Archive for the ‘to my friends’ Category

Άρρωστοι με τα φανζίνς και με τις απελευθερωτικές εκδόσεις:

.

Fanziniasis_No2_web.jpg

.

Fanziniasis (No1)

.

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

.

 

CLICK HERE TO DOWNLOAD IT!

.

Από την εκδήλωση του ΡΕΣΑΛΤΟ ενάντια στην ανάπλαση, στην πλ. Λαού στο Κερατσίνι, τον Ιούνιο του 2008

.

MA_Keratsini08

 

Original Proletarian Antifa AnarchOi! from Sofia (BL) -R e s p e c t !

.

NFS_TexasZuluFest17_BitovTerror_wb

.

.

Original Band Page: Bitov Terror

Original Director: George Karakasian

.

In memory of Timur Kacharava

.

εις μνήμην ωδές στον Βύρωνα .Λεοντάρη
[ από Φ@νζñν & μαυρΑκόρντα ]

.

{Α’)   Μ ε σ ο υ ρ α ν ί ς
.

“Είμαστε μεσοπόλεμος σου λέω, ανίατα μεσοπόλεμος…
Ας πάμε λοιπόν κι απόψε, ας πάμε πάλι κάπου να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε…”

.
Μια ζωή στους ηττημένους
περήφανοι
μετά τον εμφύλιο
οι δρόμοι τους θεωρητικά χωρίζουν
άλλος στην ποίηση
και άλλος στην πολιτική φιλοσοφία

Αίμα και ιδανικά αλησμόνητα
αυτοεξόριστοι πλέον
σε έναν κόσμο
που κυοφορεί νέους κόσμους
και ολοένα αποβάλλει

Απομονωμένοι επιμένουν
ήττα στην ήττα
λέξη στη λέξη
στίχο στο στίχο
μέχρι την τελική νίκη

Χωρίς σχεδόν ποτέ να περιλαμβάνονται
στα πλάνα όσων περιλαμβάνουν
κουστουμαρισμένα πολιτικά μνημόσυνα
και ιδιοτελείς επικήδειοι επιπέδου
ασφαλής μετά θάνατον αναγνώριση
σε ζωές συστηματικά περιθωριοποιημένες

Έχουν γνώση οι φύλακες
και με ακριβή ρυθμό μας εγκαταλείπουν
άγνωστο πόσοι μας απέμειναν
να θυμίζουν έστω την αρχή
μιας γενικευμένης πτώσης

Και ούτε καν μια ειλικρινής ωδή
στη νικημένη γενιά του Μεσοπολέμου
τέτοια αχαριστία

.

7278241648767_VL

.

 

 

 

 

.

 

 

.

.)

(Β)

μαυρΑκόρντα (Κερατσίνι 2008) – Τα Φονικά Ακόντια (σε στίχους Β. Λεοντάρη)

.

MavrAkornta_Fonika_Akontia

.

Οι ηλικίες είναι ρόλοι (μιας κατεστημένης ηθικής),
δεν παίζουμε θέατρο σε λέω
(η αστυνομία μας μιλάει απ’ τα δελτία των οκτώ),
της ζωής μας το σενάριο το γράφουμε εμείς
(οι πράξεις μας μιλάνε από μόνες τους)
στήσε το σκηνικό (όπως π.χ οι Τεξανοί)
και μη σκηνοθετείς (οι σχέσεις θα βρουν τον δρόμο τους)
δώσε αέρα – δώσε χώρο (κοίτα τα Πλατάνια – κοίτα τα νερά)
το χάσμα (των γενεών) εμφανίζεται ξαφνικά (και βαθαίνει)
όταν κινούμαστε παράλληλα (και όχι αντάμα)
γεφύρια χτίζουνε τα χέρια μας (όταν τ’ απλώνουμε στ@ν άλλ@)
κίνηση αέναη και συνεχής (κινήσεις / συγκινήσεις, στάσεις / καταστάσεις)
από τα συν (και τα κοινά να ξεκινάμε)
περιπλανώμενοι στον κόσμο (γύρω γύρω όλοι)
μέχρι να τον γυρίσουμε (ανάποδα)..!

.

Punk ποίηση και μέθη (όχι από ουσίες, αλλά)
από την ουσία του ταξιδιού και τις συναναστροφές (στο Τέξας Ζουλού Φεστ)

.

Α, ναι! Και ξύπνημα από/με Χειμερία Νάρκη:

.

NFS_TexasZuluFest17_XN_w.

.

* Το νου σας, αδέρφια μου / αλήτρες / πουλιά: το Κυνήγι του Ονείρου, συνεχίζεται…

.

[ Ο σκύλος ο Κουέπ ] *

.

Ήθελες πιστός να μείνεις
μα εγώ είμαι άπιστη και ασταθής.
Δεν θέλω λευκά σκυλιά να με φυλάνε
δεν θέλω την κατασταλτική σου ασφάλεια.
Έχω μήνες να σε δω.
Σε μισώ.
Μα -μου ‘λειψες.
Πολύ το φοβόμουν αυτό.
Αλλά ό,τι φοβάμαι, συμβαίνει.
Ήρθες στον ύπνο μου
μέσα απ’ το βόρβορο του πηγαδιού μου
με λευκά μαλλιά
κόκκινα μάτια
τρίχωμα λύκου
έτοιμος να με κατασπαράξεις.
Σ’ έχω καταπιεί πολλές φορές,
βαρέθηκα
δε σε φοβάμαι
σε σιχάθηκα.
Ποτέ οι άτσαλες μου σκέψεις
δεν ήταν τόσο τακτοποιημένες.
Με απόλυτη ψυχραιμία
κι αίσθημα πικρό
σαν τη γεύση που μου άφηνες
σε απαλλάσσω.

.

NFS_EgoApenatiTis_web

.

Το πρώτο πράγμα που μου ΄ρθε στο μυαλό, διαβάζοντας αυτούς τους στίχους, ήταν η βεβαιότητα πως μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να συνενώσει τόσες αντιθέσεις, να σκεφτεί και να γράψει με αυτόν τον τρόπο… Αυτό που καταχρηστικά ίσως αποκαλείται “γυναικεία γραφή”… Και αμέσως μετά αναρωτήθηκα για το εάν “μπορεί να υπάρξει φεμινιστική γραφή χωρίς φεμινιστική συνείδηση”… Και το ερώτημα αυτό μ’ ακολούθησε σε ολόκληρη σχεδόν την διαδρομή ανάγνωσης της Νίκης Κωνσταντοπούλου… Όσο για αυτή καθεαυτή την διαδρομή, κράτησα σημειώσεις στο πίσω μέρος του βιβλίου, και αργότερα τις δακτυλογράφησα (βλ. σελ. γραφομηχανής) ως αναμνηστικό …δημιουργικής ανάγνωσης! Δεν γράφω παραπάνω για να μην σ’ επηρεάσω αναγνώστη μου. Αν παρ’ όλα αυτά σού γεννηθούν κι εσένα παρόμοια ερωτηματικά, θα χαρώ ιδιαιτέρως να μοιραστούμε τις απαντήσεις!

.

»ο τίτλος δεν παραπέμπει απλώς στην ονοματοποιία ενός σκύλου αλλά αναφέρεται στο φάρμακο κουεπίν -φάρμακο για την ψύχωση«

.

Υ.Γ: Συμπτωματικό το background της φωτογραφίας αλλά και ταιριαστό μες την αντίθεση του..!
.

 

 

…όπως απότομα μπήκαν και τα CD στα σπίτια μας και τη ζωή μας, 25 χρόνια πριν!

Λιβαδειά, Ιούλιος του 1992 και -επειδή τα γραπτά μένουν- μετά από ανασκαφή στο αρχείο του stress ´zine εμφανίστηκαν και οι πρώτες αντιδράσεις σχετικά με τα Compact Discs..! Ούτε που θυμόμουν πως υπήρχε καταγεγραμμένο τέτοιο πράγμα, ούτε καν μπορώ να θυμηθώ πως έφτασαν στα χέρια μου οι συλλογές της Roadrunner… Το μόνο που δεν μπορώ να ξεχάσω είναι πως το πρώτο ψηφιακό δισκάκι που έπεσε στα χέρια μου (και που αντέγραψα σε κασσέτα για να μπορώ να το ακούω) ήταν το Destroy Fascism των Rumble Militia..! Και επειδή τότε (ειδικά στην επαρχία) τα συγκεκριμένα ακούσματα και γούστα ήταν πολύ μοναχική υποθέση, ήταν και αυτός ένας λόγος που οι πρόσφατες συναυλίες των R.M. με ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο..! Και συνειρμικά οδήγησαν στα ευρήματα των “ανασκαφών” που σήμερα μοιράζομαι μαζί σας:

StressNo7mPag53_web

StressNo7mPag54a_web

*

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

*

Thanks for the great memories from our past, thanks for the great live moments

in hot Athens, thank you for the song:

*

No Nazis!

See you again!

😉

 

Words of Wisdom from Great Men

🙂

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

To cover up a Mistake a Lie is needed

To redress a Mistake a Truth is needed

In case of a Mistake please extract the rubber from the Cardboard

.

.

Το προσφυγικό ζήτημα μας αφορά άμεσα ως κοινωνία και δυστυχώς θα συνεχίσει να μας απασχολεί και για πολύ καιρό ακόμα… Μας έχει απασχολήσει ήδη μια φορά και στους “στίχους του μήνα“, πριν ένα χρόνο -και μάλιστα υπήρξε και η ουσιαστική αφορμή για την μονιμοποίηση της στήλης..! Δυστυχώς αν κάτι έχει αλλάξει από τότε αυτό είναι προς το χειρότερο, κυρίως από τις πολιτικές σκοπιμότητες επάνω στις πλάτες αυτών των δύσμοιρων ανθρώπων… Το μόνο ίσως διαφορετικό είναι ότι η αριστερή μας κυβέρνηση –σε αγαστή συνεργασία με τον “σκανδαλιάρη” Ερυθρό Σταυρό και την χουνταναθρεμμένη Εκκλησία– έδειξε το αληθινό της πρόσωπο: το βλοσυρό πρόσωπο της -κάθε- Εξουσίας. Εκτός βέβαια από τις πρόσφατες βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων στην Αθήνα, είχαν προηγηθεί αυτές της Θεσσαλονίκης, ευλόγησον..!

Επιστρέφοντας στους στίχους για τους οποίους ξεκινήσαμε να λέμε, σε αυτούς τους στίχους που απεικονίζουν την πραγματικότητα και μάλιστα μέσα από ένα αλληλέγγυο πρίσμα, αυτή τη φορά με χαρά καλωσορίζουμε τους Burnt Cross*και το Refugees of War. Δικό σας:

Μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
αναζητώντας έναν τόπο ασυλίας /
κανείς δεν ξέρει το όνομα τους / ή από που καταφθάνουν /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους /
ταξιδεύουν μέσα από εμπόλεμες ζώνες /
προσπαθώντας να ξεφύγουν του εφιάλτη /
η παρουσία τους εγείρει φόβο / δεν είναι παράνομοι /
τα σύνορα τούς κάνουν τέτοιους και τους διαχωρίζουν /
κόσμος αφήνεται να πεθαίνει και κανείς δεν ρωτά “γιατί;” /
αδιαφορία για την κόλαση που αυτοί οι άνθρωποι ζουν /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους / ταξίδι μέσα σε εμπόλεμες ζώνες /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / δεν υπάρχει τέλος στον πόνο και τη δυστυχία /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / χίλια μίλια μακριά απ’ το σπίτι /
μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σαν πουλί στο μάτι του κυκλώνα /
που πασχίζει να κρατηθεί στα εύθραυστα φτερά του /
δεν υπάρχει ασφαλές καταφύγιο / πρόσφυγες του πολέμου /
περιπλανώμενοι στην γη του πουθενά / ταξίδι μέσα στην κινούμενη άμμο /
κορμιά που δεν μπορούν ούτε όρθια να σταθούν / πρόσφυγες του πολέμου /
και αν ακόμη και τα σώματα φθαρούν / η βιβλική έξοδος δεν θα σταματήσει ποτέ /
τα ονόματα αυτών που έχουμε ξεχάσει : οι πρόσφυγες του πολέμου

.

.

Standing on the shores, refugees of war
Searching for a land of sanctuary
No-one knows their name, or from where they came
Reaching for hands of humanity
On to roads that lead nowhere Travel the war torn
Fleeing from their nightmare
Stoking up the fear, no illegal’s here
Borders that create and separate
People left to die and no-one asking why?
Indifference to the hell these people take.
On the roads that lead nowhere Travel the war torn.
Storm clouds gathering, no end to the pain and suffering
Storm clouds gathering, a thousand miles from home
Standing on the shores, refugees of war,
Reaching for hands of humanity
Like a bird upon the wind, plagued with fragile wings
No sanctuary to settle in, refugees of war
Wander into no man’s land, Journey through the Shifting sands
Bodies that can’t even stand, refugees of war
And even as the bodies rot, the exodus won’t ever stop
The names of those that we forgot, refugees of war

.

RWdiyMM_w

Η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια είναι κάτι παραπάνω από τρόπος ζωής -πόσο μάλλον μεταξύ διεθνιστών (και) φανζινάδων! Έτσι και η χείρα βοηθείας που τόσο ευγενικά ζητήθηκε από την Εντροπία για τον εμπλουτισμό του νέου τεύχους της (Μάιος ’17) θα περιέχει …Ofisboyz! Είναι και η επικοινωνία που έτσι κι αλλιώς είχε ανοίξει με το συγκρότημα, και που οι εξελίξεις στην Τουρκία την είχαν προσωρινά παγώσει… Είναι και η αγωνία για αυτές τις άσχημες εξελίξεις αλλά και το πηγαίο αίσθημα συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο κοσμοπολιτισμό της Αιώνιας Πόλης… Είναι και η αγάπη για το Punk / HC -και κυρίως η διερεύνηση των κοινωνικών χαρακτηριστικών του… Οι διαπολιτισμικές ανταλλαγές υπό(γειας) κουλτούρας… Οι δεσμοί αλληλεγγύης και η έμφυτη τάση προσέγγισης του άλλου, του διαφορετικού… Είναι πολλοί τελικά οι λόγοι αυτής της επιλογής..!

Ξαναπιάνοντας όμως το θέμα από εκεί που το είχαμε αφήσει ήταν σχεδόν αυτονόητη και η επαναπροσέγγιση του… Και η αποκατάσταση της επικοινωνίας με την μπάντα… Μια ενδιαφέρουσα -χθεσινοβραδινή- ψηφιακή κουβεντούλα με τον Ζ, τον μπασίστα των Ofisboyz είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -και γι’ αυτό την μοιραζόμαστε μαζί σας. Τα υπόλοιπα σύντομα κοντά σας, στην Εντροπία που καταφθάνει οσονούπω..!

ΥΓ: Τα Κολάζ της Βαλεριάνας καρποφορούν και αυτά όπου να ‘ναι, εμπεριέχοντας και ‘κείνα υλικό από Ιστανμπούλ και Τουρκία, για νεότερα κρατήστε το μόντεμ αναμένο..! Και ρίχνετε και καμιά ματιά, εδώ!

 

– Πως σας φάνηκαν οι συναυλίες σας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη;

: Ήταν πολύ ωραία .στην Αθήνα, προσωπικά όμως την εμφάνιση της Θεσσαλονίκης την ευχαριστήθηκα περισσότερο. Ήταν σ’ ένα μικρό κλαμπάκι με λιγότερο κόσμο, είχε όμως καλό ήχο και παίξαμε κι εμείς καλύτερα. Και ήρθαμε στην Θεσσαλονίκη παρέα με δέκα ακόμα φίλους από την Istanbul. Αλλά η Αθήνα παραμένει πάντα cool για Punk – Oi! – HC, η σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη και θα ξαναέχουμε την ευκαιρία να παίξουμε κάποια στιγμή εκεί. Όπως και να ‘χει, και οι δύο συναυλίες ήταν μια δυνατή εμπειρία για εμάς.

 

– Από την εμπειρία σας, οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι εχθροί;

: Δε νομίζω. Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με κανέναν, εξαιτίας του ότι είμαι Τούρκος. Μπορεί οι παλαιότερες γενιές και κυρίως οι δεξιοί πολιτικοί να είναι εχθροί αλλά οι λαοί, όχι. Επίσης, όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι είμαι από Τουρκία, με κερνάει ποτά και προσπαθεί να με κάνει να νοιώσω άνετα. Και έχω και πολλούς Έλληνες συναδέλφους στη δουλειά και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Έχουμε κοινό παρελθόν και κουλτούρα και πάρα πολλές ομοιότητες. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα νιώθω σαν στο σπίτι μου. Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούμε να είμαστε εχθροί.

 

– Πως είναι η καθημερινή ζωή στην Istanbul μετά την κήρυξη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης;

: Η κατάσταση είναι πραγματικά …γάμησε τα! Ουσιαστικά δεν άλλαξαν και πάρα πολλά (για το καθεστώς) με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Από το 2010 και μετά τα πράγματα χειροτερεύουν ολοένα. Γιατί από την ίδρυσή του το ΑΚΡ θέλει να εξουσιάζει τα πάντα και εμείς νοιώθουμε τα βήματα του φασισμού παντού. Ο κλοιός σφίγγει για τους ανθρώπους που υποστηρίζουν έναν σύγχρονο, ειρηνικό, κοσμικό, ισότιμο, τρόπο ζωής. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν απάντηση..! Τώρα έχουμε και το δημοψήφισμα για το σύστημα της προεδρίας. Θέλουν να καταστρέψουν την σύγχρονη Τούρκικη δημοκρατία αλλά θα τους πολεμήσουμε! Ελπίζω ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο για εμάς.

 

– Ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

: Έχουμε αρκετές προγραμματισμένες συναυλίες εδώ στην Istanbul αλλά θα παίξουμε και στην Ελλάδα το καλοκαίρι, στο τριήμερο φεστιβάλ “Texas Zulu” -στη Βεργίνα (Βέροια). Θα συμμετάσχουμε και κάποιες συλλογές επίσης. Και θέλουμε να ηχογραφήσουμε κάποια καινούρια τραγούδια για να κυκλοφορήσουμε ένα νέο άλμπουμ, επιτέλους!

[ OB´s Music ]

OfisBoyz_220317_web

…και φύγαμε για …Sabotage!

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA