεραλιτάτ από τις κατηγορίες που δέχεται και της επιτρέπει να επαναφέρει ένα προσωπείο ενότητας χωρίς το οποίο κανένα Κράτος δεν μπορεί να κυβερνηθεί. Ο λαϊκισμός παρουσιάζει έτσι το διπλό χαρακτήρα ενός «λαϊκού» κινήματος κι ενός κινήματος του Κράτους, δηλ, της κυρίαρχης τάξης, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει μια ρευστή κατάσταση, με διαρκώς επανακαθοριζόμενο περίγραμμα….

…Με τον λαϊκισμό, βλέπουμε πώς η εκ προοιμίου ενοποίηση, η ενότητα των τάξεων που διακηρύσσουν και υπερασπίζονται αυτοί για τους οποίους η «σύγκλιση των αγώνων» καθορίζει την επιτυχία τους, είναι στην πραγματικότητα μια ξεκάθαρη επανεπιβεβαίωση της καθεστηκυίας τάξης. Αυτό που συγκλίνει στους διαταξικούς αγώνες, είναι πάντα τα τμήματα του προλεταριάτου τα συμφέροντα των οποίων συναντιόνται με αυτά της μεσαίας τάξης. Και είναι αυτή η διασταύρωση που συνιστά την «κοινωνία των πολιτών» ως αντικείμενο διεκδίκησης, και από τη στιγμή που η κοινωνία των πολιτών είναι το πρόβλημα, οι καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις γίνονται αδιαμφισβήτητες, δεδομένου ότι θεωρούνται δεδομένες. Από τη στιγμή αυτή υφίσταται μόνο ένα πρόβλημα αναδιανομής του πλούτου», χωρίς να γνωρίζουμε για ποιον «πλούτο» πρόκειται και από πού προέρχεται…

…Αν και ο λαϊκισμός μας είναι ήδη ελάχιστα συμπαθητικός , η «κλασσική» αντίδραση του Κράτους απέναντι σ’ αυτό που για το ίδιο είναι μια αμφισβήτηση της ήδη ευαίσθητης καπιταλιστικής τάξης κινδυνεύει να είναι καινούργια μέτρα καταστολής και ασφάλειας. Και παντού, εθνικιστικά κινήματα με λαϊκιστικές αλλά ελάχιστα «κοινωνικές» συνιστώσες σε σχέση με τους οπαδούς της καταλανικής ανεξαρτησίας βλέπουν το φως της ημέρας – ή βρίσκονται ήδη στα πράγματα, όπως στην Πολωνία και την Ουγγαρία.

Επιπλέον, τα διάφορα αποσχιστικά κινήματα που συμμετέχουν με τον τρόπο τους στο κίνημα επαναπροσδιορισμού του Κράτος υποδεικνύουν επίσης ότι σε παγκόσμια κλίμακα ο κατακερματισμός του κοινωνικού και γεωγραφικού χώρου που είχε ξεκινήσει πριν από την κρίση του 2008 συνεχώς ενισχύεται. Αν και δεν έχει ακόμα τεθεί παρά μόνο σαν υποθετικό σενάριο για τις κεντρικές ζώνες του καπιταλισμού, η εκ παραλλήλου δημιουργία ζωνών-χωματερών που θα κατοικούνται από υπεράριθμους ανθρώπους χωρίς μέσα πάλης και πιο πλούσιες ζώνες που θα στηρίζονται στα υποτιθέμενα προνόμιά τους, που θα τα εγγυάται μια πολιτιστική, εθνοτική ή εθνική κοινότητα δεν είναι μια χαρούμενη προοπτική για το μέλλον.

* * *

Ολόκληρη η μετάφραση του επτασέλιδου άρθρου -σε μορφή PDF: εδώ!

Το πρωτότυπο κείμενο, στα γαλλικά: εκεί!

.

ε;

Πως αντέχεται
τόση παρακμή
τόση ευκολία
τόσος οχετός
τόση επίδειξη
τόση φαινομενικότητα
τόσο τίποτα
τόσα καμπόσα
τόσα στολίδια
τόσα έναστρα βράδυα
τόσες οθόνες
τόσα λάικ
τόσες ήττες
τόσες νίκες
τόσες νίκες που εγίναν ήττες γιατί δεν στοχάστηκε κανείς
τόσες ήττες που δεν εγίναν στοχασμός αλλά μόνο φετίχ
τόσα φετίχ
τόσοι άνθρωποι που πνίγονται
τόση φιλανθρωπία από τ’ αφεντικά για τους ανθρώπους που οι ίδιοι πνίγουν
τόσοι άνθρωποι άνθρωποι που νοιάζονται για αυτούς που πνίγονται αλλά δεν βλέπουν ποιοι τους πνίγουν
τόσες κουβέρτες
τόσα ρούχα
τόσες σέλφι
τόσοι τακτικισμοί
τόσοι -ισμοί
τόσα “η πραγματικότητα πρέπει να χωρέσει σ’ αυτό που λέω αλλιώς δεν υπάρχει”
τόσες επιθέσεις όλων εναντίον όλων
τόση θάλασσα να μας χλευάζει
τόσο απέραντα όμορφη θάλασσα

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

“Συναρμογές”
Παναγιώτης Κ.
Μυτιλήνη, Φθινόπωρο 2017

.

 

-Στάχτη ή αρμύρα θόλωσε τα μάτια μου;
-Τους στίχους τους αφουγκράζεσαι, δεν τους διαβάζεις!

 

… Στον Παναγιώτη Κ. …

 

Φτύνεις λες χαρτί
-ου λέξεις-
σε μοτίβο μπλε
Ένα τσιγάρο δρόμος
ή μια θάλασσα απόσταση;
Δεν έχει σημασία,
αρκεί γι’ αρχή να συναντηθούμε
έστω στο χαρτί ή στο μελάνι

Τσαλακώνω έννοιες,
σκίζω χαρτιά
για να ακούσω ξανά
τις κυματομορφές της γραφής σου
Θαλασσώνομαι
ή θαλασσοδέρνομαι;
Δεν έχει σημασία,
κι η ποίηση ταξίδι είναι

[ Και πρώτα απ’ όλα ταξιδεύεις στους ανθρώπους ]

Άλλος τόπος,
άλλος χρόνος,
νωπός ο αέρας,
ίδιος ο άνθρωπος,
ίδιο Κάπα κεφαλαίο,
άλλος όμως Παναγιώτης

Και δεν ξέρω εάν
ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά
ή ένας καινούριος θε να ΄ρθει από το μέλλον

.

varkula

.

Μάλλον σ’ εσένα χαμογελά ο Ορχάν Βελί Κανίκ,
είναι και αυτά τα ίδια τα νερά απ’ την αντίστροφη που αντικρίζετε
και που αντίστροφα σας καθρεφτίζουν
στην τρικυμία του μυαλού μου

Μάλλον σ’ εμένα χαμογέλασε η Άγνωστη που Περίμενε
κάποιο απόσπασμα του Πάκο Ιγνάσιο σε μια άστιχη συναυλία,
υπάρχουν σήμερα Δεξιοί κι Αριστεροί;

Υπάρχουν
και μια θάλασσα τους χωρίζει
Οι μεν τη βλέπουν ως σύνορο
και οι δε σαν γέφυρα.

Και αυτό έχει μεγάλη σημασία..!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Image  —  Posted: October 29, 2017 in underground press
Tags: , , , , , ,

 

CATALUNYA_CAOS_w

 

ούτε μια ώρα στο στρατό..!

*

KESN-1

*

In.Flammen – War Starts Here

*

Camp „war start here – let’s stop it here“: http://www.war-starts-here.camp

In.Flammen: https://www.facebook.com/InFlammen-16…

Download song: http://www.war-starts-here.camp/wp-co…

.

.

…με αυτά που διαβάζω:

«Υπάρχει μια γενιά παιδιών που μεγάλωσε με τα τραγούδια μου, η μουσική μου άλλαξε τη ζωή πολλών ανθρώπων, αγάπησαν τα τραγούδια μου κι εμένα, με έχει σημαδέψει σαν άνθρωπο… Υπάρχουν άνθρωποι που επηρεάζονται από τα τραγούδια μου, το βλέπω ως λειτούργημα, με ευλόγησε ο Θεός να το κάνω… Βρίσκομαι σε πολύ καλή κατάσταση εγκεφαλικά…»

Υπερφίαλες κενές φιάλες γκλαμουριάς, με ημερομηνία λήξης και προδιαγεγραμμένη μοίρα: στους κάδους ανακύκλωσης του Θεάματος. Σαχλοτράγουδα μιας χρήσης, τσιχλόφουσκες για κλαρινογαμπρούς και νυφοπάζαρα, στίχοι κενού περιεχόμενου, μουσικό χαλί κατανάλωσης και καταστροφής εγκεφαλικών κυττάρων…

Πως ν’ αντέξεις την κενότητα σου λοιπόν; Με το στανιό πρέπει να πιστείς πρώτα απ’ όλα εσύ ο ίδιος (για να μπορέσεις να συνεχίσεις να υπάρχεις) πως δήθεν κάτι είσαι, κάτι κάνεις, κάτι έχεις να πεις. Στο κενό αέρος της φούσκας που επέλεξες να ζεις, μπορείς να καβαλήσεις το καλάμι και να πας όπου γουστάρεις. Δεν θα ‘σαι άλλωστε και ο πρώτος, το σύστημα τροφοδοτεί με άφθονο αέρα τα μυαλά των δικών του παιδιών.

Και αν τώρα ο φελός φαντασιώνεται ότι εμπνέει και άλλους φελούς, ας τον αφήσουμε να το κάνει: είτε ισχύει είτε όχι, αναλώσιμος είναι και αναλώσιμος θα παραμείνει. Η χωματερή της βιομηχανίας του Θεάματος έχει χώρο για όλους τους επίδοξους εμπνευστές της νεολαίας.

Δεν είναι θέμα -υποκειμενικού- γούστου ούτε είναι θέμα υπεράσπισης κάποιας άλλης μουσικής υποκατηγορίας (και η εντεχνίλα άλλωστε ζέχνει): το πρόβλημα με την κυρίαρχη -mainstream- κουλτούρα είναι πολιτισμικό και αξιακό. Που και που μερικοί διάττοντες αστέρες της, όπως ο Σταν, απλά μας δίνουν με τις δηλώσεις τους αφορμές για αποσημειολόγηση της όλης κατάστασης.

Σε κάποιους άλλους, όπως στον τρελο-Τσαχ, μπορεί να δίνουν και πατήματα για σάτιρα, όπως πολύ πετυχημένα (και προφητικά) κάνει με το βίντεο του “ο γύπας”:

. . .

. . .

Υ.Γ Άσχετο με το παραπάνω, αλλά και πάλι ένα διαμάντι αποσημειολόγησης απ’ τον Tsach: Θέλει ο φασίστας να κρυφτεί κι η φωτιά δεν τον αφήνει

. . .

 

-τίποτα περισσότερο, μέρα που ανατέλλει αύριο, μέρα κλοπής παιδικών κι εφηβικών χαμόγελων..:

.

.

Άρρωστοι με τα φανζίνς και με τις απελευθερωτικές εκδόσεις:

.

Fanziniasis_No2_web.jpg

.

Fanziniasis (No1)

.

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

.

 

CLICK HERE TO DOWNLOAD IT!

.

Από την εκδήλωση του ΡΕΣΑΛΤΟ ενάντια στην ανάπλαση, στην πλ. Λαού στο Κερατσίνι, τον Ιούνιο του 2008

.

MA_Keratsini08