Archive for the ‘musica’ Category

Στον Τάσο και σε όλ@ς τ@ς σύγχρον@ς Σίσυφους:

Σίσυφος – μαυρΑκόρντα (Αγρίνιο 2006)

.

Sisyphos_w

 

Στην χρονοπαγίδα των στίχων του μήνα ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, ποτέ δεν ήταν..! Στους πολυαγαπημένους Timetrap ο στίχος ήταν αγγλικός και ο χρόνος σχετικός. Η εξέλιξη του ήχου χρονοβόρα μα τα βήματα της αλματώδη, πάντα τέτοια ήταν..! Μετά από καιρό, στα “Χρόνια Σιωπής” που ζούμε, κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ. Σπάζοντας το φράγμα του -μέχρι άλλωτε thrashαριστού τους- ήχου, ανανεωμένοι όσο ποτέ, σε σκληροπυρηνικά μονοπάτια με μια αμεσότητα που σκοτώνει..! Δι-σκά-ρα! Που και να μην ήταν και πάλι το “Στην Άβυσσο” θα ξεχώριζε για τον στίχο του. Το ρεφρέν του με πέντε λέξεις καταγράφει, τόσο απλά και τόσο αληθινά, την νοοτροπία μιας ολόκληρης εποχής: “έγινε ο πόνος συνήθεια, η βία τροφή”..! Τα είπαν όλα, τι άλλο να πούμε εμεις; …Περισυλλογή…

*

Μέσα στα μάτια σου βλέπω τον πόνο
Μέσα στα μάτια σου βασιλεύει η οργή
Ζήτησες τη ζωή σου μόνο
Μα σε έκριναν ένοχο για αυτή τη φυγή

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

Καμένη γη και κόκκινο νερό
Ανάσες που πνίγηκαν και ‘φτάσαν στο βυθό
Μη με κοιτάζεις στα μάτια, σου λέω δε μπορώ
Βλέπω τα όνειρα, που σου τα ‘ρίξαν στο κενό

Υποκρισία, για μια παγκόσμια ειρήνη
Ψυχές που βιαστήκανε, ποιος θα τις απαλύνει;
Η πόρτα του θανάτου να ανοιγοκλείνει
Μες τη ματαιοδοξία μας γινήκαμε κρετίνοι

Τι θα απομείνει;
Δουλοφροσύνη!
Όλα συμβαίνουν γιατί…

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

*

Timetrap_People-is-Grass_w

*

Timetrap – Στην άβυσσο (ft. Σπείρα)

*

Timetrap – Χρόνια Σιωπής (2017) Full Album

*

 

– στον Καπετάν Θεοδόση –

Τι κάναμε τον Απρίλη -και παραμελήσαμε τους “στίχους του μήνα“..? Μα φαίνεται και απ’ τις προηγούμενες αναρτήσεις, ασχοληθήκαμε εντατικά με την καλλιέργεια -και τα κολάζ της- Βαλεριάνας! Στο μεταξύ βέβαια έπαιξε και μια εκδρομή στην Αίγινα, όπου κάπου πίσω απ’ τις φυστικές και τα λουλουδάδικα, ακολουθώντας μυστι(κιστι)κά μονοπάτια βρίσκει κανείς και το Κρυφό Λιμάνι του νησιού..! Που τελευταία συνδέεται άμεσα με Πορτογαλία μεριά. Στα μεταλλικά του νερά ψάρεψα και τους εκπληκτικούς Miss Cadaver..! Και στην Οργισμένη τους Διαδήλωση (Mänifestvm Raivus) ξεχώρισε μονομιάς ο Αντάρτης της Ασφάλτου -μτφ κατά γράμμα, απ’ την 8η ψηφιακή σφραγίδα του CD..! Απολογίζοντας λοιπόν αυτό το θεωρητικά κενό διάστημα και πιάνοντας ξανά τον στιχουργικό συιρμό, οι Δεσποινίς Πτώμα και ο Αντάρτης του Δρόμου, δικοί σας:

miss-cadaver-271

Όποιος πολεμά την Εξουσία
δεν μπορεί να θέλει να εξουσιάσει,
παλεύει ενάντια στην υποκρισία
-Αγώνας κατά της τυραννίας!

Υψώσε την φωνή σου δυνατά
Αντάρτη του δρόμου!

Όποιος παλεύει ενάντια στην υποταγή
δεν μπορεί να θέλει να γίνει αφεντικό,
καταπολεμά την μισαλλοδοξία
-Αγώνας ενάντια στην άγνοια!

Όποιος παλεύει για την ισότητα
πάντοτε το εννοεί πραγματικά,
αγωνίζεται για ‘σένα και για ‘μένα
-Αγώνας μέχρι τελικής πτώσης!

Υψώσε την φωνή σου δυνατά
Αντάρτη του δρόμου!

Αντάρτης του δρόμου!
Αντάρτης του δρόμου!

Παραμένει στα οδοφράγματα,
σ’ αυτή τη μάχη σώμα με σώμα

Αντάρτης του δρόμου!
Αντάρτης του δρόμου!

Ποιός αγωνίζεται για το μέλλον;
Αντάρτης του δρόμου!

[ #8 track, 15′ : 37″ ]

*

Or

Guerreiro Do Asfalto (listen from bandcamp)

*

Millions of Dead Cops – No Trump, No KKK, No Fascist USA:
Why protesters chant “No Trump! No KKK! No fascist USA!”:
[ M.D.C ]  Miles De Collage:
100(+) HOMEMADE FLYERS ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 100(+) ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΤΟΥ VALERIANA’S ♻ COLLAGE. ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΣΟΝΟΥΠΩ, ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΕΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΑ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ, DiY OR DIE ΚΑΙ ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΣΥΛΛΕΚΤΕΣ!
.

Το προσφυγικό ζήτημα μας αφορά άμεσα ως κοινωνία και δυστυχώς θα συνεχίσει να μας απασχολεί και για πολύ καιρό ακόμα… Μας έχει απασχολήσει ήδη μια φορά και στους “στίχους του μήνα“, πριν ένα χρόνο -και μάλιστα υπήρξε και η ουσιαστική αφορμή για την μονιμοποίηση της στήλης..! Δυστυχώς αν κάτι έχει αλλάξει από τότε αυτό είναι προς το χειρότερο, κυρίως από τις πολιτικές σκοπιμότητες επάνω στις πλάτες αυτών των δύσμοιρων ανθρώπων… Το μόνο ίσως διαφορετικό είναι ότι η αριστερή μας κυβέρνηση –σε αγαστή συνεργασία με τον “σκανδαλιάρη” Ερυθρό Σταυρό και την χουνταναθρεμμένη Εκκλησία– έδειξε το αληθινό της πρόσωπο: το βλοσυρό πρόσωπο της -κάθε- Εξουσίας. Εκτός βέβαια από τις πρόσφατες βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων στην Αθήνα, είχαν προηγηθεί αυτές της Θεσσαλονίκης, ευλόγησον..!

Επιστρέφοντας στους στίχους για τους οποίους ξεκινήσαμε να λέμε, σε αυτούς τους στίχους που απεικονίζουν την πραγματικότητα και μάλιστα μέσα από ένα αλληλέγγυο πρίσμα, αυτή τη φορά με χαρά καλωσορίζουμε τους Burnt Cross*και το Refugees of War. Δικό σας:

Μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
αναζητώντας έναν τόπο ασυλίας /
κανείς δεν ξέρει το όνομα τους / ή από που καταφθάνουν /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους /
ταξιδεύουν μέσα από εμπόλεμες ζώνες /
προσπαθώντας να ξεφύγουν του εφιάλτη /
η παρουσία τους εγείρει φόβο / δεν είναι παράνομοι /
τα σύνορα τούς κάνουν τέτοιους και τους διαχωρίζουν /
κόσμος αφήνεται να πεθαίνει και κανείς δεν ρωτά “γιατί;” /
αδιαφορία για την κόλαση που αυτοί οι άνθρωποι ζουν /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους / ταξίδι μέσα σε εμπόλεμες ζώνες /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / δεν υπάρχει τέλος στον πόνο και τη δυστυχία /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / χίλια μίλια μακριά απ’ το σπίτι /
μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σαν πουλί στο μάτι του κυκλώνα /
που πασχίζει να κρατηθεί στα εύθραυστα φτερά του /
δεν υπάρχει ασφαλές καταφύγιο / πρόσφυγες του πολέμου /
περιπλανώμενοι στην γη του πουθενά / ταξίδι μέσα στην κινούμενη άμμο /
κορμιά που δεν μπορούν ούτε όρθια να σταθούν / πρόσφυγες του πολέμου /
και αν ακόμη και τα σώματα φθαρούν / η βιβλική έξοδος δεν θα σταματήσει ποτέ /
τα ονόματα αυτών που έχουμε ξεχάσει : οι πρόσφυγες του πολέμου

.

.

Standing on the shores, refugees of war
Searching for a land of sanctuary
No-one knows their name, or from where they came
Reaching for hands of humanity
On to roads that lead nowhere Travel the war torn
Fleeing from their nightmare
Stoking up the fear, no illegal’s here
Borders that create and separate
People left to die and no-one asking why?
Indifference to the hell these people take.
On the roads that lead nowhere Travel the war torn.
Storm clouds gathering, no end to the pain and suffering
Storm clouds gathering, a thousand miles from home
Standing on the shores, refugees of war,
Reaching for hands of humanity
Like a bird upon the wind, plagued with fragile wings
No sanctuary to settle in, refugees of war
Wander into no man’s land, Journey through the Shifting sands
Bodies that can’t even stand, refugees of war
And even as the bodies rot, the exodus won’t ever stop
The names of those that we forgot, refugees of war

.

RWdiyMM_w

Η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια είναι κάτι παραπάνω από τρόπος ζωής -πόσο μάλλον μεταξύ διεθνιστών (και) φανζινάδων! Έτσι και η χείρα βοηθείας που τόσο ευγενικά ζητήθηκε από την Εντροπία για τον εμπλουτισμό του νέου τεύχους της (Μάιος ’17) θα περιέχει …Ofisboyz! Είναι και η επικοινωνία που έτσι κι αλλιώς είχε ανοίξει με το συγκρότημα, και που οι εξελίξεις στην Τουρκία την είχαν προσωρινά παγώσει… Είναι και η αγωνία για αυτές τις άσχημες εξελίξεις αλλά και το πηγαίο αίσθημα συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο κοσμοπολιτισμό της Αιώνιας Πόλης… Είναι και η αγάπη για το Punk / HC -και κυρίως η διερεύνηση των κοινωνικών χαρακτηριστικών του… Οι διαπολιτισμικές ανταλλαγές υπό(γειας) κουλτούρας… Οι δεσμοί αλληλεγγύης και η έμφυτη τάση προσέγγισης του άλλου, του διαφορετικού… Είναι πολλοί τελικά οι λόγοι αυτής της επιλογής..!

Ξαναπιάνοντας όμως το θέμα από εκεί που το είχαμε αφήσει ήταν σχεδόν αυτονόητη και η επαναπροσέγγιση του… Και η αποκατάσταση της επικοινωνίας με την μπάντα… Μια ενδιαφέρουσα -χθεσινοβραδινή- ψηφιακή κουβεντούλα με τον Ζ, τον μπασίστα των Ofisboyz είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -και γι’ αυτό την μοιραζόμαστε μαζί σας. Τα υπόλοιπα σύντομα κοντά σας, στην Εντροπία που καταφθάνει οσονούπω..!

ΥΓ: Τα Κολάζ της Βαλεριάνας καρποφορούν και αυτά όπου να ‘ναι, εμπεριέχοντας και ‘κείνα υλικό από Ιστανμπούλ και Τουρκία, για νεότερα κρατήστε το μόντεμ αναμένο..! Και ρίχνετε και καμιά ματιά, εδώ!

 

– Πως σας φάνηκαν οι συναυλίες σας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη;

: Ήταν πολύ ωραία .στην Αθήνα, προσωπικά όμως την εμφάνιση της Θεσσαλονίκης την ευχαριστήθηκα περισσότερο. Ήταν σ’ ένα μικρό κλαμπάκι με λιγότερο κόσμο, είχε όμως καλό ήχο και παίξαμε κι εμείς καλύτερα. Και ήρθαμε στην Θεσσαλονίκη παρέα με δέκα ακόμα φίλους από την Istanbul. Αλλά η Αθήνα παραμένει πάντα cool για Punk – Oi! – HC, η σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη και θα ξαναέχουμε την ευκαιρία να παίξουμε κάποια στιγμή εκεί. Όπως και να ‘χει, και οι δύο συναυλίες ήταν μια δυνατή εμπειρία για εμάς.

 

– Από την εμπειρία σας, οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι εχθροί;

: Δε νομίζω. Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με κανέναν, εξαιτίας του ότι είμαι Τούρκος. Μπορεί οι παλαιότερες γενιές και κυρίως οι δεξιοί πολιτικοί να είναι εχθροί αλλά οι λαοί, όχι. Επίσης, όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι είμαι από Τουρκία, με κερνάει ποτά και προσπαθεί να με κάνει να νοιώσω άνετα. Και έχω και πολλούς Έλληνες συναδέλφους στη δουλειά και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Έχουμε κοινό παρελθόν και κουλτούρα και πάρα πολλές ομοιότητες. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα νιώθω σαν στο σπίτι μου. Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούμε να είμαστε εχθροί.

 

– Πως είναι η καθημερινή ζωή στην Istanbul μετά την κήρυξη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης;

: Η κατάσταση είναι πραγματικά …γάμησε τα! Ουσιαστικά δεν άλλαξαν και πάρα πολλά (για το καθεστώς) με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Από το 2010 και μετά τα πράγματα χειροτερεύουν ολοένα. Γιατί από την ίδρυσή του το ΑΚΡ θέλει να εξουσιάζει τα πάντα και εμείς νοιώθουμε τα βήματα του φασισμού παντού. Ο κλοιός σφίγγει για τους ανθρώπους που υποστηρίζουν έναν σύγχρονο, ειρηνικό, κοσμικό, ισότιμο, τρόπο ζωής. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν απάντηση..! Τώρα έχουμε και το δημοψήφισμα για το σύστημα της προεδρίας. Θέλουν να καταστρέψουν την σύγχρονη Τούρκικη δημοκρατία αλλά θα τους πολεμήσουμε! Ελπίζω ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο για εμάς.

 

– Ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

: Έχουμε αρκετές προγραμματισμένες συναυλίες εδώ στην Istanbul αλλά θα παίξουμε και στην Ελλάδα το καλοκαίρι, στο τριήμερο φεστιβάλ “Texas Zulu” -στη Βεργίνα (Βέροια). Θα συμμετάσχουμε και κάποιες συλλογές επίσης. Και θέλουμε να ηχογραφήσουμε κάποια καινούρια τραγούδια για να κυκλοφορήσουμε ένα νέο άλμπουμ, επιτέλους!

[ OB´s Music ]

OfisBoyz_220317_web

Γρήγορα – γρήγορα, να προλάβουμε -έστω και με καθυστέρηση- τον κουτσοφλέβαρο για τους στίχους του μήνα..! Με μια καλή αφορμή και γνωριμία που μας πρόσφερε η 24η μέρα του..! Το “Wasn’t born as a soldier” των Κωνσταντινοπολιτών (και πολυαγαπημένων) Poster-iti, δεν επιλέχθηκε για τον λυρισμό των στίχων του αλλά για το άκρως αντίθετο τους: την αμεσότητα και την ωμότηττα τους! Μια μουσική -σε ύφος Discharge- δήλωση άρνησης στράτευσης, μια κατάθεση ψυχής στην καθομιλουμένη..! Οι καιροί είναι πονηροί, εθνικισμοί και φονταμενταλισμοί στο φόρτε τους, χρειαζόμαστε περισσότερες τέτοιες προσπάθειες -και απ’ τις δυο πλευρές του Αιγαίου:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η μάνα μου έφερε στον κόσμο ένα αγαθό μωρό
Ποιός αποφασίζει για το τι θα γίνω;
Ποιος καθορίζει τη μοίρα μου;
Οι επιλογές μου είναι περιορισμένες

Δεν γεννήθηκα στρατιώτης
Δεν γεννήθηκα για να σκοτώνω

Γαμημένοι πολιτικοί, ποτέ δε νοιάζονται για την ζωή
Γαμημένες οικογένειες, αναθρέφουν τα παιδιά τους μεσ’ το ψέμα
Ποτέ δεν διάλεξα να σπαταλήσω το χρόνο μου
Αλλά μας εξανάγκασαν να νιώσουμε την ψύχρα του πολυβόλου

Δεν γεννήθηκα στρατιώτης
Δεν γεννήθηκα για να σκοτώνω

ΥΓ: Το συγκεκριμένο τραγούδι προέρχεται από το άλμπουμ “Protest To Be Murdered”, το οποίο και μπορείτε ν’ ακούσετε / κατεβάσετε από εδώ..!

From Istanbul with punk love!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tesekkur ederim Attack to Society distro..!!

[ Χάος στη σειρά των “στίχων του μήνα“, χάος και χωρίς ποίηση και η καθημερινή ζωή μας… Φταίει και ο χειμώνας… Αλλά τουλάχιστον αυτός μας ενέπνευσε για τον Γενάρη και για την (φυσική και ψυχική) κακοκαιρία που συνεχίζεται… Καλύτερα να χρωστάμε όμως στίχους παρά της …Μιχαλούς..! ]

Ας μην μιλήσουμε για Ιλλουμινάτι, μεγάλους μανιτού, γέρους παστίυσιους κλπ -πεφωτισμένους ή μη- θεωρητικούς συνομωσιολόγους… Ας μιλήσουμε για σκληροπυρηνικό πανκ και ας θυμηθούμε τους “Ξεχασμένη Προφητεία“..! Χειμώνας είναι άλλωστε -και από τους πιο σκληρούς… Και στο κοινωνικό πεδίο, πάλι χειμώνας είναι, το ίδιο και στις καρδιές των ανθρώπων… Και αφού και ο καπιταλισμός έχει γεράσει και όλα τα συστήματα έχουν αποτύχει, ε “τότε θα έρθει ο χειμώνας… η κρύα ανάσα και το δρεπάνι… ο ατέλειωτος χειμώνας… το τέλος του κύκλου… το τέλος της ζωής…” Εκτός και αν…

…   …   …

Όταν όλα θα έχουν γεράσει / Και όλα θα έχουν αποτύχει / Η φύση θα παραδοθεί στη λήθη / και η σκουριά θα γίνει σκόνη / Όταν τα δέντρα θα γυμνωθούν / Και θα παρακαλούν τον ουρανό για ησυχία  / Και τα ζώα θα κοιμηθούν ξεχνώντας / και η σιωπή με αγάπη θα σκεπάσει τα παιδία της /  Τότε θα έρθει ο χειμώνας / η κρύα ανάσα και το δρεπάνι / Οι πόλεις θα ερημώσουν / Και το χιόνι θα σκεπάσει την βρώμια μας / Θα έρθει ο χειμώνας..

θα μας περικυκλώσει από παντού / θα έρθει ο ατέλειωτος χειμώνας / η ξεχασμένη εποχή των πάγων / το τέλος του κύκλου, το τέλος της ζωής / το τέλος του κύκλου, το τέλος της ζωής…

ΧΕΙΜΩΝΑΣ [ heimonas / the winter song ] (translation provided by the band)

*

When everything will have grown old
And everything will have failed
Nature will surrender to oblivion
And dust will become the rust
When the trees will stand naked
And praise sky for peace
And the animals will sleep forgetting
And silence will cover her children with love
Then the winter’s gonna come
The frozen breath and the scythe
The cities shall lay wasted
And snow will cover our filth
Winter’s gonna come
Surrounding us from all sides
The endless winter is going to come
The forgotten ice age
The end of the cycle
The end of life…

*

 

[ Λιβαδειά 1991 ]

absentminds5

*

ABSENT MINDS – KENO

*

ABSENT MINDS – ΠΟΛΕΜΟΣ

*

ABSENT MINDS – ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕΣ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ;

*

[ πιο λαμπερό και από αυτό της Βηθλεέμ ]

.

3046362270_f9f50ce3dc_m

.

Της μοίρας την πυξίδα έχει σπάσει,
δεν θέλει παιχνίδια, το κλαρίνο δεν γουστάρει,
βλέμμα αποφασιστικό κουβέντα δεν σηκώνει,
το μικρό γυφτάκι θέλει να γίνει κιθαρίστας

στο γιουσουρούμ η μάμα του, πρώτα
τού παίρνει την κιθάρα κι ύστερα κλαψουρίζει
που δεν της φτάνουν τα λεφτά ν’ αγοράσει
το μεταχειρισμένο ψυγείο που χρειάζεται

ο Καράφλας περνάει την χορδή που λείπει
και στο πόδι τού εξηγεί πιασίματα και νότες,
άγουρο χέρι μαγικό, χαμόγελο ως τον ουρανό
η φάση είναι ροκ μα ακόμα δεν το ξέρει

ο παλαιοπώλης, Αιγύπτιος μετανάστης,
μετρώντας το χρήμα ρίχνει και την μπηχτή του,
μια απ’ αυτές που κλωσσάνε μπαλαμοί
κάτω από το καινούριο κλιματιστικό τους

μα ένα αστέρι στον καύσωνα γεννιέται
στα σκατά του κόσμου αυτού ένα σκαθάρι,
η χαρά του μικρού θα ανακουφίζει τη μάνα
όταν εκείνη θα σκάει απ’ την δίψα

και οι δυό μαζι θα τραγουδάνε Beatles:
” I get by with a little help from my friends
Mm, I get high with a little help from my friends
Mm, gonna try with a little help from my friends “

( 21/08/16 )

.

arxitoutelous16

Όταν οι κιθάρες των Wipers ερωτοτρόπησαν με τη ρυθμική βάση των New Model Army και η μελωδία απήγγειλε τις λέξεις, εκεί όπου η ποίηση κυοφορεί το pogo, το τέλος συνάντησε την αρχή και η “αρχή του τέλους” γέννησε την “κάθαρση“… (click to download)