Posts Tagged ‘Poetry’

.

– Τι ακριβώς είπαμε πως καλούμαστε να γιορτάσουμε σήμερις; Την κακοποίηση της; Τους βιασμούς της; Ή τις δολοφονίες της;

–  Ο πολιτισμός που σε κατατεμάχισε και σε κατέφαγε σήμερα γιορτάζει, τη μνήμη σου Γυναίκα..!

.

*temp*.

Το Σαράκι για το συγκεκριμένο ζήτημα ξανατρύπωσε το προηγούμενο Σάββατο αλλά όπως είναι φυσικό μας τρώει χρόνια τώρα… Ο-ξύνοντας τις κοινωνικές πληγές μας θα πνίξουμε τον πόνο και τη στιχορραγία μας στη μετάφραση, από τα Καστεγιάνικα:

.

Def Con Dos – Ellas Denunciaron

[ …συνθήματα…”ζήτω ο αγώνας των γυναικών”…συνθήματα… ]

Πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Και πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

Εκείνη δεν θυμάται ακόμα και να ήθελε
δεν μπορεί να θυμάται το λάθος
που ξεκίνησε δείχνοντας εμπιστοσύνη
σ’ αυτόν τον άθλιο και δειλό τύπο

Σύζυγος εκτελεστής
ο χειρότερος σου εφιάλτης
Εκείνη είναι νεκρή και αυτός κυκλοφορεί στον δρόμο
“Τη σκότωσα γιατί ήταν δική μου!

Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…
Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…”

Ποιός τολμά και προσβάλλει το κυρίαρχο αρσενικό;
Ποιος τόλμησε να τον καταγγείλει,
ξεσκεπάζοντας την κρυφή πλευρά ενός καθωσπρέπει γείτονα;
Ποιος κατηγορεί τον άθλιο νταή;
Ποιος χτυπά τη γυναίκα του μέχρι να σωπάσει για πάντα;
“Την προειδοποίησα ανάμεσα στις μπουνιές”
“Αν ξαναπαραπονεθείς θα σε σκοτώσω”

Γαμημένη χώρα, αχρεία χώρα,
οι επιθέσεις κατά των γυναικών δεν ενδιαφέρουν κανένα,
κακοποίηση και τρομοκρατία
για τον νόμο είναι οικογενειακές υποθέσεις,
μην περιμένεις βοήθεια,
δεν υπάρχει έγκλημα χωρίς πτώμα
μόνο όταν είναι ήδη νεκρές
ανακαλύπτουν ότι οι απειλές ήταν αληθινές

Και πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

Εκείνες δεν θυμούνται τι τους συνέβη, τι τράβηξαν,
γιατί είναι ήδη νεκρές και κάθε άψυχο κορμί
μπορεί αν θέλει τίποτα να μην θυμάται.
Και μην λυπάστε γι’ αυτά που έγιναν,
όχι γιατί πέρασαν αλλά γιατί δεν διαμαρτύρονται οι νεκροί
και αντί να ουρλιάζουν πρέπει να το βουλώνουν και να σιωπούν

Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…
Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…”

Κατήγγειλαν, δεν ακούστηκαν
Εκείνες πέθαναν, οι δικαστές συναίνεσαν

Πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Και πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

.

.

Υ.Γ:  Κάποιες μετρημένες απαντήσεις στα ερωτηματικά του τραγουδιού, για την Ισπανική επικράτεια:

Έτος 2007: 71 γυναίκες. /// Έτος 2008: 84 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2009: 68 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2010: 85 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2011: 67 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2012: 57 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2013 : 57 γυναίκες που δολοφονήθηκαν /// Έτος 2014: 59 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2015: 64 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2016: 53 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2017: 55 γυναίκες δολοφονήθηκαν

.

Advertisements

.
Τόσος πλούτος στον πλανήτη Γη
και το ένα τοις εκατό να τον διοικεί
θα ζούσαμε πιο δίκαια και αρμονικά
αν όλοι μοιραζόμασταν όλα τα αγαθά

Σύνορα και κράτη ματώνουνε τη γη,
έθνη και θρησκείες την ανθρώπινη φυλή
διαίρει και βασίλευε σε κάθε κοινωνία
κόμματα, θεάματα, στρατοί και ιεραρχία

Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…
Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…

Καταδικασμένοι σε θάνατο αργό
εισπνέουμε εκμετάλλευση και καταναγκασμό
το συμβόλαιο σκλαβιάς έχει ήδη υπογρφεί
πολύ πριν προλάβει κανείς να γεννηθεί

Από παιδιά εκπαίδευση στην παραγωγή
βαθιά να εμπεδώσουμε το δούναι και λαβείν
ολόκληρη η ζωή σε προγραμματισμό
στυμμένη λεμονόκουπα στα εξήντα οκτώ

Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…
Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…

Το σύστημα μπούκωσε και δεν λειτουργεί
παράγει μόνο τρόμο, φασισμό, καταστολή
κατέρρευσαν τα ψέματα της ευημερίας
άγρια επιβίωση στη σκιά της ανεργίας

νόμος της ζούγκλας και μαύρη εργασία
ναρκωτικά, πορνεία, τζόγος και μαφία
οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί
ακόμα πιο φτωχοί, να συσσωρεύουμε οργή

οργή… οργή… οργή… οργή… οργή…
που έστω και την ύστατη στιγμή…
οργή… οργή… οργή… οργή… οργή…
θα ξεσπάσει και θα επιφέρει την…

Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…
στο σύστημα αυτό που γεννά το θάνατο
Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…
θάνατο στο θάνατο και τον καπιταλισμό
Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή…
για έναν κόσμο αλληλοβοήθειας και ισοτιμίας
Ε Ε Ε Έσχατη Ποινή
ως την πρώτη πνοή ατόφιας ελευθερίας

¡ Viva la Revolución Social, Cabrones !

.

esxati poini bground

.

[ αφιερωμένο εξ-αιρετικά στον Στ’ από ΑΙΣΠΟΙ που μισεί την ποίηση ]

.

 

.

Όταν κανείς τα έχει χάσει όλα εκτός από την συνείδηση του
ή αλλιώς ο διάκοσμος ενός αστέγου στην οδό Σκουφά:

.

Skoufa Str-130218_web

.

Να θυμηθώ αύριο που θα βρέχει να τον κεράσω μια σούπα
και να του ανάψω μια τράπεζα για να ζεσταθεί το κοκκαλάκι του,
από σεβασμό και όχι από λύπηση

Αξιολύπητος είναι μόνο ο Φλαμπουράρης και η Αριστερά του
-φτου κακά τω στόματι μου!

Τους πολιτικούς καλό είναι να μην τους πιάνεις στο στόμα σου,
εκτός βέβαια και αν σκοπεύεις να τους φας την καρωτίδα

.

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

Κάπου στα βάθη της αποθήκης του νου και του σπιτιού υπάρχουν και άλλες θαμμένες …Κατακόμβες! Ποιητικό / κοινωνικό φανζίν από τις εποχές της ξηρασίας και το βορειοανατολικό άκρο του Δυτικού άξονα. Σημαντική προσωπική αναφορά από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 έως και το 2005, “πρόχειρη ντελικάτη απεριοδική έκδοση” που αρίθμισε 15 συνολικά τεύχη, χωρίς αντίτιμο. Απέφυγε συνειδητά τους Ακαδημαϊσμούς και Εναλλακτισμούς και συλλογικοποιήθηκε κινηματικά, κλείνοντας σπίτια και ανοίγοντας περάσματα..!

.

.

atermonas-konter

.

Είναι κάποιες εποχές που οι μέρες κυλάνε ατέρμονα ίδια,
μηχανικά, χωρίς καμία απόκλιση,
χωρίς καμία εναλλαγή:

καφέ – κακά – ντουζ – δουλειά – σπίτι – φαϊ – σιέστα – καφέ – φαϊ – ύπνος – καφέ – φτου κακά..!
Και πάλι απ΄την αρχή, ξανά και ξανά

Που να χωρέσει η ποίηση μεσ΄ τα σκατά;
Μόνο σα μύγα, ίσως, που τα περιτριγυρνά!

Κι όμως,
ένα ξεχαρβαλωμένο κοντέρ και μια επίσκεψη στο συνεργείο
μπορούν να φέρουν την ανατροπή:

– “Ο ατέρμονας φταίει, πρέπει να τον αλλάξουμε…”
– “Ποιος φταίει;”
– “Ο ατέρμονας! Έχει φθαρεί, θέλεις αλλαγή…”

Μέγας φιλόσοφος και ποιητής ο μηχανικός,
διάγνωση ακριβείας..!

.

.

 

ε;

Πως αντέχεται
τόση παρακμή
τόση ευκολία
τόσος οχετός
τόση επίδειξη
τόση φαινομενικότητα
τόσο τίποτα
τόσα καμπόσα
τόσα στολίδια
τόσα έναστρα βράδυα
τόσες οθόνες
τόσα λάικ
τόσες ήττες
τόσες νίκες
τόσες νίκες που εγίναν ήττες γιατί δεν στοχάστηκε κανείς
τόσες ήττες που δεν εγίναν στοχασμός αλλά μόνο φετίχ
τόσα φετίχ
τόσοι άνθρωποι που πνίγονται
τόση φιλανθρωπία από τ’ αφεντικά για τους ανθρώπους που οι ίδιοι πνίγουν
τόσοι άνθρωποι άνθρωποι που νοιάζονται για αυτούς που πνίγονται αλλά δεν βλέπουν ποιοι τους πνίγουν
τόσες κουβέρτες
τόσα ρούχα
τόσες σέλφι
τόσοι τακτικισμοί
τόσοι -ισμοί
τόσα “η πραγματικότητα πρέπει να χωρέσει σ’ αυτό που λέω αλλιώς δεν υπάρχει”
τόσες επιθέσεις όλων εναντίον όλων
τόση θάλασσα να μας χλευάζει
τόσο απέραντα όμορφη θάλασσα

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

“Συναρμογές”
Παναγιώτης Κ.
Μυτιλήνη, Φθινόπωρο 2017

.

 

-Στάχτη ή αρμύρα θόλωσε τα μάτια μου;
-Τους στίχους τους αφουγκράζεσαι, δεν τους διαβάζεις!

 

… Στον Παναγιώτη Κ. …

 

Φτύνεις λες χαρτί
-ου λέξεις-
σε μοτίβο μπλε
Ένα τσιγάρο δρόμος
ή μια θάλασσα απόσταση;
Δεν έχει σημασία,
αρκεί γι’ αρχή να συναντηθούμε
έστω στο χαρτί ή στο μελάνι

Τσαλακώνω έννοιες,
σκίζω χαρτιά
για να ακούσω ξανά
τις κυματομορφές της γραφής σου
Θαλασσώνομαι
ή θαλασσοδέρνομαι;
Δεν έχει σημασία,
κι η ποίηση ταξίδι είναι

[ Και πρώτα απ’ όλα ταξιδεύεις στους ανθρώπους ]

Άλλος τόπος,
άλλος χρόνος,
νωπός ο αέρας,
ίδιος ο άνθρωπος,
ίδιο Κάπα κεφαλαίο,
άλλος όμως Παναγιώτης

Και δεν ξέρω εάν
ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά
ή ένας καινούριος θε να ΄ρθει από το μέλλον

.

varkula

.

Μάλλον σ’ εσένα χαμογελά ο Ορχάν Βελί Κανίκ,
είναι και αυτά τα ίδια τα νερά απ’ την αντίστροφη που αντικρίζετε
και που αντίστροφα σας καθρεφτίζουν
στην τρικυμία του μυαλού μου

Μάλλον σ’ εμένα χαμογέλασε η Άγνωστη που Περίμενε
κάποιο απόσπασμα του Πάκο Ιγνάσιο σε μια άστιχη συναυλία,
υπάρχουν σήμερα Δεξιοί κι Αριστεροί;

Υπάρχουν
και μια θάλασσα τους χωρίζει
Οι μεν τη βλέπουν ως σύνορο
και οι δε σαν γέφυρα.

Και αυτό έχει μεγάλη σημασία..!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Άρρωστοι με τα φανζίνς και με τις απελευθερωτικές εκδόσεις:

.

Fanziniasis_No2_web.jpg

.

Fanziniasis (No1)

.

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

.

 

CLICK HERE TO DOWNLOAD IT!

.

Από την εκδήλωση του ΡΕΣΑΛΤΟ ενάντια στην ανάπλαση, στην πλ. Λαού στο Κερατσίνι, τον Ιούνιο του 2008

.

MA_Keratsini08

 

Ύστερα από επαφές του κιθαρωδού της μπάντας με τον Αλέξανδρο Βουτσινά, στις ψυχιατρικές φυλακές Κορυδαλλού, έφτασαν στα χέρια των μαυρΑκόρντων και οι ιδιαίτεροι στίχοι του εγκλείστου. Από αυτούς, πάλι με πρωτοβουλία του πρώτου, επιλέχθηκαν εκείνοι του “χτυπάω πόρτες” προς μελοποίηση και συλλογικό -μουσικό- κανιβαλισμό. Αυτό έμελλε να είναι και το “κύκνειο άσμα” των μαυρΑκόρντων, η τελευταία τους ολοκληρωμένη δημιουργία πριν βαρέσουν σιωπητήριο διαρκείας κάπου στις αρχές του 2010.
*
Το παρακάτω βίντεο αποτελεί και τη μοναδική καταγραφή του συγκεκριμένου τραγουδιού. Από το αναρχικό τριήμερο του Θερσίτη στο Πάρκο Τρίτση (Ιούνιος 2009). Από τη συναυλία των εκδηλώσεων, Σάββατο 27/6, μαζί με τα συγκροτήματα των Timetrap και Incognita Sperans.

.

* Το βίντεο: μαυρΑκόρντα – Χτυπάω Πόρτες (Ίλιον 2009)

.

MA_xtypaw_portes_06-2009_web

.

ΧΤΥΠΑΩ ΠΟΡΤΕΣ

Σαν ένας σπόρος λουλουδιού
μες την κοιλιά ενός πουλιού
απ’ τον βοριά ως το νοτιά
γυρνάει η ψυχή μου
και στο ρεφρέν του τραγουδιού
στη φάλτσα νότα ενός βιολιού
από το θύμα ως το φονιά
η αντοχή μου

Και μια σκέψη άδειου νου
ο ίδιος φόβος του κενού
στης θάλασσας την αντηλιά
με παρασέρνει
σ’ ένα ταξίδι αλλουνού
ο ίδιος φόβος του κενού
σαν μια μάνα που πονά
γλυκά με δέρνει

Χτυπάω πόρτες για δυο νότες
κι ας είναι δανεικές
και όλα τα καίω όσο κι αν φταίω
σε δυο φωτιές
σκοπούς ζητάω να τους σφυράω
σ’ ένα παιδί
που κρύβω μέσα, λέσα για λέσα
να κοιμηθεί

.

Αλέξανδρος Βουτσινάς
Ψ. Φ. Κ.

.

*

Υ.Γ(1): η αφίσα του τριημέρου

Υ.Γ(2): ο έντυπος λόγος των συγκροτημάτων

.

εις μνήμην ωδές στον Βύρωνα .Λεοντάρη
[ από Φ@νζñν & μαυρΑκόρντα ]

.

{Α’)   Μ ε σ ο υ ρ α ν ί ς
.

“Είμαστε μεσοπόλεμος σου λέω, ανίατα μεσοπόλεμος…
Ας πάμε λοιπόν κι απόψε, ας πάμε πάλι κάπου να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε…”

.
Μια ζωή στους ηττημένους
περήφανοι
μετά τον εμφύλιο
οι δρόμοι τους θεωρητικά χωρίζουν
άλλος στην ποίηση
και άλλος στην πολιτική φιλοσοφία

Αίμα και ιδανικά αλησμόνητα
αυτοεξόριστοι πλέον
σε έναν κόσμο
που κυοφορεί νέους κόσμους
και ολοένα αποβάλλει

Απομονωμένοι επιμένουν
ήττα στην ήττα
λέξη στη λέξη
στίχο στο στίχο
μέχρι την τελική νίκη

Χωρίς σχεδόν ποτέ να περιλαμβάνονται
στα πλάνα όσων περιλαμβάνουν
κουστουμαρισμένα πολιτικά μνημόσυνα
και ιδιοτελείς επικήδειοι επιπέδου
ασφαλής μετά θάνατον αναγνώριση
σε ζωές συστηματικά περιθωριοποιημένες

Έχουν γνώση οι φύλακες
και με ακριβή ρυθμό μας εγκαταλείπουν
άγνωστο πόσοι μας απέμειναν
να θυμίζουν έστω την αρχή
μιας γενικευμένης πτώσης

Και ούτε καν μια ειλικρινής ωδή
στη νικημένη γενιά του Μεσοπολέμου
τέτοια αχαριστία

.

7278241648767_VL

.

 

 

 

 

.

 

 

.

.)

(Β)

μαυρΑκόρντα (Κερατσίνι 2008) – Τα Φονικά Ακόντια (σε στίχους Β. Λεοντάρη)

.

MavrAkornta_Fonika_Akontia

.