Posts Tagged ‘DiY’

kropotkin-bakunin-goldman-punx-X120

Advertisements

.

Υπάρχει πιο γελοία ευχή απ’ την “καλή σαρακοστή”..? Σίγουρα θα υπάρχει εξίσου γελοία, αλλά αυτή ήταν στα trends των ημερών μετά την Καθαροδευτέρα και ο απόηχος της μας εκνευρίζει ακόμα..! Όλο το σκηνικό είναι σκέτος κλαυσίγελος, όπως η γιορτή κρεατοφαγίας της Τσικνοπέμπτης από ένα έθνος καννίβαλων. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις παγανιστικές Απόκριες και την προσμονή της Καθαράς Δευτέρας, του εξαγνισμού και της προσευχής των χριστιανών εν όψει των θανατερών παθών του κυρίου τους..! Σκέτος παραλογισμός, με διπλά μηνύματα και πολλαπλές διαγνώσεις! Και χιλιάδες χιλιάδων σέλφις στα κοινωνικά δίκτυα! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή – λείπει η σέλφι απ’ τη γιορτή..?

Και να μου το θυμηθείτε: οι selfies θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής -οι κατσαρίδες μπορεί και όχι! Γι’ αυτό κι εμείς, μες την παράνοια της εποχής μας, ας ψάλλουμε με κατάνυξη:

Σέλφις ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον απαθανατίσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
αυτοβαυκαλιζάμενους

Προφητική η φάρσα «selfitis» του 2014, προφητικό και το χειροποίητο κολάζ / οπισθόφυλλο του φανζίν Valeriana’s Collage #2 του 2017. Και ναι, η σελφίτιδα είναι η ψυχική νόσος της εποχής μας!

.

VC2BackCoverX120.

——————————————————————— -Υ.Γ.- ———————————————————————

Όπως έγραφε και στο newsletter της (Ιούνιος 2018):
“Είναι, ρε φιλενάδα, τόσο άδικη η ίδια η ζωή που είναι κρίμα δηλαδή να μην προσπαθούμε να είμαστε πιο δίκαιοι στις καθημερινές μας σχέσεις, που είναι ακόμα χειρότερο το να μην διεκδικούμε τουλάχιστον έναν πιο δίκαιο κόσμο..! Και φυσικά δεν κάνουμε θέμα τις προσωπικές μας κατραπακιές (που το 2018 μας έριξε μπόλικες, η αλήθεια είναι) και ακόμα φυσικότερα το να πέσουμε δεν είναι ζήτημα, το να ξανασηκωθούμε είναι..!
Και θα ξανασηκωθούμε, και θα ξανατυπωθούμε και θα επιστρέψουμε με νέο τεύχος -καλό χειμώνα..! Και μη νομίζεις, εμάς μας έλειψε πολύ περισσότερο η ενασχόληση με τα “κολάζ της Βαλεριάνας”, μας στοίχιζει η απουσία του 3ο τεύχους από το θέρος που ΄ρχεται..”

Κόντρα στις αντιξοότητες λοιπόν, το φανζίν συνεχίζει να υπάρχει σαν τρόπος και σαν ιδέα. Έστω και χωρίς καινούριο τεύχος, συνδιαμορφώνει και συνδιαμορφώνεται τις Τετάρτες του Μάρτη στην πολυαγαπημένη του Υπόγα Κ94. Και μάλιστα την τελευταία από αυτές (27/3) καλεί σε φανζινοσυζήτηση με θέμα:

.

«Από το “μια φορά και έναν καιρό” στο “εδώ και τώρα”

και από την “αυτοέκφραση” στην “αντικουλτούρα”»

 

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων Ενωθείτε!

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.
Αντιστρέφοντας τον όρο “youth project” (πρόγραμμα νεολαίας) και βαφτίζοντας ως Project Youth το συγκρότημα τους, οι τέσσερις άγριοι νεολαίοι από την Ιστανμπούλ και σαρκάζουν και δηλώνουν απερίφραστα πως η νεολαία κατασκευάζεται. Εκπαιδεύεται και προγραμματίζεται σ’ ένα φαύλο κύκλο εκμετάλλευσης και κατανάλωσης -μέχρι θανάτου: “Work all day more than sleep at night / Are you happy Project Child? Project Child / PROJECT YOUTH / Die!”

Το Middle East (2017) είναι ο πρώτος δίσκος αυτής της πολιτικοποιημένης πανκ-ροκ μπάντας, ένας από τους πιο μεστούς και πιο αγαπημένους των τελευταίων ετών. Αξιομνημόνευτη είναι επίσης και η δομή / θεματολογία των στίχων του άλμπουμ.      Τόσο, που πραγματικά ήταν δύσκολη η επιλογή ένος μόνο, για τους στίχους του μήνα.    Που τελικά λόγω της αντιμιλιταριστικής διάθεσης του συγκεκριμένου μήνα (βλ. στρατοδικεία αρνητών στράτευσης) επιλέχθηκε το ομώνυμο τραγούδι “Μέση Ανατολή”.

Που είναι επίσης ενδεικτικό του πως με πολύ απλά λόγια μπορεί κανείς να εκφραστεί λυρικά πάνω στα πιο μεγάλα ζητήματα. Και νομίζω ότι οι Project Youth κατάφεραν να πουν σε λίγες γραμμές ότι δεν έχουν καταφέρει τόνοι μελετών και αρθρογρφίας τόσο πάνω στο Μεσανατολικό γενικά, όσο και για τα παιδιά-στρατιώτες συγκεκριμένα:

.

.

Middle East
Μέση Ανατολή
You will die for your nation
Θα πεθάνεις για το έθνος σου
Middle East
Μέση Ανατολή
Parents choose your religion
Οι γονείς σού διαλέγουν θρησκεία
Middle East
Μέση Ανατολή
There is only one gender
Εδώ υπάρχει μόνο ένα φύλο
Middle East
Μέση Ανατολή
Blood smells like global power
Το αίμα μυρίζει όπως η παγκόσμια εξουσία

Guns are toys
Τα όπλα είναι παιχνίδια
Brave little boys
Γενναία μικρά αγόρια
Born to be a soldier
Γεννιούνται στρατιώτες

Middle East
Μέση Ανατολή
I can’t hear a melody
Δεν ακούω καμία μελωδία σου
Middle East
Μέση Ανατολή
I forgot the rainbow’s meaning
Ξέχασα το νόημα του ουράνιου τόξου
Middle East
Μέση Ανατολή
Killings are happenin’ clearly
Οι σκοτωμοί συμβαίνουν’ πραγματικά
Middle East
Μέση Ανατολή
Western world is playing
Ο δυτικός κόσμος παίζει μαζί σου

Guns are toys
Τα όπλα είναι παιχνίδια
Brave little boys
Γενναία μικρά αγόρια
Born to be a soldier
Γεννιούνται στρατιώτες

*

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

*
ΥΓ(1):
Περισσότερες δημιουργίες από τους Project Youth, εδώ.

*

ΥΓ(2):
Και μια παλιότερη συνέντευξη τους, εκεί.

.

 

.

Antrwpos_8304666.

Μια σχεδόν τυχαία γνωριμία, πριν κάμποσα καλοκαίρια στην Πάρο, με έναν αναρχικό από την Βαρκελώνη που δούλευε εποχκά ως σερβιτόρος, μας έφερε σε επάφη και με το υπέροχο μουσικό και ποιητικό σύμπαν που λέγεται “antrwpos”

Ο Antrwpos είναι ένας ζωντανός οργανισμός τα κύτταρα του οποίου ανατροφοδοτούνται και συνυπάρχουν, διατηρώντας τον σύνθετο μηχανισμό ενός έμβιου όντος σε κίνηση. Κανένα από αυτά τα κύτταρα δεν εμποδίζει την ανάπτυξη των υπολοίπων, αλλά αναζητά την αρμονία στο μεταβολισμό τους. Στόχος του είναι να δημιουργήσει μουσική και να διεγείρει τις αισθήσεις άλλων ζωντανών όντων

Μαύρο, μπλε, κόκκινο, πράσινο… Συνεχίζοντας τόσο τον Όργουελ όσο και την Γώγου, “δεν έχει νόημα να επιβιώνεις, σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος”, μοιραζόμαστε αυτό το τετράχρωμο τραγούδι / μανιφέστο του συγκροτήματος: negro, azul, rojo, verde
.

.

Στο μεταξύ, αναζητούμε τους στίχους για μετάφραση ( κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη! ) και στέλνουμε μια ψηφιακή αγκαλιά στον Τόνι..!

Για να κατεβάσετε όλη τη δουλειά των “άνθρωπος”, κλικ εδώ!

Και για να δείτε μια ζωντανή εμπειρία τους, κλικ εκεί!

*  *  *

.

…που αξίζουν και με το παραπάνω’
τόσο τον κόπο της αναζήτησης τους,
όσο και -προ πάντων- αυτόν της ανάγνωσης / ακρόασης τους..!

Τέσσερις από τις πιο καλές στιγμές και δημιουργίες του ’18, από τα κάτω..!

Ποίηση και Επανάσταση, στην καθημερινή ζωή..!

.

BOOK_DISCs_x4-100

.

Riot Propaganda: Agenda Oculta, 54 σελ.(23×22) + CD ( 8 tracks )

.

Θαλερός: Περήφανα Ελατήρια, 44 σελ.(17×24) + CD ( 8 tracks )

.

Νιο.Στε: Εν τω Μεταξύ, 12 σελ. (15×21) + CD ( 5 tracks )

.

Άψινθος: Λάμα στα Στήθια της Μητρόπολης, 114 σελ. (21×29) + 3 CD ( 41 tracks )

.

 

 

.

Αναδημοσίευση από την φανζινίτα . Στο αρχικό άρθρο υπάρχουν και περισσότερες πληροφορίες για τις λαϊκές φιέστες. Υπήρχε και λινκ για το ντέμο του συγκροτήματος, που δυστυχώς είναι νεκρό. Απ’ ότι φαίνεται και οι ίδιοι οι Rock Bastards εγκατέλειψαν το σχήμα, κάπου στα 2013…

.

santfeliurockbastards

.

Συναντήσαμε τους “Ροκ Μπάσταρδους” σχεδόν τυχαία, πριν επτά χρόνια, στις λαϊκές γιορτές και τα πανηγύρια του Σαντ Φελίου Γκιουτσόλς -μιας καταλανικής λουτρόπολης κοντά στη Χιρόνα. Μα τον Άη Φελιό, φαντάζεστε στα πανηγύρια του Άη Λιά αντί για κρασιά και κλαρίνα, μπύρες και πανκ-ροκ; Πολιτισμικό σοκ και δέος, θεσμικό και αντιθεσμικό κουβάρι, βγάλε άκρη και βράσε όριζα! Οι Μπάσταρδοι της Ροκ συμπαθέστατοι αλλά και οτιναναιστές: λίγο αλητεία, λίγο πανκ, άλλο τόσο καταλανιστές, διεθνιστές και ολίγον τι καριερίστες. Αλλά επί σκηνής η ένταση φουλ και τα γκάζια τσίτα. Καλή φάση: περάσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Και αν μη τι άλλο ανταποκρίθηκαν άμεσα και έστειλαν με μέιλ το ντέμο τους, απ’ το οποίο σήμερα μοιραζόμαστε το Sueños Rotos (Σάπια Όνειρα)..! Καλή Ακρόαση!

.

.

Punk, metal, hardcore, Kaos, destrucción,, rebeldia, arrogancia, alcohol, macarrismo… esto es ROCK BASTARDS..!

.

Παλιό και αγαπημένο -της νιότης μου- τραγούδι..! Συνδεδεμένο -μεταφυσικά σχεδόν- στο μυαλό μου με την κοινωνική επανάταση του 1936-39 στην Ισπανία. Γιατί, ποιοι άλλοι πλην των επαναστατημένων του ’36 συνέδεσαν τις μεγαλειώδεις πράξεις τους με το σύνθημα “Θάνατος στο Θάνατο”..? Αργότερα βέβαια ήρθαν και οι Ζαπατίστας στο προσκήνιο, συμπληρώνοντας “Ζήτω η Ζωή – Θάνατος στο Θάνατο” -ακόμα και γι’ αυτό υπάρχει -αγαπημένο επίσης- τραγούδι..! Αλλά -μετά από τόσα χρόνια- σκέφτομαι, μήπως απλά ορμώμενη από “την επανάσταση της καθημερινής ζωής” γενικώς -και όχι από την Ισπανική ή τη Ζαπατιστική συγκεκριμένα- η Πειραματική Ορχήστρα Ασυμφωνίας συνέθεσε αυτόν τον ύμνο..? Τα συμπεράσματα δικά σας, ιδού οι στίχοι – ιδού και το δίλημμα! Στους ατάκτως ερριμμένους και παραμελημένους “στίχους του μήνα“..!

Όσο για το συγκρότημα, ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την ιστορία του και διάφορα σενάρια κυκλοφορούν σε υπόγειους κύκλους για την ύπαρξη του… Αναλογιζόμενος την ομοιότητα της φωνής (και όχι μόνο) αλλά και μια ανάμνηση διασκευής από λάηβ τους σε τριήμερο του Θερσίτη, θα προσθέσω κι εγώ ένα ακόμα σενάριο στα τόσα: Σμέρνα;

.

.

Για ελάχιστα δευτερόλεπτα,
για ελάχιστα δευτερόλεπτα, για ελάχιστα δευτερόλεπτα…

γιορτάζουν τη ζωή για την οποία δεν υπάρχει θάνατος

περιφρονώντας το θάνατο μιας ζωής που δε ζήσανε
άνθρωποι φορτισμένοι σε παραλήρημα
σε μικρή ηλικία μεταμφιεσμένοι
καταργώντας την ακινησία των περιγραφών
ήλιους πλαστικούς ξεχασμένων πόλεων
δρόμους ταξιδευτών,
αναστρεφόμενους δρόμους
μαθαίνοντας αποφεύγουνε αντίρροπες εισόδους
δέσμιους ονείρων, ανισόρροπες γνώσεις
χρόνος κουρασμένος μεταμφιέζεται σε φόβο
λόγος κενός μεταμφιέζεται σε μουσική
σ’ αναλαμπές της νύχτας,
σε υπόγεια περάσματα γιορτάζουν,
για ακούστε, γιορτάζουν τη ζωή
για την οποία δεν υπάρχει θάνατος

γιορτάζουν τη ζωή για την οποία δεν υπάρχει θάνατος…

.

Paris1871bax100.jpg

[ η όπερα στις φλόγες – ζωντανή κριτική στην κατεστημένη τέχνη, Παρισινή Κομμούνα 1871 ]

.

Της Λευτεριάς

 

είδα στα μάτια τις ζωές
γαζίες φλογογένες
που έχουν στους κλώνους τους φωλιές
συνείδησης φτερά

της νύχτας πορφυρά μαλλιά
στης πόλης την αντάρα
καίνε τις λεωφόρους της
τυλίγουν τα στενά

πήρα απ’ τα χείλη της πνοή
της λευτεριάς λαχτάρα
που ‘χει ριζώσει μέσα μου
της ύπαρξης καρδιά

λεπίδα είδα στο διάβα της
του πάθους της το αίμα
να ‘χει ποτίσει χαραυγές
τη μνήμη με φωτιά

καρτερικά μαστίγια
και ακονισμένοι δήμιοι
στης ιστορίας τις γωνιές
κομμάτια κάγκελα

.

*

Ολόκληρο το live για free download, εδώ!

Πότε είπαμε ότι έγινε το πρώτο -και μάλιστα αντιφασιστικό- γκράφιτι σε τρένο;

Το γκραφιτάδικο σάιτ “widewalls” (και δεν είναι το μόνο) μας πληροφορεί ότι η φάση με τα τρένα άρχισε κάπου στα 70’ς στη Νέα Υόρκη… Στην Μαδρίτη, το Urbanario λέει ότι, το γράψιμο των συρμών ξεκίνησε κάπου στα τέλη των 80’ς… Η αλήθεια είναι ότι και τα ίδια τα τρένα έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στις επαναστάσεις του προηγούμενου αιώνα αλλά και ότι η κοινωνική επανάσταση του 1936-39 στην Ισπανία τα χρησιμοποίησε και ως μεταφορείς μηνυμάτων! Έτσι δεν καταγράφεται τυχαία -από τον φωτογραφικό φακό και τα ντοκουμέντα της εποχής- η πρώτη παραγωγή αντιφασιστικών γκράφιτι τρένων στην επαναστατημένη Βαρκελώνη του ’36, από το σωματείο καλλιτεχνών της CNT:

.

TodosContraElFascismo1936x100pxls

.
Το λες και πολιτική προπαγάνδα..! Τι λες όμως και για την Riot Propaganda -με τον υπότιτλο United Artists of Revolution..? Σύνθεση του punk-hardcore συγκροτήματος Habeas Corpus από τη Μαδρίτη και του hip hop crew των Βαλενθιάνων Los Chikos del Maíz..! Μετά τους παλαιούς και αγαπημένους πειραματισμούς των Blaggers ITA και των Senser, ότι πιο φρέσκο και ορμητικό στο πάντρεμα του punk και του rap… Και ο δεύτερος τους δίσκος, η κρυφή τους ατζέντα, ακόμα καλύτερος από τον πρώτο:

.

.

.
Για επικοινωνία με την Προπαγάνδα Ταραχών και για ελεύθερο κατέβασμα της δουλειάς τους, κλικ εδώ..!

 

Kelly Green 09062018web

.

distortreal

.

Και δια τας μερακλίδας πικνικιστάς, αφίσα-σουπλά δώρο:

Untitled-EtR-2 copy2web.

 

 

 

 

……….[ JESUS DIED FOR HIS OWN SINS, NOT MINE ]

I am no feeble Christ, not me. He hangs in glib delight upon his cross, above my body. Christ forgive…. FORGIVE? I vomit for you Jesu. Shit forgive. Down now from your cross. Down now from your papal heights, from that churlish suicide, petulant child. Down from those pious heights, royal flag bearer, goat, billy. I vomit for you. Forgive? Shit he forgives! He hangs in crucified delight nailed to the extend of his vision, his cross, his manhood, violence, guilt, sin. He would nail my body upon his cross, suicide visionary, death reveller, rake, rapist, lifefucker, Jesu, earthmover, Christus, gravedigger. You dug the pits of Auschwitz, the soil of Treblinka is your guilt, your sin, master, master of gore, enigma. You carry the standard of your oppression. Enola is your gaiety. The bodies of Hiroshima are your delight …the nails are your only trinity, hold them in your corpsey gracelessness, the image I have had to suffer. The cross is the virgin body of womenhood that you defile. You nail yourself to your own sin. Lamearse Jesus calls me sister, there are no words for my contempt, every woman is a cross in is filthy theology, in his arrogant delight. He turns his back upon me in his fear, he dare not face me. Fearfucker. Share nothing you Christ, sterile, impotent, fucklove prophet of death. You are the ultimate pornography, in your cuntfear, cockfear, manfear, womanfear, unfair, warfare, warfare, warfare, warfare, warfare, warfare, warfare, warfare. JESUS DIED FOR HIS OWN SINS, NOT MINE.

.

Die4ownSins-Crass1979

.

.

.
Σα να συζητούν, λέει, η Γώγου με τη Γενιά του Χάους στο σαλόνι, με ανοιχτή την τηλεόραση να παίζει thundercats… Και θραύσματα ήχων και σκόρπιων λέξεων να σφηνώνουν στα παιδικα μυαλά που λαγοκοιμούνται στο διπλανό δωμάτιο… Και να που οι μικροί διάολοι μεγαλώσαν και πιάσαν κιθάρες και ανάλογες συζητήσεις για την κοινωνική επανάσταση και συνέλαβαν επιπλέον την Τραγωδία που λέγεται Άνθρωπος… Και, εδώ που τα λέμε, κάθε αναφορά σε πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι προϊόν μυθοπλασίας. Αλλά και κάθε κατασταλαγμένη σκέψη για την Ουτοπία μας προχωρά και ένα βήμα παραπάνω. Και εδώ σε θέλω δικί@ μου: έστω και νικήσαμε, όπως με σιγουριά μας υπόσχοναι οι Mummrah. Και οι Καλύτερες Μέρες είναι προ των πυλών και “οι εχθροί μας ζητάνε συγχώρεση / με δάκρυα στα μάτια, μα δίχως ντροπή / για την φρίκη που σπείραν / κι εμείς, πώς θα πράξουμε; / Με οίκτο ή με μίσος;” Τhat is the question -για τους Στίχους του Μήνα..!
.

.

ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ

Θα’ρθουνε μέρες που οι εχθροί μας
θα ζητάνε συγχώρεση
με δάκρυα στα μάτια, μα δίχως ντροπή
για την φρίκη που σπείραν

κι εμείς, πώς θα πράξουμε;
με οίκτο ή με μίσος;

Θα’ρθουνε μέρες που οι γροθιές μας
θα υψώσουν περήφανα
μαύρες σημαίες θανάτου γι αυτούς
μας ζωής για εμάς

Νικητές, επιτέλους!
σε μια μάχη δίχως αύριο

Θα’ρθουνε μέρες που οι ορδές
όσων ζήσαν τον θάνατο
θα σπάσουν με βία τις αλυσίδες
που αιώνες φορούσαν

κι εμείς, πως θα πράξουμε;
νικητές, επιτέλους!

Καλύτερες μέρες στο υπόσχομαι θα’ρθουνε
Καλύτερες μέρες στο υπόσχομαι θα’ρθουνε
.