Archive for the ‘musica’ Category

ούτε μια ώρα στο στρατό..!

*

KESN-1

*

In.Flammen – War Starts Here

*

Camp „war start here – let’s stop it here“: http://www.war-starts-here.camp

In.Flammen: https://www.facebook.com/InFlammen-16…

Download song: http://www.war-starts-here.camp/wp-co…

.

.

Advertisements

…με αυτά που διαβάζω:

«Υπάρχει μια γενιά παιδιών που μεγάλωσε με τα τραγούδια μου, η μουσική μου άλλαξε τη ζωή πολλών ανθρώπων, αγάπησαν τα τραγούδια μου κι εμένα, με έχει σημαδέψει σαν άνθρωπο… Υπάρχουν άνθρωποι που επηρεάζονται από τα τραγούδια μου, το βλέπω ως λειτούργημα, με ευλόγησε ο Θεός να το κάνω… Βρίσκομαι σε πολύ καλή κατάσταση εγκεφαλικά…»

Υπερφίαλες κενές φιάλες γκλαμουριάς, με ημερομηνία λήξης και προδιαγεγραμμένη μοίρα: στους κάδους ανακύκλωσης του Θεάματος. Σαχλοτράγουδα μιας χρήσης, τσιχλόφουσκες για κλαρινογαμπρούς και νυφοπάζαρα, στίχοι κενού περιεχόμενου, μουσικό χαλί κατανάλωσης και καταστροφής εγκεφαλικών κυττάρων…

Πως ν’ αντέξεις την κενότητα σου λοιπόν; Με το στανιό πρέπει να πιστείς πρώτα απ’ όλα εσύ ο ίδιος (για να μπορέσεις να συνεχίσεις να υπάρχεις) πως δήθεν κάτι είσαι, κάτι κάνεις, κάτι έχεις να πεις. Στο κενό αέρος της φούσκας που επέλεξες να ζεις, μπορείς να καβαλήσεις το καλάμι και να πας όπου γουστάρεις. Δεν θα ‘σαι άλλωστε και ο πρώτος, το σύστημα τροφοδοτεί με άφθονο αέρα τα μυαλά των δικών του παιδιών.

Και αν τώρα ο φελός φαντασιώνεται ότι εμπνέει και άλλους φελούς, ας τον αφήσουμε να το κάνει: είτε ισχύει είτε όχι, αναλώσιμος είναι και αναλώσιμος θα παραμείνει. Η χωματερή της βιομηχανίας του Θεάματος έχει χώρο για όλους τους επίδοξους εμπνευστές της νεολαίας.

Δεν είναι θέμα -υποκειμενικού- γούστου ούτε είναι θέμα υπεράσπισης κάποιας άλλης μουσικής υποκατηγορίας (και η εντεχνίλα άλλωστε ζέχνει): το πρόβλημα με την κυρίαρχη -mainstream- κουλτούρα είναι πολιτισμικό και αξιακό. Που και που μερικοί διάττοντες αστέρες της, όπως ο Σταν, απλά μας δίνουν με τις δηλώσεις τους αφορμές για αποσημειολόγηση της όλης κατάστασης.

Σε κάποιους άλλους, όπως στον τρελο-Τσαχ, μπορεί να δίνουν και πατήματα για σάτιρα, όπως πολύ πετυχημένα (και προφητικά) κάνει με το βίντεο του “ο γύπας”:

. . .

. . .

Υ.Γ Άσχετο με το παραπάνω, αλλά και πάλι ένα διαμάντι αποσημειολόγησης απ’ τον Tsach: Θέλει ο φασίστας να κρυφτεί κι η φωτιά δεν τον αφήνει

. . .

 

-τίποτα περισσότερο, μέρα που ανατέλλει αύριο, μέρα κλοπής παιδικών κι εφηβικών χαμόγελων..:

.

.

CLICK HERE TO DOWNLOAD IT!

.

Από την εκδήλωση του ΡΕΣΑΛΤΟ ενάντια στην ανάπλαση, στην πλ. Λαού στο Κερατσίνι, τον Ιούνιο του 2008

.

MA_Keratsini08

 

Ύστερα από επαφές του κιθαρωδού της μπάντας με τον Αλέξανδρο Βουτσινά, στις ψυχιατρικές φυλακές Κορυδαλλού, έφτασαν στα χέρια των μαυρΑκόρντων και οι ιδιαίτεροι στίχοι του εγκλείστου. Από αυτούς, πάλι με πρωτοβουλία του πρώτου, επιλέχθηκαν εκείνοι του “χτυπάω πόρτες” προς μελοποίηση και συλλογικό -μουσικό- κανιβαλισμό. Αυτό έμελλε να είναι και το “κύκνειο άσμα” των μαυρΑκόρντων, η τελευταία τους ολοκληρωμένη δημιουργία πριν βαρέσουν σιωπητήριο διαρκείας κάπου στις αρχές του 2010.
*
Το παρακάτω βίντεο αποτελεί και τη μοναδική καταγραφή του συγκεκριμένου τραγουδιού. Από το αναρχικό τριήμερο του Θερσίτη στο Πάρκο Τρίτση (Ιούνιος 2009). Από τη συναυλία των εκδηλώσεων, Σάββατο 27/6, μαζί με τα συγκροτήματα των Timetrap και Incognita Sperans.

.

* Το βίντεο: μαυρΑκόρντα – Χτυπάω Πόρτες (Ίλιον 2009)

.

MA_xtypaw_portes_06-2009_web

.

ΧΤΥΠΑΩ ΠΟΡΤΕΣ

Σαν ένας σπόρος λουλουδιού
μες την κοιλιά ενός πουλιού
απ’ τον βοριά ως το νοτιά
γυρνάει η ψυχή μου
και στο ρεφρέν του τραγουδιού
στη φάλτσα νότα ενός βιολιού
από το θύμα ως το φονιά
η αντοχή μου

Και μια σκέψη άδειου νου
ο ίδιος φόβος του κενού
στης θάλασσας την αντηλιά
με παρασέρνει
σ’ ένα ταξίδι αλλουνού
ο ίδιος φόβος του κενού
σαν μια μάνα που πονά
γλυκά με δέρνει

Χτυπάω πόρτες για δυο νότες
κι ας είναι δανεικές
και όλα τα καίω όσο κι αν φταίω
σε δυο φωτιές
σκοπούς ζητάω να τους σφυράω
σ’ ένα παιδί
που κρύβω μέσα, λέσα για λέσα
να κοιμηθεί

.

Αλέξανδρος Βουτσινάς
Ψ. Φ. Κ.

.

*

Υ.Γ(1): η αφίσα του τριημέρου

Υ.Γ(2): ο έντυπος λόγος των συγκροτημάτων

.

Original Proletarian Antifa AnarchOi! from Sofia (BL) -R e s p e c t !

.

NFS_TexasZuluFest17_BitovTerror_wb

.

.

Original Band Page: Bitov Terror

Original Director: George Karakasian

.

In memory of Timur Kacharava

.

εις μνήμην ωδές στον Βύρωνα .Λεοντάρη
[ από Φ@νζñν & μαυρΑκόρντα ]

.

{Α’)   Μ ε σ ο υ ρ α ν ί ς
.

“Είμαστε μεσοπόλεμος σου λέω, ανίατα μεσοπόλεμος…
Ας πάμε λοιπόν κι απόψε, ας πάμε πάλι κάπου να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε…”

.
Μια ζωή στους ηττημένους
περήφανοι
μετά τον εμφύλιο
οι δρόμοι τους θεωρητικά χωρίζουν
άλλος στην ποίηση
και άλλος στην πολιτική φιλοσοφία

Αίμα και ιδανικά αλησμόνητα
αυτοεξόριστοι πλέον
σε έναν κόσμο
που κυοφορεί νέους κόσμους
και ολοένα αποβάλλει

Απομονωμένοι επιμένουν
ήττα στην ήττα
λέξη στη λέξη
στίχο στο στίχο
μέχρι την τελική νίκη

Χωρίς σχεδόν ποτέ να περιλαμβάνονται
στα πλάνα όσων περιλαμβάνουν
κουστουμαρισμένα πολιτικά μνημόσυνα
και ιδιοτελείς επικήδειοι επιπέδου
ασφαλής μετά θάνατον αναγνώριση
σε ζωές συστηματικά περιθωριοποιημένες

Έχουν γνώση οι φύλακες
και με ακριβή ρυθμό μας εγκαταλείπουν
άγνωστο πόσοι μας απέμειναν
να θυμίζουν έστω την αρχή
μιας γενικευμένης πτώσης

Και ούτε καν μια ειλικρινής ωδή
στη νικημένη γενιά του Μεσοπολέμου
τέτοια αχαριστία

.

7278241648767_VL

.

 

 

 

 

.

 

 

.

.)

(Β)

μαυρΑκόρντα (Κερατσίνι 2008) – Τα Φονικά Ακόντια (σε στίχους Β. Λεοντάρη)

.

MavrAkornta_Fonika_Akontia

.

Οι ηλικίες είναι ρόλοι (μιας κατεστημένης ηθικής),
δεν παίζουμε θέατρο σε λέω
(η αστυνομία μας μιλάει απ’ τα δελτία των οκτώ),
της ζωής μας το σενάριο το γράφουμε εμείς
(οι πράξεις μας μιλάνε από μόνες τους)
στήσε το σκηνικό (όπως π.χ οι Τεξανοί)
και μη σκηνοθετείς (οι σχέσεις θα βρουν τον δρόμο τους)
δώσε αέρα – δώσε χώρο (κοίτα τα Πλατάνια – κοίτα τα νερά)
το χάσμα (των γενεών) εμφανίζεται ξαφνικά (και βαθαίνει)
όταν κινούμαστε παράλληλα (και όχι αντάμα)
γεφύρια χτίζουνε τα χέρια μας (όταν τ’ απλώνουμε στ@ν άλλ@)
κίνηση αέναη και συνεχής (κινήσεις / συγκινήσεις, στάσεις / καταστάσεις)
από τα συν (και τα κοινά να ξεκινάμε)
περιπλανώμενοι στον κόσμο (γύρω γύρω όλοι)
μέχρι να τον γυρίσουμε (ανάποδα)..!

.

Punk ποίηση και μέθη (όχι από ουσίες, αλλά)
από την ουσία του ταξιδιού και τις συναναστροφές (στο Τέξας Ζουλού Φεστ)

.

Α, ναι! Και ξύπνημα από/με Χειμερία Νάρκη:

.

NFS_TexasZuluFest17_XN_w.

.

* Το νου σας, αδέρφια μου / αλήτρες / πουλιά: το Κυνήγι του Ονείρου, συνεχίζεται…

.

…όπως απότομα μπήκαν και τα CD στα σπίτια μας και τη ζωή μας, 25 χρόνια πριν!

Λιβαδειά, Ιούλιος του 1992 και -επειδή τα γραπτά μένουν- μετά από ανασκαφή στο αρχείο του stress ´zine εμφανίστηκαν και οι πρώτες αντιδράσεις σχετικά με τα Compact Discs..! Ούτε που θυμόμουν πως υπήρχε καταγεγραμμένο τέτοιο πράγμα, ούτε καν μπορώ να θυμηθώ πως έφτασαν στα χέρια μου οι συλλογές της Roadrunner… Το μόνο που δεν μπορώ να ξεχάσω είναι πως το πρώτο ψηφιακό δισκάκι που έπεσε στα χέρια μου (και που αντέγραψα σε κασσέτα για να μπορώ να το ακούω) ήταν το Destroy Fascism των Rumble Militia..! Και επειδή τότε (ειδικά στην επαρχία) τα συγκεκριμένα ακούσματα και γούστα ήταν πολύ μοναχική υποθέση, ήταν και αυτός ένας λόγος που οι πρόσφατες συναυλίες των R.M. με ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο..! Και συνειρμικά οδήγησαν στα ευρήματα των “ανασκαφών” που σήμερα μοιράζομαι μαζί σας:

StressNo7mPag53_web

StressNo7mPag54a_web

*

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

*

Thanks for the great memories from our past, thanks for the great live moments

in hot Athens, thank you for the song:

*

No Nazis!

See you again!

😉

 

Στον Τάσο και σε όλ@ς τ@ς σύγχρον@ς Σίσυφους:

Σίσυφος – μαυρΑκόρντα (Αγρίνιο 2006)

.

Sisyphos_w

 

Στην χρονοπαγίδα των στίχων του μήνα ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, ποτέ δεν ήταν..! Στους πολυαγαπημένους Timetrap ο στίχος ήταν αγγλικός και ο χρόνος σχετικός. Η εξέλιξη του ήχου χρονοβόρα μα τα βήματα της αλματώδη, πάντα τέτοια ήταν..! Μετά από καιρό, στα “Χρόνια Σιωπής” που ζούμε, κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ. Σπάζοντας το φράγμα του -μέχρι άλλωτε thrashαριστού τους- ήχου, ανανεωμένοι όσο ποτέ, σε σκληροπυρηνικά μονοπάτια με μια αμεσότητα που σκοτώνει..! Δι-σκά-ρα! Που και να μην ήταν και πάλι το “Στην Άβυσσο” θα ξεχώριζε για τον στίχο του. Το ρεφρέν του με πέντε λέξεις καταγράφει, τόσο απλά και τόσο αληθινά, την νοοτροπία μιας ολόκληρης εποχής: “έγινε ο πόνος συνήθεια, η βία τροφή”..! Τα είπαν όλα, τι άλλο να πούμε εμεις; …Περισυλλογή…

*

Μέσα στα μάτια σου βλέπω τον πόνο
Μέσα στα μάτια σου βασιλεύει η οργή
Ζήτησες τη ζωή σου μόνο
Μα σε έκριναν ένοχο για αυτή τη φυγή

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

Καμένη γη και κόκκινο νερό
Ανάσες που πνίγηκαν και ‘φτάσαν στο βυθό
Μη με κοιτάζεις στα μάτια, σου λέω δε μπορώ
Βλέπω τα όνειρα, που σου τα ‘ρίξαν στο κενό

Υποκρισία, για μια παγκόσμια ειρήνη
Ψυχές που βιαστήκανε, ποιος θα τις απαλύνει;
Η πόρτα του θανάτου να ανοιγοκλείνει
Μες τη ματαιοδοξία μας γινήκαμε κρετίνοι

Τι θα απομείνει;
Δουλοφροσύνη!
Όλα συμβαίνουν γιατί…

Έγινε ο πόνος συνήθεια
Η βία, τροφή

*

Timetrap_People-is-Grass_w

*

Timetrap – Στην άβυσσο (ft. Σπείρα)

*

Timetrap – Χρόνια Σιωπής (2017) Full Album

*