.

AntiTurismo-6962462

.

Η Πάλη των Τάξεων λέγεται πως τέλειωσε

είμαστε πλέον όλοι ταξιδιώτες εσαεί’

πρόσφυγες ή τουρίστες;

.

Πουλάς ζωή / Αγοράζεις μέρες

Εισιτήριο στο πουθενά / Χωρίς επιστροφή

Businesses Class or Tourist Class?

.

Απαγόρευση μόνιμης διαμονής / Απαγόρευση εξόδου

Πόλη των απαγορεύσεων ή απαγορευμένη πόλη;

That’s the question!

.

Είπανε πως αλλοιώνουν τον κοινωνικό ιστό

αλλά δεν λένε ποια μαζική υστερία κατέλαβε την Πόλη

και γιατί τους φταίνε οι Καταλήψεις;

.

Άνθρωποι ή Ποντίκια; Tourists or Refugees?

To be a human being or not to be?

Fight the Power – F*ck Airbnb!

.

FCK_RBNBx100

.

.

.

[ Παίρνει βελτιώσεις, μάλλον για Grind Core πάει: ]

.

Ποια είπαμε πως είναι η σύμβαση σου,
τα ωράρια, τα δικαιώματα και οι μισθοί σου;
Και η ασφάλεια, τα ένσημα και οι κρατήσεις;
Με ποιο ταμείο θα εισαχθείς αν αρρωστήσεις;

Πριν από καιρό κι οι bloggers μας λέγανε τα ίδια
σύντομα θα δεις, θα τους συναντήσεις στα σκουπίδια,
άχρηστο-σιχαμερό-αυτάρεσκο-εγωιστικό σκουλήκι
λαμόγιο του ιστού, πουλάς μούρη με ξένο δεκανίκι

Ναι, το ξέρεις, το κράτος κόβει μισθούς –  συντάξεις
δεν ανησυχείς, εσύ θα τρως Φήμη όταν πεινάσεις
Ποιο το σωματείο σου και ποια η προσφορά του,
το community και η αυτοπροβολή της αφεντιάς του;

Πριν από καιρό κι οι bloggers μας πρήζανε τ’ αρχίδια
σύντομα θα δεις, θα συναντηθούν μες τα σκουπίδια
Σήμερα youtubers-influencers σπρώχνουν διαφημίσεις
και πλασάρουν μια ανούσια ζωή, δίχως συγκινήσεις

Έχουν likes μα δεν έχουν φίλους, έχουν views μα δεν
έχουνε καμιά ζωή να δούνε, κάτι κάνουνε νομίζουν
για το χαρτζιλίκι, της πλατφόρμας ψίχουλα σκουπίζουν
και το μέλλον -σαν το ΜySpace- κι αυτούς θα ξεπεράσει

Έχουν likes μα δεν έχουν φίλους, έχουν views
μα δεν έχουνε καμιά ζωή να δούνε, οι Youtubers!

Dislike! Dislike! Dislike! Dislike! Dislike! Dislike!

Get a Life, Ρεεεεεεε-μά-λια !

.

Yutuber-miCheo111x120

.

.

NoFutureX100.

.

.

RottenXmass lp

.

.

.

.

.

VC-SystemX100

.

.

Sagan-Ramone-Pistols-NFS

Δεξιά στη φώτο ο Κάρολος αε πρόβα των Ramones, όπου αστειεύονται σχετικά με το single του “A Glorious Dawn
[ πηγή: Adobe Photoshop Elements 3.0 ]

.

.

Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

.

Απόσπασμα – προδημοσίευση,
από τα επόμενα “Κολάζ της Βαλεριάνας”

.

(…) Στην κατάληψη Αλκαμένους και Ταρσού, στην πλατεία Αττικής. (…) Εκεί όπου το κολεκτιβιστικό και ελευθεριακό πνεύμα της Ναυτίας, έμμεσα, θα συναντηθεί και θα μπολιαστεί με την αντίστοιχη αναρχική και αντιεμπορευματική στάση της Ωχράς Σπειροχαίτης -που στέκεται αλληλέγγυα στο συλλογικό εγχείρημα της Αλκαμένους.

Όσο παράδοξο και αν φαντάζει σήμερα εξαιτίας των -μουσικών και ιδεολογικών- διαφορών τους, Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη μοιράζονται και πάμπολλα κοινά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό άλλωστε και εμπνέουν εξίσου το κίνημα, ειδικά εκείνες τις εποχές: πρώτα απ’ όλα γιατί πράττουν ότι λένε. Και δεν λένε αερολογίες! Πρόκειται για μουσικο-πολιτικές ομάδες που αυτοδιαχειρίζονται το έργο τους και δεν παίζουν σε μαγαζιά παρά μόνο σε κοινωνικές/πολιτικές εκδηλώσεις. Συμμετέχουν σε κοινωνικά εγχειρήματα και αγώνες ενώ παράλληλα προάγουν την συλλογική/κοινοβιακή ζωή και τις καταλήψεις.
Και ειδικά σ’ αυτό το τελευταίο, ένας απ’ τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους στην Αλκαμένους δεν είναι άλλος από τον -16χρονο τότε- “υπηρεσιακό” μπασίστα της Ωχράς. Στις δυο και μοναδικές συναυλίες που θα διοργανωθούν στην κατάληψη θα συμμετάσχουν οι Ωχρά Σπειροχαίτη και οι Φράξια.

Μια από τις πολλές συζητήσεις για την διαμόρφωση μιας κινηματικής αντιθεαματικής / αντιεμπορευματικής στάσης ξεκίνησε τότε και μια από τις πολλές αφορμές της υπήρξε
και ο συγκεκριμένος δίσκος (της Ναυτίας).

.

.

Για την ιστορία, το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται το Τριήμερο του Ράδιο Ουτοπία, στο Πάρκο Νέας Παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Και αυτές οι δύο -υπό διαμόρφωση- τάσεις θα συναντηθούν και θα λειτουργήσουν αρμονικά στα πλαίσια του τριημέρου. Παράλληλα όμως θα δοκιμαστούν και σε διαλεκτικό επίπεδο σε δημόσια συζήτηση αλλά εκεί δεν θα καταφέρουν να συντεθούν. Χωρίς αυτό βέβαια να είναι και αυτοσκοπός, οι διαφωνίες είναι δημιουργικές και σε βάθος χρόνου η κάθε μια οργανωτική τάση θα δοκιμαστεί κοινωνικά. Και οι ζυμώσεις θα συνεχιστούν σε μελλοντικές δημόσιες εκδηλώσεις.

Στο συναυλιακό κομμάτι του Τριημέρου της Ουτοπίας, η Ανάσα Στάχτη και ο Πανικός
θα παίξουν μαζί με την Ωχρά Σπειροχαιτή και τη Σμέρνα, ενώ και η μπάντα του Δόκτωρ Δρακατώρ θα κάνει την παρθενική της εμφάνιση. Συνολικά όμως την παράσταση θα κλέψουν με τις ομιλίες τους δυο παππούδες αναρχικοί: ο Αμπέλ Παζ που θα αναφερθεί στις εμπειρίες του από τον Ισπανικό Εμφύλιο και ο Μπάρμπα-Γιάννης Ταμτάκος που θα εξιστορήσει τα γεγονότα των εργατικών εξεγέρσεων της Θεσσαλονίκης του 1936! Επ’ αφορμής της παρουσίασης της συλλογικής έκδοσης του βιβλίου “Ταξίδι στο Παρελθόν”.

.

tamtakos_abelpaz

.

Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει, χέρι με χέρι, και η “Διατάραξη Οικιακής Ειρήνης” από το “ Do It Yourself” label των μουσικών/συναυλιακών ομάδων της Villa Amalias. Και θα αποτελέσει την αφορμή για την συσπείρωση του D.I.Y κόσμου, όπου με συνελευσιακές διαδικασίες θα δουλέψει την παραγωγή του λόγου και του έργου του. Η “εκδοχή της αυτοοργάνωσης” θα συγκροτηθεί άτυπα ένα χρόνο αργότερα εξαιτίας της έκδοσης των CDs της Ωχράς και της Σμέρνας. Και με αυτές τις αφορμές θα συγκροτηθεί και ως “συλλογικότητα αναρχικών – αντιεξουσιαστών ενάντια στο εμπόρευμα και το θέαμα” ή αλλιώς ως “+τεχνία-”.

.

.

Στην ανοιχτή συζήτηση του τριημέρου θα συζητηθούν θέματα αυτοοργάνωσης και η κάθε πλευρά θα εκθέσει τις αντιλήψεις της. Παρόλα τα κοινά σημεία τους η μεγάλη και ανυπέρβλητη διαφωνία που θα προκύψει θα αφορά στο ζήτημα του χρηματικού αντιτίμου. Η συζήτηση ωστόσο θα διεξαχθεί με κινηματικούς όρους και όχι με όρους επιβολής και κυριαρχίας -που υπονοούν σήμερα οι ακαδημαϊκές προσεγγίσεις περί “σχίσματος” και “σκηνής”. Εδώ άλλωστε μιλάμε για κίνημα και όχι για …κάμπινγκ!

.

(συνεχίζεται)

.

.

.

.

 

.

DSC00706a

.

DSC00727

.

.

Υ.Γ. “Όπως η Marinaleda”…

.

.

.

.

[ … / όμορφοι χάρτινοι πειραματισμοί / ποιητικές γραφές και εκδόσεις / με την ευθύνη της προσωπικής έκθεσης / σε συλλογικές κίνησεις / και λογικές συγκινήσεις / με σκληρό μουσικό φόντο και υπόγειο υπόβαθρο / … ]

.

TelosEpoxis

.

αράχνη

.

Τι κι αν όλα στρογγυλέψουν
και αρχίσουν να κινούνται παράλληλα
σε σταθερές μεταξύ τους, αποστάσεις ασφαλείας

Τι κι αν οι λέξεις στα βιβλία
γίνουν μια μαύρη συμπαγής μάζα
ανίκανες να διαβαστούν ξανά

Τι κι αν η φωνή της μνήμης ίσα που θα ακούγεται,
αφού δε θα ΄ναι και πολλοί αυτοί που θα της δίνουν σημασία

Τι κι αν τα βλέμματα πάψουν τελείως να διαταυρώνονται
και χρηιμοποιούν ύπουλα πρίσματα, πίσω απ΄ τα οποία
τα μάτια θα στέκονται ξερά και ανέκφραστα σαν κουμπιά

Τι κι αν οι άνθρωποι φορέσουν στα κεφάλια τους
κάγκελα, λουκέτα και συρματοπλέγματα
και βουτήξουν πρόθυμα τα όνειρα τους στα σκοτάδια

.

Ό,τι κι αν ξημερώσει,
το μόνο που έχει απόψε σημασία
είναι αυτή η αράχνη εκειπάνω
που απερίπαστη, δεν παρεκλίνει απ’ τον σκοπό της
και κάθε φορά βρίσκει καταφύγιο στο τώρα

.

Γιατί λέει ψέματα όποιος ονειρεύεται το μετά
χωρίς να φροντίζει το τώρα.
Γιατί το αύριο συμβαίνει τώρα.

.

Υ.Γ:
προς όλας τας κατευθύνσεις αλλά και προς τον δημιουργό
-με όλον μου το σεβασμό και την αγάπη στην ανταλλαγή κουλτούρας:
Ο Κόκκινος Ήλιος Ροκανίζει την Αράχνη

.

.
Δεν σκέφτηκε ποτέ να φύγει, Δεν σκέφτηκε ποτέ ότι αυτό θα είναι το τέλος, Ένα χτύπημα είναι μόνο η αρχή, και, Αυτό δεν έχει επιστροφή…

…Είναι η μέρα χωρίς αγάπη, Είναι η νύχτα των σπασμένων οστών, Είναι η νύχτα του τρόμου, Κόκκινες κηλίδες στο ημερολόγιο, Βγαλμένες στο φως, Κάθε απόγευμα στις ειδήσεις, Θυμήσου ότι κάποια πεθαίνει, Τόσο αληθινά όσο η ίδια η ζωή, Σταμάτησέ το..!

.

.

Tan real como la vida misma, STOP!

.

.

Αρνούμαστε τους φτιαχτούς διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων, που τους αποκλείουν και τους περιθωριοποιούν με βάση την προέλευση, το φύλο, τις -κάθε είδους- προτιμήσεις κλπ.

Ζούμε σε γειτονιές, στις οποίες -όχι τυχαία- οι σχέσεις των ανθρώπων δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος.
Βιώνουμε πολλές από τις σχέσεις γύρω μας ως όλο και περισσότερο ψυχρές και κλειστοφοβικές, ως όλο και περισσότερο «ορθές» (άρα και καταπιεσμένες), ως όλο και περισσότερο φανατισμένες και εγωκεντρικές, ως όλο και περισσότερο χαζεμένες μέσα στο ευρύτερο αποβλακωμένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται (απ’ το οποίο επηρεάζονται και αντιδρούν αρνητικά).
Και ξέρουμε ότι μία πιθανή λογική συνέχεια της αποβλάκωσης είναι η χυδαιότητα και η αποκτήνωση.

Ζούμε σε γειτονιές όπου σχεδόν οτιδήποτε είναι προγραμματισμένο να συμβεί σε δημόσιο χώρο, πριμοδοτείται απ’ το δήμο, χορηγείται απ’ το Νιάρχο ή τον Ωνάση, εγκρίνεται απ’ την περιγέρεια αττικής και επιτρέπεται απ’ την αστυνομία.
Θέλουμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε τους χώρους αυτών των γειτονιών, να τους φανταστούμε και κυρίως να τους ζήσουμε ως απελευθερωμένους απ’ τις ευλογίες του κάθε «φορεα πολιτισμού», να αλληλεπιδράσουμε με τους ανθρώπους εκείνους που επιλέγουν να έχουν ανοιχτά αυτιά, μάτια και μυαλά, να ενωθούμε με αυτούς που η αφετηρία της σκέψης τους είναι ένα «άντε γαμηθείτε» σε ό,τι καταπιέζει, επιβάλει και επιβάλλεται.

Όσο για αυτούς τους αμετανόητους κοκορόμυαλους που επιλέγουν να παραμένουν συνώνυμοι της διάχυτης σαπίλας και γενικώς επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σκατόψυχοι θέλουμε οι μουσικές, οι φωνές και οι γιορτές μας να γίνονται μια ακόμα μικρή αφορμή για να δουν τα πράματα διαφορετικά, ή αλλιώς μια μικρή αφορμή για να κλειστούν στις «φωλίτσες» τους. Για πάντα.

.

61985390_2283637688392069_2716345842947588096_n

.

Φινάλε της σαιζόν με αυτοοργανωμένο φεστιβάλ της ομάδας Πείραμα στο Πάρκο Δρακόπουλου, Πατησίων 358.


Από τις 19.00: DIY Φάνζιν, DIY Ντίστρο, Έκθεση ζωγραφικής, Χορτοφαγική κουζίνα.

Στις 21.00: Μουσική με Zebu, Corpses, I want the moon, Never-Trust, Ήλιος Θανάτου, Ενδορφίνες.

.