Posts Tagged ‘DiY’

Άρρωστοι με τα φανζίνς και με τις απελευθερωτικές εκδόσεις:

.

Fanziniasis_No2_web.jpg

.

Fanziniasis (No1)

.

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

.

 

Οι ηλικίες είναι ρόλοι (μιας κατεστημένης ηθικής),
δεν παίζουμε θέατρο σε λέω
(η αστυνομία μας μιλάει απ’ τα δελτία των οκτώ),
της ζωής μας το σενάριο το γράφουμε εμείς
(οι πράξεις μας μιλάνε από μόνες τους)
στήσε το σκηνικό (όπως π.χ οι Τεξανοί)
και μη σκηνοθετείς (οι σχέσεις θα βρουν τον δρόμο τους)
δώσε αέρα – δώσε χώρο (κοίτα τα Πλατάνια – κοίτα τα νερά)
το χάσμα (των γενεών) εμφανίζεται ξαφνικά (και βαθαίνει)
όταν κινούμαστε παράλληλα (και όχι αντάμα)
γεφύρια χτίζουνε τα χέρια μας (όταν τ’ απλώνουμε στ@ν άλλ@)
κίνηση αέναη και συνεχής (κινήσεις / συγκινήσεις, στάσεις / καταστάσεις)
από τα συν (και τα κοινά να ξεκινάμε)
περιπλανώμενοι στον κόσμο (γύρω γύρω όλοι)
μέχρι να τον γυρίσουμε (ανάποδα)..!

.

Punk ποίηση και μέθη (όχι από ουσίες, αλλά)
από την ουσία του ταξιδιού και τις συναναστροφές (στο Τέξας Ζουλού Φεστ)

.

Α, ναι! Και ξύπνημα από/με Χειμερία Νάρκη:

.

NFS_TexasZuluFest17_XN_w.

.

* Το νου σας, αδέρφια μου / αλήτρες / πουλιά: το Κυνήγι του Ονείρου, συνεχίζεται…

.

Στην χρονοπαγίδα των στίχων του μήνα ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, ποτέ δεν ήταν..! Στους πολυαγαπημένους Timetrap ο στίχος ήταν αγγλικός και ο χρόνος σχετικός. Η εξέλιξη του ήχου χρονοβόρα μα τα βήματα της αλματώδη, πάντα τέτοια ήταν..! Μετά από καιρό, στα “Χρόνια Σιωπής” που ζούμε, κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ. Σπάζοντας το φράγμα του -μέχρι άλλωτε thrashαριστού τους- ήχου, ανανεωμένοι όσο ποτέ, σε σκληροπυρηνικά μονοπάτια με μια αμεσότητα που σκοτώνει..! Δι-σκά-ρα! Που και να μην ήταν και πάλι το “Στην Άβυσσο” θα ξεχώριζε για τον στίχο του. Το ρεφρέν του με πέντε λέξεις καταγράφει, τόσο απλά και τόσο αληθινά, την νοοτροπία μιας ολόκληρης εποχής: “έγινε ο πόνος συνήθεια, η βία τροφή”..! Τα είπαν όλα, τι άλλο να πούμε εμεις; …Περισυλλογή…

*

Μέσα στα μάτια σου βλέπω τον πόνο
Μέσα στα μάτια σου βασιλεύει η οργή
Ζήτησες τη ζωή σου μόνο
Μα σε έκριναν ένοχο για αυτή τη φυγή

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

Καμένη γη και κόκκινο νερό
Ανάσες που πνίγηκαν και ‘φτάσαν στο βυθό
Μη με κοιτάζεις στα μάτια, σου λέω δε μπορώ
Βλέπω τα όνειρα, που σου τα ‘ρίξαν στο κενό

Υποκρισία, για μια παγκόσμια ειρήνη
Ψυχές που βιαστήκανε, ποιος θα τις απαλύνει;
Η πόρτα του θανάτου να ανοιγοκλείνει
Μες τη ματαιοδοξία μας γινήκαμε κρετίνοι

Τι θα απομείνει;
Δουλοφροσύνη!
Όλα συμβαίνουν γιατί…

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

*

Timetrap_People-is-Grass_w

*

Timetrap – Στην άβυσσο (ft. Σπείρα)

*

Timetrap – Χρόνια Σιωπής (2017) Full Album

*

 

Η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια είναι κάτι παραπάνω από τρόπος ζωής -πόσο μάλλον μεταξύ διεθνιστών (και) φανζινάδων! Έτσι και η χείρα βοηθείας που τόσο ευγενικά ζητήθηκε από την Εντροπία για τον εμπλουτισμό του νέου τεύχους της (Μάιος ’17) θα περιέχει …Ofisboyz! Είναι και η επικοινωνία που έτσι κι αλλιώς είχε ανοίξει με το συγκρότημα, και που οι εξελίξεις στην Τουρκία την είχαν προσωρινά παγώσει… Είναι και η αγωνία για αυτές τις άσχημες εξελίξεις αλλά και το πηγαίο αίσθημα συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο κοσμοπολιτισμό της Αιώνιας Πόλης… Είναι και η αγάπη για το Punk / HC -και κυρίως η διερεύνηση των κοινωνικών χαρακτηριστικών του… Οι διαπολιτισμικές ανταλλαγές υπό(γειας) κουλτούρας… Οι δεσμοί αλληλεγγύης και η έμφυτη τάση προσέγγισης του άλλου, του διαφορετικού… Είναι πολλοί τελικά οι λόγοι αυτής της επιλογής..!

Ξαναπιάνοντας όμως το θέμα από εκεί που το είχαμε αφήσει ήταν σχεδόν αυτονόητη και η επαναπροσέγγιση του… Και η αποκατάσταση της επικοινωνίας με την μπάντα… Μια ενδιαφέρουσα -χθεσινοβραδινή- ψηφιακή κουβεντούλα με τον Ζ, τον μπασίστα των Ofisboyz είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -και γι’ αυτό την μοιραζόμαστε μαζί σας. Τα υπόλοιπα σύντομα κοντά σας, στην Εντροπία που καταφθάνει οσονούπω..!

ΥΓ: Τα Κολάζ της Βαλεριάνας καρποφορούν και αυτά όπου να ‘ναι, εμπεριέχοντας και ‘κείνα υλικό από Ιστανμπούλ και Τουρκία, για νεότερα κρατήστε το μόντεμ αναμένο..! Και ρίχνετε και καμιά ματιά, εδώ!

 

– Πως σας φάνηκαν οι συναυλίες σας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη;

: Ήταν πολύ ωραία .στην Αθήνα, προσωπικά όμως την εμφάνιση της Θεσσαλονίκης την ευχαριστήθηκα περισσότερο. Ήταν σ’ ένα μικρό κλαμπάκι με λιγότερο κόσμο, είχε όμως καλό ήχο και παίξαμε κι εμείς καλύτερα. Και ήρθαμε στην Θεσσαλονίκη παρέα με δέκα ακόμα φίλους από την Istanbul. Αλλά η Αθήνα παραμένει πάντα cool για Punk – Oi! – HC, η σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη και θα ξαναέχουμε την ευκαιρία να παίξουμε κάποια στιγμή εκεί. Όπως και να ‘χει, και οι δύο συναυλίες ήταν μια δυνατή εμπειρία για εμάς.

 

– Από την εμπειρία σας, οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι εχθροί;

: Δε νομίζω. Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με κανέναν, εξαιτίας του ότι είμαι Τούρκος. Μπορεί οι παλαιότερες γενιές και κυρίως οι δεξιοί πολιτικοί να είναι εχθροί αλλά οι λαοί, όχι. Επίσης, όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι είμαι από Τουρκία, με κερνάει ποτά και προσπαθεί να με κάνει να νοιώσω άνετα. Και έχω και πολλούς Έλληνες συναδέλφους στη δουλειά και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Έχουμε κοινό παρελθόν και κουλτούρα και πάρα πολλές ομοιότητες. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα νιώθω σαν στο σπίτι μου. Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούμε να είμαστε εχθροί.

 

– Πως είναι η καθημερινή ζωή στην Istanbul μετά την κήρυξη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης;

: Η κατάσταση είναι πραγματικά …γάμησε τα! Ουσιαστικά δεν άλλαξαν και πάρα πολλά (για το καθεστώς) με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Από το 2010 και μετά τα πράγματα χειροτερεύουν ολοένα. Γιατί από την ίδρυσή του το ΑΚΡ θέλει να εξουσιάζει τα πάντα και εμείς νοιώθουμε τα βήματα του φασισμού παντού. Ο κλοιός σφίγγει για τους ανθρώπους που υποστηρίζουν έναν σύγχρονο, ειρηνικό, κοσμικό, ισότιμο, τρόπο ζωής. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν απάντηση..! Τώρα έχουμε και το δημοψήφισμα για το σύστημα της προεδρίας. Θέλουν να καταστρέψουν την σύγχρονη Τούρκικη δημοκρατία αλλά θα τους πολεμήσουμε! Ελπίζω ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο για εμάς.

 

– Ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

: Έχουμε αρκετές προγραμματισμένες συναυλίες εδώ στην Istanbul αλλά θα παίξουμε και στην Ελλάδα το καλοκαίρι, στο τριήμερο φεστιβάλ “Texas Zulu” -στη Βεργίνα (Βέροια). Θα συμμετάσχουμε και κάποιες συλλογές επίσης. Και θέλουμε να ηχογραφήσουμε κάποια καινούρια τραγούδια για να κυκλοφορήσουμε ένα νέο άλμπουμ, επιτέλους!

[ OB´s Music ]

OfisBoyz_220317_web

From Istanbul with punk love!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tesekkur ederim Attack to Society distro..!!

arxitoutelous16

Όταν οι κιθάρες των Wipers ερωτοτρόπησαν με τη ρυθμική βάση των New Model Army και η μελωδία απήγγειλε τις λέξεις, εκεί όπου η ποίηση κυοφορεί το pogo, το τέλος συνάντησε την αρχή και η “αρχή του τέλους” γέννησε την “κάθαρση“… (click to download)

Και να που, στους “στίχους του μήνα“, συγχρονιζόμαστε σιγά-σιγά και με τον χρόνο αλλά και με την Ιστορία… Χωρίς πολλά λόγια και προλόγους, η έτσι κι αλλιώς προεπιλογή μας συνέπεσε με τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρό… Και την αφιερώνουμε στους (κρυφό-και-φανερό-) Σταλινικούς υμνητές του… Γιατί, αυτό μας διδάσκει η Ιστορία και αυτό ακριβώς μάς αφηγούνται και οι Αρνητική Στάση στο τραγούδι τους “Ο Μύθος Της Εξουσίας”… Η Αρνητική Στάση της πρώτης -“καταληψιακής” και DiY- περιόδου και της θαυμάσιας συνεργασίας τους με τους Kismet H.C, υπό τον γενικό τίτλο “Love Is Our Strongest Weapon” (1990).

 

arnitikistasi

Γιατί, η δεύτερη περίοδος της εν λόγω μπάντας, μετά τις αποχωρήσεις/αντικαταστάσεις των πιο ανοιχτόμυαλων και συνειδητοποιημένων μελών της, χάραξε εντελώς διαφορετική γραμμή πλεύσης. Τόσο στον ήχο όσο και -κυρίως- σε ότι αφορά την “πολιτική” της στάση και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο… Αν υπήρχε η στοιχειώδης τιμιότητα από την Αρνητική Στάση Νο2, θα έπρεπε να μετονομαστεί σε “Άγγελοι του Ψεύδους” και να βαφτίσει τον μετέπειτα δίσκο της “Αρνητική Κινηματική Στάση”… Και αν υπάρχει κάποιος λόγος που ξύνουμε τα παρελθόντα πάθη είναι και πάλι οι παραπάνω στίχοι..! Που -σε ένα άλλο επίπεδο βέβαια- αποδείχτηκαν προφητικοί και για την ίδια την ιστορία τόσο του συγκροτήματος όσο και της δικής μας DiY ιστορίας.­­_