Archive for the ‘non punk’ Category

.

.

Advertisements

.

sad clowngirl-Untitled-6Bx100

.

Αυτό που θα μπορούσαμε να αντιληφθούμε και να ορίσουμε ως ελεύθερη έκφραση, αποκτά στην πραγματικότητα διαφορετική μορφή σε μια εξοντωτική καθημερινότητα, η οποία λειτουργεί μέσω μηχανισμών καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ανάλογα με την εποχή και με το τι αυτή θεωρεί επιτυχημένο και επικερδές, ανακυκλώνει τους δημιουργούς, αναπαράγει τα σάπια είδωλα και το lifestyle, καλουπώνεται σύμφωνα με τα καπιταλιστικά δεδομένα, επηρεάζει το εναλλακτικό κοινό και διαμορφώνεται βάσει του προκαθορισμένου βιομηχανοποιημένου προϊόντος.

Ακολουθώντας λοιπόν την συγκεκριμένη πορεία και η hip hop κουλτούρα, ξεκίνησε ως μία μουσική από τα κάτω και κατέληξε να είναι άλλη μια μορφή τυποποιημένης έκφρασης μέσω εμπορευματικών σχέσεων. Αγνοώντας το μέχρι τότε αντιρατσιστικό του στοιχείο, ακολούθησε μία στάση κάπως απολιτίκ, ακίνδυνη και καιροσκοπική, σε αρκετές περιπτώσεις σεξιστική αναπαράγοντας πατριαρχικά κατάλοιπα, θέλοντας τον MC να διαχωρίζεται από τον ακροατή μέσω του διδακτισμού του και αναπαράγοντας ολοένα και περισσότερο το σταριλίκι και την αυτοπροβολή. Η μαχητικότητα που κατείχε στο παρελθόν, πήρε μια μορφή θεάματος και καθαρής εκμετάλλευσης από μαγαζάτορες που κέρδισαν χρήματα, προβάλλοντας με ασφαλή τρόπο τη ζωή στο δρόμο και αντλώντας υπεραξία από τα προσωπικά βιώματα των ‘’καλλιτεχνών’’. Από την άλλη, ο εκφραστής της συγκεκριμένης κουλτούρας που κρατούσε το μικρόφωνο, απέκτησε ένα πιο mainstream ύφος, με σκοπό να προσεγγίσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει το κοινό του. Το hip hop όμως έχει βαθιές πολιτικές ρίζες και παίρνει έμπρακτα μέρος στον πόλεμο, διατηρώντας την ταξική του θέση.

Έχοντας κάνει λοιπόν την αυτοκριτική μου ως μέλος της hip hop κοινότητας και ενεργώντας πολιτικά σε κινηματικές διαδικασίες, εστιάζω στο να μπορούμε να δρούμε σε συλλογικό επίπεδο ανταγωνιστικά προς το υπάρχον, μέσω της αυτοοργάνωσης και την αλληλεπίδραση της σε πλατείες, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις. Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσιαστικής και φασίζουσας συμπεριφοράς, ενισχύοντας κινηματικά εγχειρήματα και υπενθυμίζοντας από πού προέρχεται το hip hop και που παρατηρούμε ότι κατευθύνεται.

Θεωρώ ότι πλέον είναι χρέος μας, η τέχνη μας να αποκτήσει μια πιο μαχητική μορφή και λόγο επάνω στα γεγονότα. Από την καθημερινότητα μας, την εργατική μας δύναμη, τις προσωπικές μας σχέσεις, τις επιλογές μας, μέχρι και την ίδια μας την έκφραση, ο καπιταλισμός έχει ριζώσει βαθιά μέσα τους και απορροφά με την πρώτη ευκαιρία όση περισσότερη ενέργεια μπορεί. Αυτό που σίγουρα μας έχει απομείνει, είναι να αντισταθούμε μέχρι τέλους και όσο περνάει από το χέρι μας να μην του το επιτρέψουμε. Σίγουρα ο δρόμος του diy είναι αρκετά δύσκολος, εφόσον πολλοί από εμάς παλεύουν με τον δικό τους κόπο και δυνάμεις (από την αγορά του κατάλληλου εξοπλισμού, τις ατέλειωτες ώρες μέσα σε στούντιο για ηχογραφήσεις, μίξεις, mastering και πρόβες, καθώς και τα χρήματα που δίνονται στην κοπή και το τύπωμα των δίσκων), συνεπώς, θεωρώ πως και ο κόσμος που στηρίζει τις αυτοοργανωμένες διαδικασίες θα πρέπει να συνειδητοποιήσει και να σεβαστεί όσο περισσότερο μπορεί τον προσωπικό μας αγώνα, εάν επιθυμούμε ο χώρος του diy να πάρει τα πάνω του. Δεν χρειαζόμαστε εταιρείες, διοργανωτές, χορηγούς, κρατικούς φορείς, μεσολαβητές, μαγαζάτορες και managers προκειμένου να αυτοοργανωθούμε, αλλά ούτε και μουσικούς καριερίστες που επιδιώκουν να σφετεριστούν τις προσωπικές μας αξίες.

Όλοι εμείς λοιπόν, που κάνουμε ραπ με απωθημένα, σηματοδοτούμε ταυτόχρονα και την ίδια την βία, την οποία δεχόμαστε σε καθημερινή βάση από κάθε πλευρά.

Πένθιμος / Clown

https://www.youtube.com/user/penthimos

.

.

.

Cruzificcion-268-ERIK-RAVELO

.

.

Υ.Γ.

Μέγα ποτ-πουρί ιερής παιδεραστίας

.

.

.

… θα βρουν τον τρόπο να ταξιδέψουν πάλι “

.

SeptembrisDSC00616x100.

Η ποιητική συλλογή ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ | ΝΕΑ ΕΠΑΦΗ αποτελεί την επιτακτική κατάληξη μιας πορείας που ακολούθησε με αμηχανία, αλλά και επιμονή, τη διαρκή συντριβή όλων όσων συντρίμμια δεν θα γίνουν ποτέ.

Η αναπόφευκτη σύντομη σχέση της με τον κόσμο του Εμπορεύματος διεκόπη οριστικά τη στιγμή που παραλήφθηκε από το τυπογραφείο. Ως εκ τούτου, αδήριτη και αδιαπραγμάτευτη επιθυμία είναι η διακίνηση αυτού του βιβλίου να παραμείνει απαλλαγμένη από κάθε είδους κυρίαρχη διαμεσολάβηση, χρηματική ή άλλη.

Η φροντίδα των ποιημάτων, όπως και της διακίνησής τους, επαφίεται πια σε όσες και όσους αναγνωρίσουν στην έκδοση αυτή μια ακόμη απόπειρα διαστολής των ρηγματώσεων πάνω στο φαινομενικό συνεχές της θεαματικής κοινωνίας, που οργανώνει την ανθρώπινη δραστηριότητα στη βάση του γενικευμένου διαχωρισμού, αποσυνδέοντας την Δημιουργία από το σύνολο της κοινωνικής ζωής και υποβιβάζοντας το άτομο σε μια παθητική κατάσταση διαδοχικών επιτελέσεων ρόλων και συμπεριφορών, υπαγορευμένων από επίπλαστα διαιρετικά μοντέλα, όπως αυτό του καλλιτέχνη και μη.

Η συλλογή αφιερώνεται στο παρελθόν, που πάντα θα κουβαλάει υπομονετικά το βαρύ χρέος του μέλλοντος.

Γ. Δ. Σέρμυντ

.

Antrwpos_8304666.

Μια σχεδόν τυχαία γνωριμία, πριν κάμποσα καλοκαίρια στην Πάρο, με έναν αναρχικό από την Βαρκελώνη που δούλευε εποχκά ως σερβιτόρος, μας έφερε σε επάφη και με το υπέροχο μουσικό και ποιητικό σύμπαν που λέγεται “antrwpos”

Ο Antrwpos είναι ένας ζωντανός οργανισμός τα κύτταρα του οποίου ανατροφοδοτούνται και συνυπάρχουν, διατηρώντας τον σύνθετο μηχανισμό ενός έμβιου όντος σε κίνηση. Κανένα από αυτά τα κύτταρα δεν εμποδίζει την ανάπτυξη των υπολοίπων, αλλά αναζητά την αρμονία στο μεταβολισμό τους. Στόχος του είναι να δημιουργήσει μουσική και να διεγείρει τις αισθήσεις άλλων ζωντανών όντων

Μαύρο, μπλε, κόκκινο, πράσινο… Συνεχίζοντας τόσο τον Όργουελ όσο και την Γώγου, “δεν έχει νόημα να επιβιώνεις, σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος”, μοιραζόμαστε αυτό το τετράχρωμο τραγούδι / μανιφέστο του συγκροτήματος: negro, azul, rojo, verde
.

.

Στο μεταξύ, αναζητούμε τους στίχους για μετάφραση ( κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη! ) και στέλνουμε μια ψηφιακή αγκαλιά στον Τόνι..!

Για να κατεβάσετε όλη τη δουλειά των “άνθρωπος”, κλικ εδώ!

Και για να δείτε μια ζωντανή εμπειρία τους, κλικ εκεί!

*  *  *

.

…που αξίζουν και με το παραπάνω’
τόσο τον κόπο της αναζήτησης τους,
όσο και -προ πάντων- αυτόν της ανάγνωσης / ακρόασης τους..!

Τέσσερις από τις πιο καλές στιγμές και δημιουργίες του ’18, από τα κάτω..!

Ποίηση και Επανάσταση, στην καθημερινή ζωή..!

.

BOOK_DISCs_x4-100

.

Riot Propaganda: Agenda Oculta, 54 σελ.(23×22) + CD ( 8 tracks )

.

Θαλερός: Περήφανα Ελατήρια, 44 σελ.(17×24) + CD ( 8 tracks )

.

Νιο.Στε: Εν τω Μεταξύ, 12 σελ. (15×21) + CD ( 5 tracks )

.

Άψινθος: Λάμα στα Στήθια της Μητρόπολης, 114 σελ. (21×29) + 3 CD ( 41 tracks )

.

 

 

.

Χωρίς πολλούς προλόγους και φιοριτούρες, για τους “στίχους του μήνα“, ένα από τα καλύτερα άσματα της εποχής μας. Μαζί με κάποιους απ’ τους τους καλύτερους στίχους για την εποχή που διανύουμε ήδη και για την εποχή που ανατέλλει… Γιατί το δυσοίονο μέλλον κρύβεται στο θλιβερό παρόν μας και γιατί η εξέλιξη έρχεται σαν σπείρα
Εκτός και αν… … …

.

.

Υ.Γ

Η παλαιολιθική μας κάμερα δεν κατάφερε να καταγράψει καθαρά το τραγούδι, χθες σε συναυλία αλληλεγγύης “για τα δικά μας παιδιά πίσω απο τα κάγκελα” στην κατάληψη Παπουτσάδικο στο Χαϊδάρι… Κατάφερε όμως ν’ αποτυπώσει -έστω και στο ελάχιστό- την όμορφη ατμόσφαιρα και το συναίσθημα κατά την παρουσίαση του -δώστε βάση ειδικά προς το τέλος του βίντεο και του κομματιού… 😉

.

SperaKK011218x560

.

Άλλαξαν οι καιροί, αλλάξανε τα χρώματα
μετράμε τις ουλές μας κάτω απ’ τα αναχώματα
αλλάξανε οι λέξεις και ο τρόπος σκέψης
τεράστια ρολόγια υπενθυμίζουν πώς να τρέξεις
κλειστές οι πόρτες, κλειστά και τα παράθυρα
κλειστοφοβία, υψοφοβία μες στη παράνοια
θέλεις ανάσα, τα όνειρά σου πίσω
σε χρόνια δύσκολα να πεις «θέλω να ζήσω»

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε

Σκληρές εικόνες, σφιχτά τα δόντια
συναισθηματικά σφιγμένη δε με νιώθεις όπως πρώτα
σφιχτή μπουνιά, βαριά τα χνώτα
κάνε με να ‘ρθω πιο κοντά σου, μη φεύγεις χώρια
σε μια εποχή που ανατέλλει και είναι αμείλικτη
ζούμε με εξαιρέσεις, παραμένουμε αμίλητοι
τρέφουμε ορέξεις που κοιτάνε να μας πνίξουν
να μας πλήξουν και να μας επικηρύξουν

Όλα θα αλλάξουν μαζί με την αλλαγή σου
έχεις τη δύναμη, υπάρχει στο κορμί σου
και στο μυαλό η ενεργοποίησή σου
να γίνει πράξη που ζητάει η ψυχή σου
χρόνια παρέα με την αναζήτησή σου
βρίσκεις χαμένες λέξεις στην αφήγησή σου
όλο και πιο κοντά στην ανακάλυψή σου
διψάς για την αλήθεια της λύτρωσής σου
και κραυγάζεις
μα δε σ’ ακούνε
χέρια, πόδια
δεν υπακούνε
κι οι πληγές σου
αιμορραγούμε
και τώρα που’ ναι και τώρα που ‘ναι

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε
.

.

Στίχοι/παρουσίαση: Nikolein & ΚΚ Παραγωγή: ΚΚ Ηχοληψία: Fogge d. & Γιώργος Παυλίδης Μίξη: Γιώργος Παυλίδης Mastering: Σταμάτης Φουσέκης Σκίτσα: Δημήτρης κορδαλής Video: Teitan

.

.
Δρ Δρακατώρ + μαυρΑκόρντα = Δρ Μαυρακόρντ – ¡ Ay Carmela !

Live αυτοσχεδιασμός,
από το το αναρχικό τριήμερο του Θερσίτη,
στον Πευκώνα Αγ. Αναργύρων,
καλοκαίρι του 2004
.

.

Υ.Γ Και για να μην ξεχνιόμαστε, το εμβατήριο του Δρ. Δρακατώρ:

.

.

¡ Viva la revolución social, cabrones !

.

Paris1871bax100.jpg

[ η όπερα στις φλόγες – ζωντανή κριτική στην κατεστημένη τέχνη, Παρισινή Κομμούνα 1871 ]

.

Της Λευτεριάς

 

είδα στα μάτια τις ζωές
γαζίες φλογογένες
που έχουν στους κλώνους τους φωλιές
συνείδησης φτερά

της νύχτας πορφυρά μαλλιά
στης πόλης την αντάρα
καίνε τις λεωφόρους της
τυλίγουν τα στενά

πήρα απ’ τα χείλη της πνοή
της λευτεριάς λαχτάρα
που ‘χει ριζώσει μέσα μου
της ύπαρξης καρδιά

λεπίδα είδα στο διάβα της
του πάθους της το αίμα
να ‘χει ποτίσει χαραυγές
τη μνήμη με φωτιά

καρτερικά μαστίγια
και ακονισμένοι δήμιοι
στης ιστορίας τις γωνιές
κομμάτια κάγκελα

.

*

Ολόκληρο το live για free download, εδώ!

.

Μας είπαν τι μπορούμε να κάνουμε
πως να ζήσουμε και πως να πεθάνουμε
μας γέννησαν μέσα σε σύνορα
και βλασφημάμε γι’ αυτό μέχρι και σήμερα
… … …

Μας τυφλώσαν μ’ αντικείμενα, μας κλείσαν τα μάτια
να μην βλέπουμε γύρω μας τον κόσμο κομμάτια
να ποστάρουμε στιγμές αντί να τις ζούμε
μα τραγουδάω ακόμα για όσους δεν υπακούνε

Ακόμα κι αν όλα αρχίσουνε
κι όσα μας μάθαν γκρεμίσουμε
ζήσε όπως θες, κάνε ότι θες
μην τους ακούσεις ξανά

Ακόμα κι αν όλα τελειώσουνε
κι όσα μας μάθαν τα νιώσουμε
ζήσε και όλα αλλάζουν
μην υπακούσεις ξανά
… … …

Μας γέμισαν ψυχολογικά και ατόφιο άγχος
μας μάθανε πως το διαφορετικό είναι λάθος
ποτίσαν μίσος τις καρδιές μας και κυνισμό
… … …

το φόβο έσπειραν στο διάβα τους
και ποδοπάτησαν ανθρώπινες ζωές
μα δε σταμάτησαν εδώ
… … …

Μας μάθανε πως όλα πωλούνται και αγοράζονται
μονάχοι μάθαμε πως όλα μοιράζονται
μας κοροϊδεύουν τελικά μέχρι και σήμερα
μα τραγουδάω ακόμα για τα θηρία τ’ ανήμερα
… … …

Μην υπακούσεις ξανά..!!!

.

.

.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

!> Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά… <!