Posts Tagged ‘Υπόγα Κ94’

.

[ … / όμορφοι χάρτινοι πειραματισμοί / ποιητικές γραφές και εκδόσεις / με την ευθύνη της προσωπικής έκθεσης / σε συλλογικές κίνησεις / και λογικές συγκινήσεις / με σκληρό μουσικό φόντο και υπόγειο υπόβαθρο / … ]

.

TelosEpoxis

.

αράχνη

.

Τι κι αν όλα στρογγυλέψουν
και αρχίσουν να κινούνται παράλληλα
σε σταθερές μεταξύ τους, αποστάσεις ασφαλείας

Τι κι αν οι λέξεις στα βιβλία
γίνουν μια μαύρη συμπαγής μάζα
ανίκανες να διαβαστούν ξανά

Τι κι αν η φωνή της μνήμης ίσα που θα ακούγεται,
αφού δε θα ΄ναι και πολλοί αυτοί που θα της δίνουν σημασία

Τι κι αν τα βλέμματα πάψουν τελείως να διαταυρώνονται
και χρηιμοποιούν ύπουλα πρίσματα, πίσω απ΄ τα οποία
τα μάτια θα στέκονται ξερά και ανέκφραστα σαν κουμπιά

Τι κι αν οι άνθρωποι φορέσουν στα κεφάλια τους
κάγκελα, λουκέτα και συρματοπλέγματα
και βουτήξουν πρόθυμα τα όνειρα τους στα σκοτάδια

.

Ό,τι κι αν ξημερώσει,
το μόνο που έχει απόψε σημασία
είναι αυτή η αράχνη εκειπάνω
που απερίπαστη, δεν παρεκλίνει απ’ τον σκοπό της
και κάθε φορά βρίσκει καταφύγιο στο τώρα

.

Γιατί λέει ψέματα όποιος ονειρεύεται το μετά
χωρίς να φροντίζει το τώρα.
Γιατί το αύριο συμβαίνει τώρα.

.

Υ.Γ:
προς όλας τας κατευθύνσεις αλλά και προς τον δημιουργό
-με όλον μου το σεβασμό και την αγάπη στην ανταλλαγή κουλτούρας:
Ο Κόκκινος Ήλιος Ροκανίζει την Αράχνη

.

Advertisements

.

Αρνούμαστε τους φτιαχτούς διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων, που τους αποκλείουν και τους περιθωριοποιούν με βάση την προέλευση, το φύλο, τις -κάθε είδους- προτιμήσεις κλπ.

Ζούμε σε γειτονιές, στις οποίες -όχι τυχαία- οι σχέσεις των ανθρώπων δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος.
Βιώνουμε πολλές από τις σχέσεις γύρω μας ως όλο και περισσότερο ψυχρές και κλειστοφοβικές, ως όλο και περισσότερο «ορθές» (άρα και καταπιεσμένες), ως όλο και περισσότερο φανατισμένες και εγωκεντρικές, ως όλο και περισσότερο χαζεμένες μέσα στο ευρύτερο αποβλακωμένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται (απ’ το οποίο επηρεάζονται και αντιδρούν αρνητικά).
Και ξέρουμε ότι μία πιθανή λογική συνέχεια της αποβλάκωσης είναι η χυδαιότητα και η αποκτήνωση.

Ζούμε σε γειτονιές όπου σχεδόν οτιδήποτε είναι προγραμματισμένο να συμβεί σε δημόσιο χώρο, πριμοδοτείται απ’ το δήμο, χορηγείται απ’ το Νιάρχο ή τον Ωνάση, εγκρίνεται απ’ την περιγέρεια αττικής και επιτρέπεται απ’ την αστυνομία.
Θέλουμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε τους χώρους αυτών των γειτονιών, να τους φανταστούμε και κυρίως να τους ζήσουμε ως απελευθερωμένους απ’ τις ευλογίες του κάθε «φορεα πολιτισμού», να αλληλεπιδράσουμε με τους ανθρώπους εκείνους που επιλέγουν να έχουν ανοιχτά αυτιά, μάτια και μυαλά, να ενωθούμε με αυτούς που η αφετηρία της σκέψης τους είναι ένα «άντε γαμηθείτε» σε ό,τι καταπιέζει, επιβάλει και επιβάλλεται.

Όσο για αυτούς τους αμετανόητους κοκορόμυαλους που επιλέγουν να παραμένουν συνώνυμοι της διάχυτης σαπίλας και γενικώς επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σκατόψυχοι θέλουμε οι μουσικές, οι φωνές και οι γιορτές μας να γίνονται μια ακόμα μικρή αφορμή για να δουν τα πράματα διαφορετικά, ή αλλιώς μια μικρή αφορμή για να κλειστούν στις «φωλίτσες» τους. Για πάντα.

.

61985390_2283637688392069_2716345842947588096_n

.

Φινάλε της σαιζόν με αυτοοργανωμένο φεστιβάλ της ομάδας Πείραμα στο Πάρκο Δρακόπουλου, Πατησίων 358.


Από τις 19.00: DIY Φάνζιν, DIY Ντίστρο, Έκθεση ζωγραφικής, Χορτοφαγική κουζίνα.

Στις 21.00: Μουσική με Zebu, Corpses, I want the moon, Never-Trust, Ήλιος Θανάτου, Ενδορφίνες.

.

kropotkin-bakunin-goldman-punx-X120

.

Υπάρχει πιο γελοία ευχή απ’ την “καλή σαρακοστή”..? Σίγουρα θα υπάρχει εξίσου γελοία, αλλά αυτή ήταν στα trends των ημερών μετά την Καθαροδευτέρα και ο απόηχος της μας εκνευρίζει ακόμα..! Όλο το σκηνικό είναι σκέτος κλαυσίγελος, όπως η γιορτή κρεατοφαγίας της Τσικνοπέμπτης από ένα έθνος καννίβαλων. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις παγανιστικές Απόκριες και την προσμονή της Καθαράς Δευτέρας, του εξαγνισμού και της προσευχής των χριστιανών εν όψει των θανατερών παθών του κυρίου τους..! Σκέτος παραλογισμός, με διπλά μηνύματα και πολλαπλές διαγνώσεις! Και χιλιάδες χιλιάδων σέλφις στα κοινωνικά δίκτυα! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή – λείπει η σέλφι απ’ τη γιορτή..?

Και να μου το θυμηθείτε: οι selfies θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής -οι κατσαρίδες μπορεί και όχι! Γι’ αυτό κι εμείς, μες την παράνοια της εποχής μας, ας ψάλλουμε με κατάνυξη:

Σέλφις ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον απαθανατίσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
αυτοβαυκαλιζάμενους

Προφητική η φάρσα «selfitis» του 2014, προφητικό και το χειροποίητο κολάζ / οπισθόφυλλο του φανζίν Valeriana’s Collage #2 του 2017. Και ναι, η σελφίτιδα είναι η ψυχική νόσος της εποχής μας!

.

VC2BackCoverX120.

——————————————————————— -Υ.Γ.- ———————————————————————

Όπως έγραφε και στο newsletter της (Ιούνιος 2018):
“Είναι, ρε φιλενάδα, τόσο άδικη η ίδια η ζωή που είναι κρίμα δηλαδή να μην προσπαθούμε να είμαστε πιο δίκαιοι στις καθημερινές μας σχέσεις, που είναι ακόμα χειρότερο το να μην διεκδικούμε τουλάχιστον έναν πιο δίκαιο κόσμο..! Και φυσικά δεν κάνουμε θέμα τις προσωπικές μας κατραπακιές (που το 2018 μας έριξε μπόλικες, η αλήθεια είναι) και ακόμα φυσικότερα το να πέσουμε δεν είναι ζήτημα, το να ξανασηκωθούμε είναι..!
Και θα ξανασηκωθούμε, και θα ξανατυπωθούμε και θα επιστρέψουμε με νέο τεύχος -καλό χειμώνα..! Και μη νομίζεις, εμάς μας έλειψε πολύ περισσότερο η ενασχόληση με τα “κολάζ της Βαλεριάνας”, μας στοίχιζει η απουσία του 3ο τεύχους από το θέρος που ΄ρχεται..”

Κόντρα στις αντιξοότητες λοιπόν, το φανζίν συνεχίζει να υπάρχει σαν τρόπος και σαν ιδέα. Έστω και χωρίς καινούριο τεύχος, συνδιαμορφώνει και συνδιαμορφώνεται τις Τετάρτες του Μάρτη στην πολυαγαπημένη του Υπόγα Κ94. Και μάλιστα την τελευταία από αυτές (27/3) καλεί σε φανζινοσυζήτηση με θέμα:

.

«Από το “μια φορά και έναν καιρό” στο “εδώ και τώρα”

και από την “αυτοέκφραση” στην “αντικουλτούρα”»

 

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων Ενωθείτε!

.