Posts Tagged ‘Solidarity’

Η επανάσταση της καθημερινής ζωής
και η ουτοπία ενός κόσμου χωρίς θεούς κι αφέντες,
ζυμώνεται σε Υπόγεια Πειράματα,
φουσκώνει με συλλογικές γραφές
και ψήνεται νυχθημερόν στις Kαταλήψεις!

Και το Πλήρωμα της Βαλεριάνας, με περίσσια χαρά και περηφάνεια,
συντονίζεται και αλληλεπιδρά με την εκδήλωση-συναυλία
της Ομάδας Πείραμα (Κ94) και του Κτήματος Πραποπούλου
για την διανομή του φανζίν VALERIANA’S ♻ COLLAGE

*

V23-6_DQ_3w

^

Το προσφυγικό ζήτημα μας αφορά άμεσα ως κοινωνία και δυστυχώς θα συνεχίσει να μας απασχολεί και για πολύ καιρό ακόμα… Μας έχει απασχολήσει ήδη μια φορά και στους “στίχους του μήνα“, πριν ένα χρόνο -και μάλιστα υπήρξε και η ουσιαστική αφορμή για την μονιμοποίηση της στήλης..! Δυστυχώς αν κάτι έχει αλλάξει από τότε αυτό είναι προς το χειρότερο, κυρίως από τις πολιτικές σκοπιμότητες επάνω στις πλάτες αυτών των δύσμοιρων ανθρώπων… Το μόνο ίσως διαφορετικό είναι ότι η αριστερή μας κυβέρνηση –σε αγαστή συνεργασία με τον “σκανδαλιάρη” Ερυθρό Σταυρό και την χουνταναθρεμμένη Εκκλησία– έδειξε το αληθινό της πρόσωπο: το βλοσυρό πρόσωπο της -κάθε- Εξουσίας. Εκτός βέβαια από τις πρόσφατες βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων στην Αθήνα, είχαν προηγηθεί αυτές της Θεσσαλονίκης, ευλόγησον..!

Επιστρέφοντας στους στίχους για τους οποίους ξεκινήσαμε να λέμε, σε αυτούς τους στίχους που απεικονίζουν την πραγματικότητα και μάλιστα μέσα από ένα αλληλέγγυο πρίσμα, αυτή τη φορά με χαρά καλωσορίζουμε τους Burnt Cross*και το Refugees of War. Δικό σας:

Μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
αναζητώντας έναν τόπο ασυλίας /
κανείς δεν ξέρει το όνομα τους / ή από που καταφθάνουν /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους /
ταξιδεύουν μέσα από εμπόλεμες ζώνες /
προσπαθώντας να ξεφύγουν του εφιάλτη /
η παρουσία τους εγείρει φόβο / δεν είναι παράνομοι /
τα σύνορα τούς κάνουν τέτοιους και τους διαχωρίζουν /
κόσμος αφήνεται να πεθαίνει και κανείς δεν ρωτά “γιατί;” /
αδιαφορία για την κόλαση που αυτοί οι άνθρωποι ζουν /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους / ταξίδι μέσα σε εμπόλεμες ζώνες /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / δεν υπάρχει τέλος στον πόνο και τη δυστυχία /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / χίλια μίλια μακριά απ’ το σπίτι /
μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σαν πουλί στο μάτι του κυκλώνα /
που πασχίζει να κρατηθεί στα εύθραυστα φτερά του /
δεν υπάρχει ασφαλές καταφύγιο / πρόσφυγες του πολέμου /
περιπλανώμενοι στην γη του πουθενά / ταξίδι μέσα στην κινούμενη άμμο /
κορμιά που δεν μπορούν ούτε όρθια να σταθούν / πρόσφυγες του πολέμου /
και αν ακόμη και τα σώματα φθαρούν / η βιβλική έξοδος δεν θα σταματήσει ποτέ /
τα ονόματα αυτών που έχουμε ξεχάσει : οι πρόσφυγες του πολέμου

.

.

Standing on the shores, refugees of war
Searching for a land of sanctuary
No-one knows their name, or from where they came
Reaching for hands of humanity
On to roads that lead nowhere Travel the war torn
Fleeing from their nightmare
Stoking up the fear, no illegal’s here
Borders that create and separate
People left to die and no-one asking why?
Indifference to the hell these people take.
On the roads that lead nowhere Travel the war torn.
Storm clouds gathering, no end to the pain and suffering
Storm clouds gathering, a thousand miles from home
Standing on the shores, refugees of war,
Reaching for hands of humanity
Like a bird upon the wind, plagued with fragile wings
No sanctuary to settle in, refugees of war
Wander into no man’s land, Journey through the Shifting sands
Bodies that can’t even stand, refugees of war
And even as the bodies rot, the exodus won’t ever stop
The names of those that we forgot, refugees of war

.

RWdiyMM_w

Η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια είναι κάτι παραπάνω από τρόπος ζωής -πόσο μάλλον μεταξύ διεθνιστών (και) φανζινάδων! Έτσι και η χείρα βοηθείας που τόσο ευγενικά ζητήθηκε από την Εντροπία για τον εμπλουτισμό του νέου τεύχους της (Μάιος ’17) θα περιέχει …Ofisboyz! Είναι και η επικοινωνία που έτσι κι αλλιώς είχε ανοίξει με το συγκρότημα, και που οι εξελίξεις στην Τουρκία την είχαν προσωρινά παγώσει… Είναι και η αγωνία για αυτές τις άσχημες εξελίξεις αλλά και το πηγαίο αίσθημα συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο κοσμοπολιτισμό της Αιώνιας Πόλης… Είναι και η αγάπη για το Punk / HC -και κυρίως η διερεύνηση των κοινωνικών χαρακτηριστικών του… Οι διαπολιτισμικές ανταλλαγές υπό(γειας) κουλτούρας… Οι δεσμοί αλληλεγγύης και η έμφυτη τάση προσέγγισης του άλλου, του διαφορετικού… Είναι πολλοί τελικά οι λόγοι αυτής της επιλογής..!

Ξαναπιάνοντας όμως το θέμα από εκεί που το είχαμε αφήσει ήταν σχεδόν αυτονόητη και η επαναπροσέγγιση του… Και η αποκατάσταση της επικοινωνίας με την μπάντα… Μια ενδιαφέρουσα -χθεσινοβραδινή- ψηφιακή κουβεντούλα με τον Ζ, τον μπασίστα των Ofisboyz είναι αρκετά ενδιαφέρουσα -και γι’ αυτό την μοιραζόμαστε μαζί σας. Τα υπόλοιπα σύντομα κοντά σας, στην Εντροπία που καταφθάνει οσονούπω..!

ΥΓ: Τα Κολάζ της Βαλεριάνας καρποφορούν και αυτά όπου να ‘ναι, εμπεριέχοντας και ‘κείνα υλικό από Ιστανμπούλ και Τουρκία, για νεότερα κρατήστε το μόντεμ αναμένο..! Και ρίχνετε και καμιά ματιά, εδώ!

 

– Πως σας φάνηκαν οι συναυλίες σας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη;

: Ήταν πολύ ωραία .στην Αθήνα, προσωπικά όμως την εμφάνιση της Θεσσαλονίκης την ευχαριστήθηκα περισσότερο. Ήταν σ’ ένα μικρό κλαμπάκι με λιγότερο κόσμο, είχε όμως καλό ήχο και παίξαμε κι εμείς καλύτερα. Και ήρθαμε στην Θεσσαλονίκη παρέα με δέκα ακόμα φίλους από την Istanbul. Αλλά η Αθήνα παραμένει πάντα cool για Punk – Oi! – HC, η σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη και θα ξαναέχουμε την ευκαιρία να παίξουμε κάποια στιγμή εκεί. Όπως και να ‘χει, και οι δύο συναυλίες ήταν μια δυνατή εμπειρία για εμάς.

 

– Από την εμπειρία σας, οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι εχθροί;

: Δε νομίζω. Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με κανέναν, εξαιτίας του ότι είμαι Τούρκος. Μπορεί οι παλαιότερες γενιές και κυρίως οι δεξιοί πολιτικοί να είναι εχθροί αλλά οι λαοί, όχι. Επίσης, όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι είμαι από Τουρκία, με κερνάει ποτά και προσπαθεί να με κάνει να νοιώσω άνετα. Και έχω και πολλούς Έλληνες συναδέλφους στη δουλειά και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Έχουμε κοινό παρελθόν και κουλτούρα και πάρα πολλές ομοιότητες. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα νιώθω σαν στο σπίτι μου. Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούμε να είμαστε εχθροί.

 

– Πως είναι η καθημερινή ζωή στην Istanbul μετά την κήρυξη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης;

: Η κατάσταση είναι πραγματικά …γάμησε τα! Ουσιαστικά δεν άλλαξαν και πάρα πολλά (για το καθεστώς) με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Από το 2010 και μετά τα πράγματα χειροτερεύουν ολοένα. Γιατί από την ίδρυσή του το ΑΚΡ θέλει να εξουσιάζει τα πάντα και εμείς νοιώθουμε τα βήματα του φασισμού παντού. Ο κλοιός σφίγγει για τους ανθρώπους που υποστηρίζουν έναν σύγχρονο, ειρηνικό, κοσμικό, ισότιμο, τρόπο ζωής. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν απάντηση..! Τώρα έχουμε και το δημοψήφισμα για το σύστημα της προεδρίας. Θέλουν να καταστρέψουν την σύγχρονη Τούρκικη δημοκρατία αλλά θα τους πολεμήσουμε! Ελπίζω ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο για εμάς.

 

– Ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

: Έχουμε αρκετές προγραμματισμένες συναυλίες εδώ στην Istanbul αλλά θα παίξουμε και στην Ελλάδα το καλοκαίρι, στο τριήμερο φεστιβάλ “Texas Zulu” -στη Βεργίνα (Βέροια). Θα συμμετάσχουμε και κάποιες συλλογές επίσης. Και θέλουμε να ηχογραφήσουμε κάποια καινούρια τραγούδια για να κυκλοφορήσουμε ένα νέο άλμπουμ, επιτέλους!

[ OB´s Music ]

OfisBoyz_220317_web

[ πιο λαμπερό και από αυτό της Βηθλεέμ ]

.

3046362270_f9f50ce3dc_m

.

Της μοίρας την πυξίδα έχει σπάσει,
δεν θέλει παιχνίδια, το κλαρίνο δεν γουστάρει,
βλέμμα αποφασιστικό κουβέντα δεν σηκώνει,
το μικρό γυφτάκι θέλει να γίνει κιθαρίστας

στο γιουσουρούμ η μάμα του, πρώτα
τού παίρνει την κιθάρα κι ύστερα κλαψουρίζει
που δεν της φτάνουν τα λεφτά ν’ αγοράσει
το μεταχειρισμένο ψυγείο που χρειάζεται

ο Καράφλας περνάει την χορδή που λείπει
και στο πόδι τού εξηγεί πιασίματα και νότες,
άγουρο χέρι μαγικό, χαμόγελο ως τον ουρανό
η φάση είναι ροκ μα ακόμα δεν το ξέρει

ο παλαιοπώλης, Αιγύπτιος μετανάστης,
μετρώντας το χρήμα ρίχνει και την μπηχτή του,
μια απ’ αυτές που κλωσσάνε μπαλαμοί
κάτω από το καινούριο κλιματιστικό τους

μα ένα αστέρι στον καύσωνα γεννιέται
στα σκατά του κόσμου αυτού ένα σκαθάρι,
η χαρά του μικρού θα ανακουφίζει τη μάνα
όταν εκείνη θα σκάει απ’ την δίψα

και οι δυό μαζι θα τραγουδάνε Beatles:
” I get by with a little help from my friends
Mm, I get high with a little help from my friends
Mm, gonna try with a little help from my friends “

( 21/08/16 )

.

6thd

…and more:

 

alpha_5

” No More “

 

Προς στιγμήν, στερέψαν τα λόγια… Έχει όμως φυλάξει ο Killah P για ‘μας… Και ‘μείς με τη σειρά μας έχουμε δυο χιλιάδες δεκατρείς λόγους για να ανταπαντήσουμε τις μαχαιριές στον ίδιο τον ναζιισμό και τις θρασύδειλες ορδές του… Στη μνήμη του Παύλου λοιπόν με την πελώρια καρδιά και το ανοιχτό μυαλό… Στην αδικοχαμένη αυτή, αδάμαστη και βλάσφημη, ψυχή… Που σε πείσμα των δολοφόνων του συνεχίζει να εμπνέει και να εμπλουτίζει τα αντιφασιστικά οδοφράγματα της καθημερινής ζωής.. Με μαύρα ηχοχρώματα και ρέγγε ρυθμούς (που μας θυμίζουν επίσης την τελευταία τυχαία συνάντηση μας) συνυπογράφουμε και σιγοτραγουδάμε μεζί του, τους στίχους του μήνα:

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά, ναι,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά.
μ’ αυτή η καρδιά γουστάρει ν’ αγαπά συχνά και δυνατά
ν’ αγαπάει τη φύση και τον ήλιο συνάμα,
ν’ αγαπάει τη γυναίκα, ν’ αγαπάει και τη μάνα

Έχω μια καρδιά που πονάει και κλαίει συχνά
βλέποντας την εκμετάλλευση επάνω σε παιδιά,
ξύλο διακοπή στη δουλειά και πείνα
πάψε να τους προσφέρεις κι άλλο ματωμένο χρήμα

Έχω μια καρδιά που μπορεί να γίνει
σκληρή σαν πέτρα αν την πειράξεις και να σε μισήσει
δεν της φαίνεται πολύ μα ποτέ της δεν ξεχνά
έχω απλά μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά

έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
φευγάτη, ταξιδιάρα κι αλήτισσα μαζί,
μια ψυχή που δεν την κλείνεις ποτέ σ’ ασπρους τοίχους
μια ψυχή που δεν γουστάρει ποτέ τους γκρίζους τύπους

μια ψυχή που δεν έχει σύνορα και χρώμα
και το μόνο που θέλει είναι παιδί να μείνει ακόμα
μια ψυχή που τη φωνάζω πάντα “πειρατή”,
μια ψυχή που δεν γουστάρει τη φυλακή

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

kp4_bolognia

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά, ναι,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

Έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
τον κόσμο τον δικό μου θα τον βρεις μόνο στα όνειρα
εκεί που δεν υπάρχει αυτό που λες “λογική”
εκεί που δεν υπάρχει πόνος, θλίψη, πείνα κι ανοχή

Έχω ένα μυαλό που δεν μένει στην αλήθεια
που μοστράρεις πάντα σε καιρό εκπτώσεων στη βιτρίνα,
που πιστεύει τα πάντα και δεν πιστεύει τίποτα,
που τα βλέπει όλα αθώα και ταυτόχρονα καχύποπτα

Έχω ένα μυαλό που δεν μασάει από θρησκείες,
πολιτικές ιδεολογίες, εθνικές ανησυχίες,
σύγχρονες φιλοσοφίες, παροδόξως όμως πάλι
κοίτα που ανήκω κι εγώ στους αντιρρησίες

Έχω ένα μυαλό που ψάχνει ακόμα να βρει ρόλο,
φαντασιόπληκτο εννίοτε κι ονειροπόλο,
ένα μυαλό που γελάει πάντα με τα τραγικά,
ένα μυαλό που δεν θυμάται μα ποτέ του δεν ξεχνά

Έχω ένα μυαλό, μια ψυχή και μια καρδιά
τόσο ίδια όσο και διαφορετικά
μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούν να ζήσουν
λυπάμαι τόσο που θα χρειαστεί κάποτε να χωρίσουν

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

Έχω μια καρδιά που δεν γουστάρει τα δεσμά, ναι,
έχω μια ψυχή που δεν γουστάρει φυλακή,
έχω ένα μυαλό που σπάει σύνορα, όρια,
και αυτό που λέτε “κοινή λογική”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο προγραμματισμός για τους “στίχους του μήνα” άλλαξε πραξικοπηματικά. Φυσικό επόμενο μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα στη γείτονα χώρα. Και την επιτυχημένη προεδρική δικτατορία μέσα στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ο στρατός δεν μπορεί ποτέ να είναι κοινωνική λύση, παρά μόνο πρόβλημα. Το αποδεικνύει και το πρόσφατο παράδειγμα της Αιγύπτου, που ακόμα αιμορραγεί.

Οι στασιαστές γνώριζαν προφανώς τον κυκεώνα.εκκαθαρίσεων που έρχεται και έπαιξαν το τελευταίο και απέλπιδο χαρτί τους. Οι μαύρες λίστες “κοσμικών” και “αντιφρονούντων” δουλεύονταν χρόνια από την κρατική ασφάλεια του καθεστώτος, δεν συπληρώθηκαν μέσα σε δυο νύχτες. Ο σουλτανο-πρόεδρος εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την αποτυχία των στρατηγών, πήρε όλη την εξουσία στα χέρια του, εξαπέλυσε το κυνήγι μαγισσών και αμόλησε τα σκυλιά του.

Είναι πλέον εμφανές ότι το μένος του καθεστώτος και των πιστών οπαδών του στρέφεται ενάντια σε κάθε τι κοσμοπολίτικο και διαφορετικό. Ήδη από τις πρώτες κιόλας μέρες καταγράφηκαν επιθέσεις ερντογανικών και γκρίζων λύκων σε αριστερές και εναλλακτικές γειτονιές της Ιστανμπούλ. Δυστυχώς σήμερα όλα δείχνουν πως το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα όδηγήσει σε ένα ακόμα πιο αυταρχικό μοντέλο κράτους και ισλαμικού νόμου.

Murder King: “Ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;”

Και ο “Βασιλιάς των Δολοφόνων” αποκτά πρόσωπο, ο εφιάλτης αποκτά σάρκα και οστά. Δεν είναι απλά ένα σχεδόν κοινότυπο όνομα metal συγκροτήματος. Όπου παρεπιτπόντως, την βλασφήμια που συμβολίζει το heavy metal έχει ασπαστεί σε υπερβολικό βαθμό η “άπιστη” νεολαία της Τουρκίας. Και που πλέον κινδυνεύει για τις αισθητικές -και όχι μόνο- επιλογές της. Όπως πλέον κινδυνεύει και το ίδιο το συγκρότημα των Murder King που, απ’ το 2014, μέσα απ΄τους στίχους και τη μουσική του στηλιτεύει τον Δικτάτορα κσι τις πολιτικές του:

Για άλλη μια φορά βία για την καταπολέμιση της βίας
και το φακέλωμα δεν τελειώνει ποτέ
Ορυχεία υπήρξαν, τελετές υπήρξαν, θύματα υπήρξαν,
όμως πραγματικά δεν νοιάστηκε κανείς

Ο λαμπτήρας μας σαν πυροφάνι τραβάει τα ψάρια,
η κεφαλή του σαν κώλος περιστεριού χέζει αντιφάσεις,
ήταν γεμάτος αίμα, όπως τα μάτια δάκρυα,
“ότι έγινε, έγινε” -υποκριτικό το πένθος

Δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, για τους δικούς τους.
Δεν υπάρχουν μαύρες λίστες, για τους ζηλωτές τους.

Άλυτη υπόθεση για τη γραφειοκρατία η δολοφονία,
στο σουλτανάτο καταφθάνει ο Χίτλερ, ψευτοδημοκρατία,
ξεπούλημα των πάντων προς τέρψιν ξένων επενδυτών,
ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;

Κάποιος είναι αδερφός μουσουλμάνος, κάποιος είναι μαφιόζος,
διαρκώς οικοπεδοποιεί και χτίζει, που και που δωροδοκεί,
ποτέ δεν παραχωρεί, πάντα μαζεύει,
ποτέ δεν ζορίζεται, τα πλούτη δεν του λείπουν ποτέ.

Ο λαμπτήρας μας σαν πυροφάνι τραβάει τα ψάρια,
γέρνει όπου φυσάει ο άνεμος, πότε δεξιά πότε αριστερά,
παράγει μέχρι αηδίας ασυναρτησίες και παραλογισμούς,
βρώμικες μπίζνες, χλιδή και μεγαλομανία

Δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, για τους δικούς τους.
Δεν υπάρχουν μαύρες λίστες, για τους ζηλωτές τους.

Άλυτη υπόθεση για τη γραφειοκρατία η δολοφονία,
στο σουλτανάτο καταφθάνει ο Χίτλερ, ψευτοδημοκρατία,
ξεπούλημα των πάντων προς τέρψιν ξένων επενδυτών,
ο εφιάλτης έρχεται, που είναι η δημοκρατία;

selfie-tourkia-708

Υ.Γ:  Προφανώς και δεν πρόκειται για κατά λέξη μετάφραση αλλά περισσότερο για ερμηνεία, που θέλουμε να πιστεύουμε ωστόσο ότι δεν αλλοιώνει τα πρωτότυπα μηνύματα των στίχων. Όπου αυτό ήταν εφικτό προσεγγίσαμε το τούρκικο κείμενο (ακόμα και με links) γιατί αναμφισβήτητα αντανακλά την εκεί πραγματικότητα. Πολύτιμος όμως βοηθός ήταν ο Burak Ertugru και η αγγλική του μετάφραση στο lyricstranslate, χωρίς αυτήν θα μας ήταν αδύνατη και η απόδοση στα ελληνικά.

Turkmocracy II

PS: An oldschool thrash metal song from Istanbul about the one oldschool dictator:

Bir masum ölürken onlar gülümsüyor”

“When an innocent dies they smile”

“όταν ένας αθώος πεθαίνει αυτοί χαμογελούν”

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΔΕΡΦΕΣ!

Ναι ρε! Κουφάλες Ελληναράδες κρυφοφασίστες – υποκριτές:
η ομοφοβία σας στάζει μίσος και αίμα.
Εσείς που μέχρι προχθες ήσασταν όλοι Charlie Hebdo, Γάλλοι και Βέλγοι,
σήμερα -σαν έμποροι όπλων που χαίρονται στο ξέσπασμα ενός πολέμου-
δεν κρύβετε τα εθνικιστικά σας χαμόγελα και προσκυνάτε για λίγο τουρισμό.
Εσείς που μέχρι προχθές ήσασταν όλοι Charlie Hebdo, Γάλλοι και Βέλγοι,
γιατί χθες δεν ήσασταν και όλοι gay, γιατί σήμερα δεν είστε και όλοι Τούρκοι;

ade98a668x

Aiden Katri

Ο στρατός είναι ένα πατριαρχικό σώμα που διαιωνίζει στους νέους  την ασυμμετρία μεταξύ αντρών και γυναικών. Μπορούμε να το δούμε αυτό μέσω των έμφυλων ρόλων στον στρατό – έμφυλοι ρόλοι για τις γυναίκες όπως μία γραμματέας, και για τους άντρες όπως ένας μάχιμος πολεμιστής. Η στρατιωτική θητεία διαιωνίζει την αρρενωπή καταπίεση των νέων αντρών και γυναικών στο Ισραήλ, όπως επίσης και την ιεραρχία στην κρατική ηγεσία καθώς ο στρατιωτικοί ηγέτες γίνονται συνάμα πολιτικοί ηγέτες. Αρνούμαι να πάρω μέρος σε έναν μηχανισμό  που φτιάχνει «αρρενωπές» συμπεριφορές όπως η επιθετικότητα και η βία, ένα διαβατήριο για την κοινωνική ελίτ.

AESEA

Ως κάποια που πιστεύει στην ισότητα των φύλων, δεν μπορώ να αγνοήσω την ανισότητα σε άλλα ζητήματα. Οι Άραβες και οι Εβραίοι ζουν σε αυτήν τη χώρα σαν δύο διαφορετικές τάξεις. Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι ζουν κάτω από δύο ξεχωριστά νομικά συστήματα. Θα ήταν οξύμωρο να παλέψει κανείς για τη δικαιοσύνη μέσα σε ένα πλαίσιο αδικίας. Μάχομαι ενάντια στην καταπίεσή μου –την έμφυλη καταπίεσή μου ως μία τρανς (διεμφυλική) γυναίκα και την εθνοτική μου καταπίεση ως μία Mizrahi Εβραία, και αν αποστρέψω το βλέμμα μου στην καταπίεση ενός άλλου λαού, αυτό θα ήταν υποκρισία.

autokol04

Συμμετείχα στις διαδηλώσεις της Παρασκευής στο  Παλαιστινιακό χωριό του Bil’in για να διαμαρτυρηθώ ενάντια στην κλοπή των εδαφών του χωριού από την ανάπτυξη των γειτονικών αποικιών, και είδα το βίαιο, ασφυκτικό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά. Όταν ο στρατός δεν επιτρέπει στους κατοίκους να διαμαρτυρηθούν νόμιμα, καθώς ρίχνει δακρυγόνα σε ηλικιωμένους, παιδιά, άντρες και γυναίκες που  προσπαθούν να διαμαρτυρηθούν, δεν μπορώ παρά να νοιώσω ντροπή. Για τους στρατιώτες, θα μπορούσε να μοιάζει με ένα παιχνίδι που παίζουν στον υπολογιστή, αλλά στην πραγματική ζωή υπάρχουν πραγματικά θύματα.

Για τα θύματα αυτά στέκομαι και λέω όχι! Είναι η στιγμή για μία συμμαχία των θυμάτων της καταπίεσης. Της σωβινιστικής, της εθνοτικής, της ρατσιστικής, της εθνικιστικής. Όλες μας υποφέρουμε από τον ρατσισμό και τη βία γύρω μας, ας σταθούμε μαζί και ας αρνηθούμε να συμμετέχουμε σε αυτά.

Ισραήλ: η υπόθεση της Aiden Katri και η έμφυλη καταπίεση

υπό στρατιωτική διαχείριση

Papers, please! They get you on your knees
Straight face, race to the death, Deaf to your pleas
Who’s the real illegal people, who’s the real disease?
We’re all immigrants, We’re all refugees.

Οι στίχοι της χρονιάς -που πέρασε, αλλά  και αυτής που διανύουμε, προφανώς..! Προέρχονται από την τελευταία ψηφιακή κυκλοφορία (Οκτώβρης 2015) των γνωστών-αγνώστων-Μοσχοβιτών-κουκουλοφόρων-antifa-ακτιβιστών Moscow Death Brigade.

Ευχαριστίες στους RASH της Παταγωνίας για το free share του τραγουδιού! Χίλιες ακόμα ευχαριστίες στη sanity assassin για τις πολύτιμες μεταφραστικές βοήθειες της!

maxresdefault

Λάθος τόπος γέννησης, λάθος έγγραφα, λάθος προφορά
“Η παρουσία σας εδώ είναι ένα απαράδεκτο λάθος”
με άριστους θεατρινισμούς τους γυρίζουν την πλάτη
τους φτύνουν κατάμουτρα το ψέμα, αδίστακτοι πάντα:

“Ξέρεις τι λέω, ήρθε η ώρα να ανταλλάξετε προσευχές”
Κοιτούν απ’ την άλλη -για τρομοκράτες, λαθρεμπόρους και δουλεμπόρους
αλλά αν τρέχεις για τη ζωή σου, προσπαθώντας να ξεφύγεις από τη σφαγή,
θα αφήσουν τη σύζυγό σου να πεθάνει και θα γλεντήσουν τα παιδιά σου

Δηλητηριάζουν το νερό, γιορτάζουν τις νόμιμες δολοφονίες,
τα ψευδή ανθρώπινα δικαιώματα δεν αξίζουν μια, τα σύνορα κλείνουν,
βομβαρδίζουν το σπίτι σας, αφήστε το τέρας ανοιχτό
να ταϊσει τον κόσμο με μια ακόμα ιστορία η διχαλωτή γλώσσα του ρεπόρτερ

Κοιτάζοντας το παρελθόν, μπορώ να ρωτήσω κάτι; Θυμάσαι
πως οι Σύμμαχοι είχαν στείλει ανθρώπους πίσω στους θάλαμους αερίων;
Πρόσεξε το θηρίο, τουλάχιστον θα ξέρεις τι να περιμένεις,
ο κύκλος κλείνει και η ιστορία επαναλαμβάνεται

Χαρτιά, παρακαλώ! Θα σας ρίξουν στα γόνατα!
Πρόσωπο ευθύ, αγώνας με το θάνατο, κωφεύουν στους λόγους σας!
Ποιοι πραγματικά είναι παράνομοι ως άνθρωποι, ποια είναι η πραγματική μάστιγα;
Είμαστε όλοι μετανάστες, είμαστε όλοι πρόσφυγες!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, ο κύκλος κλείνει
όπως και πριν από 80 χρόνια εγκατάλειψαμε εκείνους στο θάνατο,
αυτούς που έτυχε να γεννηθούν στη λάθος πλευρά του φράχτη,
αγνοώντας τις προφανείς θηριωδίες και τις κραυγές απόγνωσης

Δεν γίναν όλοι ξαφνικά απαθείς, έχουμε χάσει καιρό την ανθρωπιά μας
Η δήθεν προοδευτική κοινωνία γεννά μια ακόμα πληγή,
δεν μπορεί να θεραπεύσει την ανθρωπιστική καταστροφή:
οι άλλοι λαοί δεν έχουν δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς

Ένας ακόμη αφανισμός ανθρώπινης φυλής,
μια ακόμη μαζική επίδειξη αναισθησίας,
οι αρχές κηρύττουν τον πόλεμο, οι λαοί παραμένουν αδρανείς
και αρνούνται τη συνυπευθυνότητα στη βία των ηγετών τους

Κοινότητες υποκριτών αποκαλύπτουν τις διεφθαρμένες τους αξίες,
ο «πολιτισμένος κόσμος» στερείται βασικών αρχών αλτρουισμού
Κλειστά μυαλά, κλείστε τα σύνορα: άρνηση εισόδου,
το τίμημα της οικονομικής άνεσης είναι οι αθώες ζωές τους

Χαρτιά, παρακαλώ! Θα σας ρίξουν στα γόνατα!
Πρόσωπο ευθύ, αγώνας με το θάνατο, κωφεύουν στους λόγους σας!
Ποιοι πραγματικά είναι παράνομοι ως άνθρωποι, ποια είναι η πραγματική μάστιγα;
Είμαστε όλοι μετανάστες, είμαστε όλοι πρόσφυγες!

Αντιμετώπιση γεγονότων, όχι ευχαριστώ. “Το διαβατήριό σας στερείται σφραγίδων,
παρακαλούμε επιστρέψτε στον πόλεμο, στα βασανιστήρια και τα στρατόπεδα θανάτου ”
Κατατάσσεστε στην κατηγορία των παράνομων ανθρώπων,
καταδικαμένοι από αυτούς που απομυζούν έως αίματος τη χρυσή αγελάδα

Κατεστραμένες οικογένειες, τραγωδίες, ποιος είναι ο διάβολος;
Ορθώνουν έναν ακόμα τοίχο με καρφιά στην κατασχεμένη γη,
συρματοπλέγματα, η ειρήνη λήγει, χαμένα αποδεικτικά στοιχεία,
η μόλυνση ολόκληρης της ψυχής, άγνωστη Γένεση!

Χαρτιά, παρακαλώ! Θα σας ρίξουν στα γόνατα!
Πρόσωπο ευθύ, αγώνας με το θάνατο, κωφεύουν στους λόγους σας!
Ποιοι πραγματικά είναι παράνομοι ως άνθρωποι, ποια είναι η πραγματική μάστιγα;
Είμαστε όλοι μετανάστες, είμαστε όλοι πρόσφυγες!

P.S:  Five years of war in Syria:
what happened and where we are now