* ** *** ** *

Αδέρφια μου, αλήτρες, πουλιά..!

Να είστε γερά και δυνατά..!

Αυτή είναι μια σπιτική εκπομπή με αφηγήσεις, ηχητικά κολάζ, καυστικό σχολιασμό, ποίηση και τρόμο. Και με πολύ πολύ punk-rock! Μια D.I.Y παραγωγή φτιαγμένη, μέσα στην παράνοια της καραντίνας, με καθαρό μεράκι και ανόθευτα υλικά. Μ’ ένα μαγνητοφωνάκι (δεν υπάρχει καν μικρόφωνο!) για την φωνή. Και για το μοντάζ, το πρόγραμμα δημιουργίας βίντεο των …παραθύρων. Και για την αναμετάδοση, ότι πιο κοντινό στους ραδιοπομπούς του Αρεσίμπο και στην αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης: ο φούρνος μικροκυμάτων, το οικιακό ρούτερ και ο …βιντεοσωλίνας!

Κάθε τραγούδι και κάθε ήχος έχουν Λόγο και κάθε Λόγος έχει και ήχο και τραγούδι..!

[ Εδώ ο Λόγος (pdf) και εκεί ο Ήχος (wave) ]

* * *

Μίνιμουμ Προδιαγραφές Συστήματος Δέκτη:

ενήλικα και ανοιχτά μυαλά – τα υπόλοιπα παίζει και να ξενερώσουν!

Μείνετε συντονισμένοι – με την Ζωή και την Δημιουργία!
Ζήτω η Ζωή – Θάνατος στο Θάνατο
!

Η Επιστήμη βασίζεται στα Γεγονότα / Ενίοτε και η Ποίηση και η Ιστορία

Ας κοιτάξουμε λοιπόν πρώτα τα Δεδομένα / της ποιητικής μας ιστορίας

Η λέξη “Tar” μεταφράζεται από τα Αγγλικά ως / πίσσα, άσφαλτος, ναύτης, θαλασσόλυκος

Στα Νέα Ελληνικά το “Πρεστίζ” είναι ουδέτερο άκλιτο και σημαίνει / γόητρο, κύρος, διάκριση

Ετοιμολογικά: πρεστίζ < γαλλικά prestige < λατινικά praestigium = απάτη, γοητεία, δόλος /

Ιστορικά, το Prestige υπήρξε / ελληνικό δεξαμενόπλοιο-φάντασμα / που βυθίστηκε

το 2002 έξω από την Κορούνια / μολύνοντας 100.000 χλμ ακτογραμμής και τρεις χώρες

“Επιπλέον” είναι το πρόσθετο, περισσότερο, παραπάνω

/ αλλά και αυτό που επιπλέει / όπως το πετρέλαιο στη θάλασσα δηλαδή /

ή το πλεόνασμα ευθυνών της μεγαλύτερης οικολογικής καταστροφής ισπανικών υδάτων

Ποιητικά, με ή χωρίς ρητορική υπερβολή, οι στίχοι που ακολουθούν / μπορούν να θεαθούν

και ως επιστημονικά τεκμηριωμένοι / Η συγγραφή τους ωστόσο / εμπνεύστηκε από ένα

ακόμα γεγονός / από την μετάφραση του ποιήματος “Πίσσα” της Arancha Nogueria /

(Ανθολογία Νέων Γαλικιανών Ποιητών, Εκδ. Βακχικόν 2019)

* ΣτΣ: Μαζί με την έκθεση του νηογνώμονα /

καλοδεχούμενη και κάθε εμπεριστατωμένη κριτική

Επιπλέον Σκοτάδι – Πίσσα

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες

σκλάβους και γοργόνες, μαύρο χρυσό και παραμύθες

Κανένας απ’ τη φάρα τους δεν θέλει να θυμάται

το τσακισμένο prestige μιας πρωτοπόρας ναυτιλίας

Εφοπλιστική η ειλικρίνεια σας πατριώτες

Πως όμως μοιάζει η σημαία στις Μπαχάμες,

επιτέλους, θα μας πείτε ;

Π.Ο.Π.

Αφιλότιμοι εμπνευστές μιας έννοιας που όμοια της δεν υπάρχει

Χωρίς μπέσα οι μπάσταρδοι απόγονοι του Ομήρου,

άλλωστε Οδύσσειες και Λαβύρινθοι είναι για τους άλλους,

ας πάνε να πνιγούνε!

Ποντάρουν σε ποντοπόρα σαπιοκάραβα και στην τύφλα της δικαιοσύνης

δηλητηριάζουν φτωχούς ναυτικούς / νεαρές ψυχές / αυτόπτες μάρτυρες / αυτόχθονες ακτές

και μετακυλούν στου κόσμου τις Ιθάκες 70.000 τόνους ευθυνών

Δέκα εννιά χρόνια πριν

ο Δούρειος Ίππος δεν μοιάζει με ξύλινο άλογο παραγεμισμένο με στρατιώτες

αλλά με τάνκερ που ξερνάει θάνατο στις όχθες της ζωής

Καημένη Γαλικία

δεν σου ‘φταναν τα δεινά που προκάλεσαν οι κυβερνήτες σου

σού έλαχε και η Τροία του 21ου

που σου ‘φερε πεσκέσι ο πολιτισμός του πετρελαίου

Offshore, my baby!

Κι απ’ τις δυο πλευρές της θάλασσας κανένα ψηλό κεφάλι

δεν θα κάτσει ποτέ του στο σκαμνί,

οι επιτήδειοι πάντα επιπλέουν

Ρέκβιεμ κατάντησε το τραγούδι του γηγενή ποιητή

Η Θάλασσα Ποτέ Της Δεν Πεθαίνει

μάταιες και οι μαλάξεις στο στέρνο της Γοργόνας

νεκρό της αθωότητας το βλέμμα

πύρινο εκείνο της οργής

Αδέρφια σας ευχαριστώ

για την πρώτη γαλικιανή μου φράση:

Nunca Máis

ΠΙΣΣΑ

Εγώ δεν είδα ποτέ μια γοργόνα

Εγώ

δεν είδα ποτέ μια γοργόνα

Η θάλασσα για μένα είναι η γοργόνα

είναι το καλοκαίρι

είναι ο “Γκραν Σολ”

είναι η τράτα

είναι η “χεάδα”

είναι ο Ατλαντικός

είναι η βραχνή φωνή των γυναικών που μπαλώνουν τα δίχτυα,

τα τραγούδια τους, βραχνά και αυτά,

τα χέρια τους τραχιά όταν τα ανοίγουν

προς εμένα, κόρη της στεριάς,

κόρη που ποτέ δεν είδε μια γοργόνα.

Μέχρι που ήρθε το καράβι

δεν είχα δει ποτέ μια γοργόνα

δεν είχα πει ποτέ πίσσα

φοβόμουν τους γείτονες μου

αλλά η θάλασσα έγινε συμφορά

η λέξη πίσσα

που μουγκρίζει στον ουρανίσκο,

άβολη,

αδύνατο να την ροκανίσεις

και τη γοργόνα

και την πίσσα.

Πίσσα

στις γλώσσες,

όπως κάτι που εισχωρεί επειγόντως,

ενδοφλεβίως,

χωρίς κατάλοιπα

μια ομιλία γεμάτη νερό

γρήγορη,

γεμάτη νερό

αλλά με πολύ μαύρο φόβο.

Όταν ήρθε το καράβι

εγώ έμαθα την πίσσα.

Ξυπνήσαμε όλες μέσα στη σιωπή που φέρνει πάντα η αρρώστια.

Τη σιωπή ακριβώς πριν να ουρλιάξει κάποιος.

Ακριβώς πριν το ασθενοφόρο.

Πίσσα.

Ξυπνήσαμε

όπως ξυπνάει μια γοργόνα

με την ουρά βουβή,

και μαύρη, και στείρα.

Ήρθε το καράβι,

έμαθα την πίσσα,

πέθανε η γοργόνα.

ΑΡΑΝΤΣΑ ΝΟΓΚΕΪΡΑ

– Ο “Γκραν Σολ” είναι ένας ψαρότοπος στον Ατλαντικό ωκεανό, δυτικά των βρετανικών νήσων, όπου ψαράδες από την Γαλικία και την Πορτογαλία αλιεύουν εδώ και πολλούς αιώνες.

– Η “χεάδα” είναι διαλεκτικό φωνητικό φαινόμενο, χαρακτηριστικό της γλώσσας της Γαλικίας, που φανερώνει τον τόπο προέλευσης και την κοινωνική τάξη του ομιλητή.

https://gogetfunding.com/medical-expe…

#Punksforsof#GoGetFunding

PUNK MEANS SOLIDARITY / ΠΑΝΚ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Στο πλαίσιο της καμπάνιας “GoGetFunding”, ενώνουμε τις δυνάμεις μας για το Σοφ, που διαγνώστηκε με προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Δημιουργήσαμε ένα πολυσυλλεκτικό βίντεο από διαφορετικές μπάντες, με στόχο να προωθήσουμε το μήνυμα της αλληλεγγύης και να επικοινωνήσουμε την ιστορία της, για να καλυφθούν τα ιατρικά έξοδα της νοσηλείας. Όσο έχουμε το ένα το άλλο, δεν είμαστε ποτέ μόνα.

As part of the “GoGetFunding” campaign, we join our forces for Sof, who was diagnosed with advanced breast cancer. Thus, we created a multicollectional video from various bands and artists, to spread the message of solidarity and help Sof cover their medical expenses. Even in these difficult times, as long as we have each other, we are not alone.

Απέναντι στο θάνατο, τον ατομικισμό και την αλλοτρίωση, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Να ξανακάνουμε το punk απειλή!

Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά / A-Z list of the participating bands below

Αδικαιολογήτως Απών, Punk Rock, Oropos Άλλος Κόσμος, Soul Punk, Athens Αόρατη Απειλή, Hardcore Punk, Athens Αστάθεια, Punk Rock, Athens Βρωμερά Κουνάβια, Punk, Athens Καταχνια, Dark Crust, Thessaloniki Ομίχλη, Street Punk, Thessaloniki Οτομπρίτσι Μοτόρι, Full Speed R’N’R, Heraklion Σε μια γωνιά, Solo Hardcore-Crust Punk, Athens Στράφι, Punk Rock, Larisa Φάκα, Psychedelic Punk Rock, Patras Andy T, Anarcho-Punk, Todmorden UK Anticluster, Hardcore Crust, Athens Anti-Corpos, Queer Feminist Hardcore, Sao Paulo Bri from DOOM, Crust-Punk, UK Civilised Society?, Punk, Yorkshire Convex Model, Synthwave/Post-Punk, Thessaloniki Cynical Ants , Post Punk trio, Athens Days N Daze, Folk Punk, US Endropi, Feminist Queer Punk Collective, Athens Ghostland, Post-punk/new wave, Athens Hekátē, Synthwave-punk, Athens Incirrina, Electronic/Synth Wave, Athens Indico, Punk Rock, Athens I Want the Moon , Babyloncore, Athens Krotalias, Desert Punk, Athens Laura’s Tape , Punk Rock, Athens Lepetka, Queer Punk, Athens Marnie/Andy/Ash from Prolefeed, Andy T and War All The Time ,Durham UK Mavro Gala, Screamo, Athens Minerva Superduty , Post Hardcore, Kalamata My Turn, Hardcore, Volos Nurse Of War, Disco Punk, Athens Oi Polloi, Antifa Street Crust, Endiburgh Pirates City, Punk Rock, Galatsi Rich Gulag & Ryan Riot, Anarcho-Punk, Manchester UK Roddy Moreno from The Opressed, Anti-Fascist Oi!, Cardiff Sara ATH, Rap, Athens Sardanapalm Death, Grindcore HC Punk, Patras Sawave, Non-Binary Punk fooling around with Synths, Athens The Dead Dranks, Garage Punk, Athens The Lab Rats, Folk Punk, Manchester, UK Vile Species , Grindcore, Athens Zero Chance of Rain, Punk Rock, Athens

https://gogetfunding.com/wp-content/uploads/2020/11/6948207/img/mimg_6948207_1605386660-630x473.jpg

Dear friends,

Our beloved friend Sof is in need of our support to cover their medical expenses for chemotherapy and surgery. Sof (they/them) is a queer, sober punk, feminist, vegan cook, cat friend, plant lover cutie who unfortunately was diagnosed with advanced breast cancer. As you can imagine the medical expenses for cancer treatment and surgery are enormous. With this effort we are trying to support Sof to cover at least part of the expenses. Therefore, we are trying to reach out to our peers since we need radical forms of healthcare to take care of people from our community. Neither the state, capitalism nor patriarchy will provide us the care that we need.

Much love and appreciation to all of you. No matter if you are able to donate or not, we would highly appreciate if you can share this text to reach some more people. When all this is over and Sof has recovered you are all invited to celebrate with Sof and us, drinking slurp and any yummie beverage you like.

Αγαπητά φιλαράκια,


το πολυαγαπημένο μας φιλαράκι Σοφ έχει ανάγκη τη στήριξη μας για να καλύψει τα ιατρικά του έξοδα για χημειοθεραπείες και χειρουργείο. Το Σοφ είναι ένα κουηρ, πανκ, φέμινιστ, βίγκαν μαγείρι, φιλόγατο cutie που δυστυχώς διαγνώστηκε μεπροχωρημένο καρκίνο του μαστού. ‘Oπως μπορείτε να φανταστείτε τα ιατρικά έξοδα για τη θεραπεία και το χειρουργείο είναι τεράστια. Με αυτή την προσπάθεια θέλουμε να στηρίξουμε το Σοφ ώστε να καλύψει τουλάχιστον μέρος των εξόδων αυτών. Γι’ αυτό προσπαθούμε να το επικοινωνήσουμε στα κοντινά μας άτομα καθώς η σημερινή εποχή απαιτεί ριζοσπαστικές μορφές φροντίδας για να φροντίσουμε άτομα της κοινότητας μας. Ούτε το κράτος και ο καπιταλισμός ούτε η πατριαρχία θα παρέχει για εμάς τη φροντίδα που έχουμε ανάγκη.

Πολλή αγάπη και εκτίμηση σε όλα σας. Ανεξάρτητα από το αν έχετε ή όχι τη δυνατότητα να συνεισφέρετε, θα το εκτιμούσαμε πολύ αν κοινοποιούσατε το κείμενο για να το μάθουνε και άλλα άτομα. Όταν όλο αυτό έχει τελειώσει και το Σοφ έχει αναρρώσει, είστε όλα καλεσμένα να γιορτάσουμε με το Σοφ και να πιούμε ό,τι νοστιμιά θέλετε.

100% QUARANTINE / VOL. 66,6 %

DWNLD CD A+ ——————————————————————————————- DWNLD CD -Ω

(SALUD Y ANARQUIA) ——————————————————– (ALERTA ANTIFASCISTA)

ΛΥΣΣΑ (“Lyssa”, 66′, subs: eng, esp, gr CC) from Syntexnia on Vimeo.

https://lyssa.espivblogs.net/files/2020/12/nea-lyssa_31.jpg

Αγαπητές, αγαπητοί, αγαπητ@

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι κυκλοφορεί πλέον η ΛΥΣΣΑ !
(με αγγλικούς και ισπανικούς υποτίτλους και ελληνικά captions για προβλήματα ακοής)

Η ΛΥΣΣΑ (66′) γυρίστηκε στη Μεσσηνιακή Μάνη τον Αύγουστο του 2012 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2015 από τις ομάδες Lyssa crew και +τεχνία-. Όλη η διαδικασία οργάνωσης και παραγωγής της αποτελεί μια κίνηση προς έναν αυτοοργανωμένο αντιεμπορευματικό κινηματογράφο που υλοποιήθηκε μέσα από οριζόντιες αντιιεραρχικές διαδικασίες.
Για τα επόμενα δύο χρόνια πραγματοποιήσαμε περισσότερες από 30 προβολές / συζητήσεις σε αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις σε όλη την Ελλάδα. Προσπαθήσαμε να αναδείξουμε την κοινωνική λειτουργία του κινηματογράφου (σε αντίθεση με την θεαματική του υπόσταση), όπου τα μέλη μιας κοινότητας δημιουργούν, παράγουν, μοιράζονται, συζητούν και διαμορφώνουν ισότιμα ένα έργο, δίχως ρόλους και πλαστούς διαχωρισμούς.

Μπορείτε να δείτε ή να κατεβάσετε την ταινία από τις διευθύνσεις :

syntexnia.net/lyssa
lyssa.espivblogs.net


Δεν επιθυμούμε την αναπαραγωγή της ταινίας για εμπορευματικούς / θεσμικούς σκοπούς, καθώς αυτό θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τους όρους παραγωγής της. Αντιθέτως, θα θέλαμε να συναντηθούμε με συλλογικότητες, άτομα και ομάδες που επιλέγουν να οργανώνονται στη βάση αντίστοιχων συλλογικών χαρακτηριστικών.

Lyssa crew / +τεχνία-

ΛΥΣΣΑ (“Lyssa”, 66′, subs: eng, esp, gr CC) from Syntexnia on Vimeo.

.

.

…Is You, Satan:

.

.

1. Η πανδημία δεν είναι μία συλλογή ιών, αλλά μία κοινωνική σχέση μεταξύ ανθρώπων η οποία διαμεσολαβείται από ιούς.

Τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο, αναπόδραστο ή αμετάβλητο σχετικά με τον κορωνοϊό που ξεδιπλώνεται παντού γύρω μας, για τον απλούστατο λόγο ότι η επιδημία είναι κοινωνική. Αρκούν οι ατελείωτες αναρτήσεις και ανακοινώσεις που μας καθοδηγούν να βοηθήσουμε την «επιπεδοποίηση της καμπύλης» για να γίνει σαφές ότι οι ιστορικές συνέπειες και το ανθρώπινο κόστος της επιδημίας εξαρτώνται εξ ολόκληρου από τους τρόπους με τους οποίους θα επιλέξουμε συλλογικά να ζήσουμε σε σχέση με αυτήν. Επειδή η πανδημία δεν είναι κάτι το οποίο απλώς μας συμβαίνει αλλά κάτι στο οποίο μετέχουμε, ένα πρώτο βήμα προς τα μπρος αυτόν τον καιρό είναι να αρνηθούμε να περιορίσουμε τη σκέψη μας στο πως συγκεκριμένα θα επηρεαστούν οι ατομικές μας ζωές από τον ιό και να αρχίσουμε να αναλογιζόμαστε τη δυνατότητα που έχουμε συλλογικά, να αλλάξουμε την πορεία της πανδημίας καθώς και να διαμορφώσουμε τη νέα κοινωνία που θα αναδυθεί κατόπιν.

Η αρχική δημοσιεύση (in English) εδώ:
https://www.ianalanpaul.com/ten-premises-for-a-pandemic/

2. Το ελάχιστο που παρέχει η διευρυνόμενη αναστολή των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών νόμων και κανόνων στον καθένα από εμάς, είναι η ευκαιρία να αμφισβητήσουμε τον κόσμο πριν την πανδημία στον οποίο συνηθίσαμε όλοι να ζούμε.

3. Καθώς τα έθνη-κράτη αποδεικνύονται απρόθυμα ή/και ανίκανα να υποστηρίξουν τη ζωή, η άμεση και επείγουσα προτεραιότητά μας οφείλει να είναι να οργανώσουμε αμοιβαία βοήθεια, αλληλεγγύη και φροντίδα χρησιμοποιώντας όλα τα απαραίτητα μέσα.

4. Καθώς οι καπιταλιστικές οικονομίες της αγοράς αποδεικνύονται παντελώς ανεπαρκείς για εμάς, πρέπει να τολμήσουμε να φανταστούμε τρόπους οργάνωσης της κοινωνικής ζωής πέραν της τιμής, του ανταγωνισμού και του κέρδους.

5. Τα δικά μας δίκτυα φροντίδας και αλληλεγγύης πρέπει απαραίτητα να εκκινούν από την ιδιαιτερότητα και την αμεσότητα των καταστάσεων εντός των οποίων ζούμε, αλλά πρέπει επίσης γρήγορα να πολλαπλασιάσουν τους δεσμούς τους με διάχυτες και διαφορετικές κοινότητες.

6. Η φροντίδα και η αλληλέγγυα δράση μεταξύ μας εντός και πέραν της επιδημίας θα καταστήσει αναγκαία τη συγκρότηση και την υπεράσπιση νέων μορφών κοινών.

7. Η φροντίδα του ενός για τον άλλο συμπεριλαμβάνει εξίσου τη μαχητική αντίθεση σε όσους σκοπεύουν να επιβάλλουν εκ νέου ήδη υπάρχουσες μορφές κυριαρχίας στην αστάθεια και την αβεβαιότητα της πανδημίας.

8. Η πανδημία, ως φαινόμενο που επηρεάζει ποικιλοτρόπως ταυτόχρονα ολόκληρο τον πλανήτη πρέπει να μας ωθήσει να ζήσουμε οριστικά τις ζωές μας πέραν της λογικής των συνόρων και των εθνών.

9. Επειδή η ζωή στην πανδημία είναι αυτή που είναι, η ζωή στην πανδημία δεν θα μείνει όπως ήταν.

10. Πρέπει να αποφασίσουμε συλλογικά, θαρραλέα και με συμπόνια, με ποιους νέους τρόπους επιθυμούμε να ζούμε μέσα στην πανδημία και τον καιρό που έπεται αυτής, ειδάλλως θα αποφασιστούν ερήμην μας.

Αναλυτική Μετάφραση,
από τους “Ξενιστές Καταστάσεων για την Άρση της Πανδημικής Αποξένωσης”, εδώ..!

Και εδώ, μια συζήτηση με τον συγγραφέα των 10 θέσεων…

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ / Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ / ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

H πανδημία δεν πρόκειται να περάσει τις επόμενες εβδομάδες. Ακόμα κι αν τα αυστηρά μέτρα απομόνωσης επιτύχουν να μειώσουν τον αριθμό των μολύνσεων σε σχέση με αυτό που ήταν πριν από ένα μήνα, ο ιός θα μπορούσε να ξαναρχίσει να εξαπλώνεται ξαφνικά εκ νέου μόλις τα μέτρα έχουν ανασταλεί. Η σημερινή κατάσταση είναι πιθανό να συνεχιστεί για μήνες – ξαφνικές συλλήψεις, ασυνήθιστες καραντίνες, όλο και πιο απελπισμένες συνθήκες – αν και σχεδόν σίγουρα όλα θα αλλάξουν μορφή όταν κάποια στιγμή ξεθυμάνει η εξάπλωση. Προκειμένου να προετοιμαστούμε για εκείνη τη στιγμή, ας προστατέψουμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας από τον απειλή που θέτει ο ιός, ας αναρωτηθούμε σχετικά με τους κινδύνους και τις μορφές ασφάλειας που απαιτεί η πανδημία και ας αντιμετωπίσουμε τις καταστροφικές συνέπειες μιας κοινωνικής τάξης που δεν σχεδιάστηκε ποτέ με σκοπό να διαφυλάξει, να φροντίσει και να προστατέψει το κοινό καλό…

ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ

-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΝΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΖΩΗΣ (…)

-ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΔΙΚΤΥΑ (…)

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ

Η εμφάνιση μιας νέας δυνητικά θανατηφόρας μόλυνσης αναγκάζει όλους μας να σκεφτούμε πώς σχετιζομαστε με τον κίνδυνο. Τι αξίζει σε αυτή τη ζωή τόσο, ώστε να διακινδυνέψουμε την ζωή μας για αυτό;

Αν το καλοσκεφτούμε, οι περισσότεροι από εμάς θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι – όπως έχουν τα πράγματα– το να διακινδυνέψουμε τη ζωή μας μόνο και μόνο για να συνεχίσουμε να παίζουμε τον ρόλο μας στον καπιταλισμό – δεν αξίζει τον κόπο. Από την άλλη πλευρά, ίσως αξίζει πραγματικά τον κόπο να διακινδυνεύουμε τη ζωή μας για να προστατέψουμε και να φροντίσουμε ο ένας τον άλλο, να υπερασπιστούμε την ελευθερία μας και τη δυνατότητα να ζούμε σε μια κοινωνία ισότητας.

Ακριβώς όπως η απόλυτη απομόνωση δεν είναι απόλυτα ασφαλής για τους ηλικιωμένους, έτσι και η αποκλειστική προσπάθεια να αποφύγουμε το κίνδυνο αποκλειστικά για τον εαυτό μας δεν θα μας κρατήσει ασφαλείς. Εάν προστατεύουμε μόνο τον εαυτό μας, ενώ οι αγαπημένοι μας αρρωσταίνουν, οι γείτονές μας πεθαίνουν και το αστυνομικό κράτος καταχράται κάθε απομεινάρι της ελευθερίας και της αυτονομίας μας, δεν θα είμαστε πιο ασφαλείς. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη κινδύνου. Έρχεται πιθανότατα ο καιρός όπου θα πρέπει να επανεξετάσουμε όσα είμαστε διατεθειμένοι να διακινδυνέψουμε για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Αυτό μας φέρνει στο ερώτημα, πώς θα επιβιώσουμε από όλες τις άσκοπες τραγωδίες που οι κυβερνήσεις και η παγκόσμια οικονομία εξαπολύουν πάνω μας στο πλαίσιο της πανδημίας – για να μην αναφέρουμε όλες τις άχρηστες τραγωδίες που είχαν δημιουργήσει πριν από αυτήν.

ΕΠΙΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Ας είμαστε ξεκάθαροι: ο ολοκληρωτισμός δεν είναι πια μια απειλή που έρχεται από το μέλλον. Τα μέτρα που εφαρμόζονται σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ολοκληρωτικά με όλη την σημασία της λέξης. Βλέπουμε μονομερή κυβερνητικά διατάγματα που επιβάλλουν απαγορεύσεις μετακινήσεων, εικοσιτετράωρες απαγορεύσεις κυκλοφορίας, στρατιωτικό νόμο και άλλα δικτατορικά μέτρα.

Με αυτά δεν εννοούμε ότι δεν θα έπρεπε να υιοθετούμε μέτρα προκειμένου να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλο από την εξάπλωση του ιού. Κινούμαστε απλώς στην κατεύθυνση της αναγνώρισης, ότι τα μέτρα που διάφορες κυβερνήσεις λαμβάνουν, βασίζονται σε απολυταρχικά μέσα και σε μια αυταρχική λογική. Σκεφτείτε μόνο με πόσο περισσότερους πόρους ενισχύονται ο στρατός, η αστυνομία, οι τράπεζες και το χρηματιστήριο σε σχέση με το σύστημα δημόσιας υγείας και τη βοήθεια προς τους συνανθρώπους προκειμένου αυτοί να επιβιώσουν από την κρίση. Παραμένει ακόμα πιο εύκολο να συλληφθείς γιατί κυκλοφορείς άσκοπα στον δρόμο, παρά το να κάνεις το τεστ για τον ιό.

Ακριβώς όπως ο ιός μας αποκαλύπτει την αλήθεια σχετικά με το πώς ζούσαμε ήδη – τις σχέσεις μας και τα σπίτια μας – μας δείχνει επίσης ότι ήδη ζούσαμε σε μια απολυταρχική κοινωνία. Η άφιξη της πανδημίας απλά το κάνει επίσημο (…)

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Προς το σκοπό αυτό, θα ολοκληρώσουμε με κάποιες στρατηγικές αντίστασης που έχουν ήδη ξεκινήσει να εκδηλώνονται (…)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΕΝΟΣ ΙΟΥ

Anarchism and Pandemics

10 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

…και τούμπαλιν!

Κολυμπώντας μέσα στους απέραντους βάλτους της απραξίας όλου αυτού του καιρού, με τον κίνδυνο παραίτησης και αδράνειας να καραδοκεί στη γωνία, έφτασε η στιγμή που αναδύθηκε η ανάγκη μας να ξανά-υπάρξουμε σαν συλλογικότητα, μέσα σε μια νέα -για την d.i.y. σκηνή- πραγματικότητα. Η παρούσα κατάσταση διαρκούς αλλαγής των υγειονομικών περιορισμών, επαναπροσδιορίζει πολλές δραστηριότητες της ζωής μας, δημιουργώντας την ανάγκη για διαρκή διερεύνηση πάνω στο κατά πόσο μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε απ’ το σημείο που είμασταν πριν την καραντίνα ή όχι.

Έχοντας στο νου και τις παραπάνω σκέψεις, δοκιμάζουμε να καταπιαστούμε με το ιντερνετικό ραδιόφωνο, όχι για να στρογγυλοκάτσουμε στους καναπέδες της απομονωμένης κλεισούρας μας και να κάνουμε πιο βιώσιμο τον εγκλεισμό, αλλά σαν ένα ακόμα εργαλείο προώθησης της αγάπης μας για τη μουσική μέσα απ’ το απελευθερωτικό πρίσμα της d.i.y. κουλτούρας και των σκεπτικών μας γύρω απ’ αυτή. Δημιουργούμε ένα κόμβο διασκέδασης και επικοινωνίας, ελεύθερο από διαφημίσεις, σπόνσορες και καθοδηγούμενες μουσικές επιλογές. Θέλουμε το Radio K94 να είναι κάτι ζωντανό που να μην περιορίζεται μόνο στην αναπαραγωγή μουσικών playlist. Παράλληλα με τη μουσική συντροφιά, επιθυμούμε να κουβεντιάζουμε για τη μουσική που παίζουμε και τη σκηνή της, να αναπτύσσουμε σχετικούς προβληματισμούς αλλά και να αναφερόμαστε σε θέματα που σχετίζονται με την έκφραση και γενικότερα γεγονότα που μας αφορούν και μας ενδιαφέρουν. Επίσης, αποτελεί σημαντικό στόχο το να κάνουμε τα παραπάνω διαλεκτικά με τους ακροατές.

Ταυτόχρονα με το ραδιόφωνο, “εγκαινιάζουμε” και το νέο μας blog το οποίο δεν θα στεγάζεται πλέον στους σέρβερς της google αλλά σ’ αυτούς του αυτοοργανωμένου ψηφιακού εγχειρήματος autistici. Η επιλογή αυτή είναι συνειδητή, καθώς δε θέλουμε να συνεισφέρουμε στη μεγιστοποίηση του κέρδους της google μέσω διαφημίσεων, στην εργαλειακή διαχείριση των βάσεων δεδομένων της από το κράτος και τους κολαούζους του (ΜΚΟ κλπ.), από πολυεθνικές, επιχειρήσεις και στην πλήρη ισοπέδωση της ανωνυμίας και ελευθερίας του χρήστη, η περιήγηση στο διαδίκτυο του οποίου, έχει καταντήσει πεδίο στατιστικής μελέτης για τα σύγχρονα think tanks εξουσίας και αχανές πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας για κάθε λογής εταιρία…

[ Ολόκληρο το κείμενο της Υπόγας Κ94, εδώ ]

Το υπόγειο ραδιοφωνικό πρόγραμμα:

Επανερχόμαστε στις εποχές όπου ο α/α χώρος “ενηλικιώνεται” δυναμικά δοκιμάζοντας ταυτόχρονα τα όρια του. Καθώς λύνει τόσο τις αντιφάσεις όσο και τα δεσμά του με τον “παλαιό κόσμο”. Έρχεται σε κάθετη ρήξη με Μ.Μ.Ε και “ευαίσθητους” δημιοσιογράφους και πολλαπλασιάζει τα μέσα της Αντιπληροφόρησης. Και αφού ήδη περιφρονεί τις κρατικές επιδοτήσεις και αρνείται συνειδητά να μετατραπεί σε κίνημα ΜΚΟ, δημιουργεί συλλογικές δομές και αναζητά τους δικούς του τρόπους. Ασκεί δημιουργική κριτική στην Rock Ιδεολογία, τις θεαματικές και εμπορευματικές σχέσεις, και κόβει τα “νταραβέρια” με τους κατεστημένους “καλλιτέχνες”. Συνδέει την Τέχνη με την Αυτοοργάνωση, θέτει τους δικούς του όρους για την διεξαγωγή εκδηλώσεων στην προοπτική ξεπεράσματος της “εισόδου” και των λοιπών θεαματικών μεθόδων. Κυοφορεί, χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιεί, το DIY και το “Αντιεμπορευματικό”.

Ήδη, από το 1989, έχει εμπεδωθεί το δημαγωγικό καθεστώς της “ελεύθερης” Ραδιοφωνίας – Τηλεόρασης και του δήθεν πλουραλισμού του Τύπου. Έτσι, μεταξύ άλλων, τα έργα της “Καταστασιακής Διεθνούς” επανανακαλύπτονται και εμπνέουν τον ακτιβισμό της εποχής. Και μιλώντας την γλώσσα των ως άνω εμπνευστών: η Επανάσταση της Καθημερινής Ζωής είναι στα καλύτερα της και οι κοινωνοί της επιδιώκουν πάντοτε -και συχνά πετυχαίνουν- τόσο την Πρακτική Θεωρία όσο και την δημιουργία μιας αναρχικής αντίληψης, γειωμένης στην πραγματικότητα και όχι στην ιδεολογία. Όχι χωρίς τριβές, διαφωνίες ή ακόμα και ρήξεις. Μέσα όμως από κινηματικές διαδικασίες και συνελεύσεις. Με αυτόνομες δράσεις αλλά και απολογισμούς. Και με επικοινωνία μεταξύ των μερών της.

Ωστόσο οι Αντικειμενικές Συνθήκες, που πάντα ορίζονταν από τις επιλογές της Εξουσίας, φέρνουν διαρκώς στην πρώτη γραμμή ζητήματα που άπτονται των Εθνικών. Λόγω της Ελληνοσερβικής Φιλίας και του Μακεδονικού, των Ελληνοτουρκικών, των Αλύτρωτων Πατρίδων και της ρατσιστικής μεταχείρισης του πρώτου κύματος των Αλβανών μεταναστών, της σκληρής καταστολής της Ολικής Άρνησης αλλά και Αντιεθνικιστών διαδηλωτών. Το υπερεθνικιστικό κράτος εκείνης της περιόδου περιορίζει την ποσοτική εξάπλωση του α/α χώρου αλλά και πάλι είναι ο μόνος που αντιστέκεται στις κρατικές μεθοδεύσεις. Και ο μόνος πολιτικός χώρος που εκφράζει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στους μετανάστες.

Λίγους μήνες πριν την ολιγόωρη κατάληψη στο Rock FM έχει προηγηθεί διαδήλωση αλληλεγγύης αναρχικών-αντιεξουσιαστών και αυτόνομων στο Κριεκούκι Αττικής, μετά τις επιθέσεις που δέχτηκαν μετανάστες από ντόπιους τραμπούκους. Με το τέλος της πορείας ένα από τα ζητήματα που απασχολεί μια μερίδα συμμετεχόντων είναι ο τρόπος δημοσιοποίησης του γεγονότος. Τα “δελτία τύπου” και οι “άκρες” στα media αποτελούν πλέον ξεπερασμένες πρακτικές από κινηματικής πλευράς. Και ο κόσμος του κινήματος καλείται να ανακαλύψει νέες μορφές κοινωνικής απεύθυνσης.

Σε πρωτοβουλιακή συνέλευση που δημιουργείται πέφτει στο τραπέζι η ιδέα για κατάληψη ραδιοσταθμού. Μετά από συζητήσεις και ανταλλαγές επιχειρημάτων προκρίνεται αυτός του Rock FM. Και γιατί συντηρεί ένα κοινό “άγριας νεολαίας” που φλερτάρει -έστω και σε θεαματικό επίπεδο- με ανατρεπτικές ιδέες. Όσο και γιατί οι ίδιες οι κινηματικές ιδέες και κριτικές ωριμάζουν και επιδιώκουν να κοινωνικοποιηθούν. Αποφασίζεται λοιπόν πέρα από την αντιρατσιστική πληροφόρηση να ασκηθεί και κριτική στην Rock Ιδεολογία, στο ίδιο το μέσο, στα ΜΜΕ, στο εμπόρευμα και το θέαμα. Γράφονται πρωτοβουλιακά (αλλά και ηχογραφούνται κάποια από) τα κείμενα των παρεμβάσεων. Παρουσιάζονται και συζητιούνται από κοινού τόσο αυτά όσο και οι πρακτικές πτυχές του εγχειρήματος. Εκδίδονται αφίσα και τρικάκια αντίστοιχου περιεχομένου που με την δημοσίευση τους προετοιμάζουν τον δρόμο της κατάληψης, από καμιά 30αριά νοματαίους και νοματαίες… Αν η μνήμη δεν απατά ήταν φθινόπωρο και ήταν το 1993.

Εκτενή αποσπάσματα του ραδιοφωνικού λόγου των καταληψιών διασώθηκαν σε ξεχασμένη κασέτα, ψηφιοποιήθηκαν χωρίς ρετουσαρίσματα, και παρουσιάζονται αυτούσια για κινηματική τέρψη, απόλαυση και χρήση..! Ο αγώνας της μνήμης εναντία στην λήθη που προωθούν οι ακαδημαϊκοί αναλυτές του ελευθεριακού, καταληψιακού και DIY κινήματος που προσπαθούν να το αποστραγγίσουν από την όποια πολιτικότητα του.

Καλή Ακρόαση και Σκέψη και Viva la Revolucion Social, Cabron@s..!

Πως θα “καλωσόριζε” τους νεοσύλλεκτους στρατιώτες ο αρχηγός του ΓΕΣ σε μια κρίση ταξικής ειλικρίνειας; Θα μπορούσε όμως ακόμα και ο ίδιος να ξεφύγει απ’ τα δεσμά της εθνικής προπαγάνδας; Σαν καριερίστας καραβανάς και σαν “μαμίσιο” ανταλλακτικό της Μηχανής του Κιμά θα ήταν μάλλον αδύνατο να κρατήσει καθαρά τα χέρια και την σκέψη. Θα του “ξέφευγαν” ωστόσο κάποιες διαχρονικές αλήθειες για την ιεραρχία και τους πραγματικούς σκοπούς της υποχρεωτικής στράτευσης.

Το κείμενο και η ηχογράφηση αυτής της “κοινωνικής σάτιρας” μας πάνε καμιά δεκαπενταριά (και βάλε) χρόνια πίσω στις εποχές των παχιών αγελάδων, της “βασίλισσας των Βαλκανίων”, της κούρσας των εξοπλισμών, των Ολυμπιακών Αγώνων και της Αρχής του “Εθνικού” Χρέους. Πολλά έχουν βέβαια αλλάξει από τότε, όχι όμως και η ουσία τόσο της Στράτευσης όσο και της Άρνησης της.

Σε ένα ξέσπασμα ειλικρίνειας, ο στρατάρχης θα “καλωσόριζε” τους φαντάρους κάπως έτσι:

Υ.Γ.

Για να μην ξεχνιόμαστε: https://olikiarnisi.espivblogs.net/

.

Θα ήταν μάταιο να αναζητούμε “ήρωες” και “πρωτοπόρους”, έστω και μέσα από ένα υπόγειο ή και αντιεξουσιαστικό πρίσμα. Και ακόμα πιο επικίνδυνο να ψάχνουμε για είδωλα μέσα στους καθρέφτες της υπόγειας σκηνής και της ανατρεπτικής δημιουργίας. Ακόμα και αν περιορίζαμε τις αναζητήσεις μας στην σκληρή και άνυδρη δεκαετία του ‘90, όπου οι επιλογές μας θα ήταν πολύ περιορισμένες αλλά και πολύ πιο αυθεντικές.

Και η “μουσική συλλογικότητα” ΦΡΑΞΙΑ ήταν αυτό ακριβώς: ένας αυθεντικός καθρέφτης, τουλάχιστον του πρώτου μισού, των 90΄ς και των κοινωνικών αντιφάσεων τους. Τέκνα της οικογενειακής αποσύνθεσης αλλά και της Αναρχίας. Πειραματιστές ψυχοτρόπων ουσιών αλλά και απελευθερωτικών προταγμάτων. Σεχταριστές και κοινωνιστές ταυτόχρονα. Και σίγουρα, για όλα αυτά τα χρόνια που συντόνισαν το δημιουργικό τους σκοτάδι και την εκφραστική τους παράνοια στις διαδρομές της Ουτοπίας, υπήρξαν ενεργοί υποστηρικτές της αυτοοργάνωσης και της συλλογικής ζωής, αρνητές στράτευσης και αλληλέγγυοι των κοινωνικών αγώνων.

Fraxia-1afises120

Και όντως, αν είχαν ακολουθήσει την πεπατημένη των άλλων δυο “ομόηχων” συγκροτημάτων της εποχής τους, των Υπόγεια Τροχιά και Διάφανων Κρίνων, σήμερα θα ήταν πιο αναγνωρίσιμη σαν μπάντα. Αλλά η Φράξια του ‘90 επένδυσε στις άμεσες σχέσεις και γύρισε την πλάτη σε εμπόρους και διαμεσολαβητές. Και συνείσφερε στα πρώτα βήματα μιας αντιεμπορευματικής αντίληψης.

Δυστυχώς, όταν φραξιονισμοί και συνομωσιολογίες άρχισαν να γιγαντώνονται από πλευράς τους και η σχέση τους με τον α/α χώρο άρχισε να χωλαίνει. Έτσι αυτοεξορίστηκαν σε κάποιο κοινόβιο μέχρι και που αυτομόλησαν εντελώς κάπου στα 1997-98. Ωστόσο δεν εμμένουμε στις διαφορές και τις απογοητεύσεις. Ούτε καν στην πραγματικά θλιβερή επανεμφάνισή τους (πριν 5-6 χρόνια) σε γνωστό μαγαζί στο Γκάζι.

Αντιθέτως, κρατάμε ζωντανές τις μνήμες που μας καθόρισαν από κοινού και μας συγκίνησαν προσωπικά σε Ν. Λιόσια, Αιγάλεω, στην Κατάληψη της Αλκαμένους και Ταρσού, στην κατειλημμένη ΑΣΟΕΕ και στο τριήμερο του Ράδιο Ουτοπία. Και αυτές τις αναμνήσεις ήρθε να ενισχύσει η “ανακάλυψη” του πρώτου τους demo (1993-’94) που νομίζαμε για χαμένο. Υπήρξαν δυο τουλάχιστον ακόμα κασέτες (με ακόμα καλύτερες ηχογραφήσεις και τραγούδια και μια μελοποίηση ποιήματος της Γώγου) αλλά δεν επέζησαν της φθοράς του χρόνου.

Και αυτά τα πέντε τραγούδια, χωρίς λοιπά στοιχεία, είναι ότι μας απέμεινε από μια πραγματικά …πονεμένη ιστορία. Αυτά και το κειμενάκι από το Τριήμερο της Ουτοπίας του 1996. Και απόψε τα μοιραζόμαστε, σε κοινή θέα και για κοινή χρήση:

fraxia-keimeno96x120