Posts Tagged ‘Θεσσαλονίκη’

Το προσφυγικό ζήτημα μας αφορά άμεσα ως κοινωνία και δυστυχώς θα συνεχίσει να μας απασχολεί και για πολύ καιρό ακόμα… Μας έχει απασχολήσει ήδη μια φορά και στους “στίχους του μήνα“, πριν ένα χρόνο -και μάλιστα υπήρξε και η ουσιαστική αφορμή για την μονιμοποίηση της στήλης..! Δυστυχώς αν κάτι έχει αλλάξει από τότε αυτό είναι προς το χειρότερο, κυρίως από τις πολιτικές σκοπιμότητες επάνω στις πλάτες αυτών των δύσμοιρων ανθρώπων… Το μόνο ίσως διαφορετικό είναι ότι η αριστερή μας κυβέρνηση –σε αγαστή συνεργασία με τον “σκανδαλιάρη” Ερυθρό Σταυρό και την χουνταναθρεμμένη Εκκλησία– έδειξε το αληθινό της πρόσωπο: το βλοσυρό πρόσωπο της -κάθε- Εξουσίας. Εκτός βέβαια από τις πρόσφατες βίαιες εκκενώσεις καταλήψεων στην Αθήνα, είχαν προηγηθεί αυτές της Θεσσαλονίκης, ευλόγησον..!

Επιστρέφοντας στους στίχους για τους οποίους ξεκινήσαμε να λέμε, σε αυτούς τους στίχους που απεικονίζουν την πραγματικότητα και μάλιστα μέσα από ένα αλληλέγγυο πρίσμα, αυτή τη φορά με χαρά καλωσορίζουμε τους Burnt Cross*και το Refugees of War. Δικό σας:

Μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
αναζητώντας έναν τόπο ασυλίας /
κανείς δεν ξέρει το όνομα τους / ή από που καταφθάνουν /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους /
ταξιδεύουν μέσα από εμπόλεμες ζώνες /
προσπαθώντας να ξεφύγουν του εφιάλτη /
η παρουσία τους εγείρει φόβο / δεν είναι παράνομοι /
τα σύνορα τούς κάνουν τέτοιους και τους διαχωρίζουν /
κόσμος αφήνεται να πεθαίνει και κανείς δεν ρωτά “γιατί;” /
αδιαφορία για την κόλαση που αυτοί οι άνθρωποι ζουν /
σε έρημους και αδιέξοδους δρόμους / ταξίδι μέσα σε εμπόλεμες ζώνες /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / δεν υπάρχει τέλος στον πόνο και τη δυστυχία /
σύννεφα μαζεύονται βαριά / χίλια μίλια μακριά απ’ το σπίτι /
μόνιμα στις ακτές / πρόσφυγες του πολέμου /
γυρεύοντας μια χείρα ανθρωπιάς και βοηθείας /
σαν πουλί στο μάτι του κυκλώνα /
που πασχίζει να κρατηθεί στα εύθραυστα φτερά του /
δεν υπάρχει ασφαλές καταφύγιο / πρόσφυγες του πολέμου /
περιπλανώμενοι στην γη του πουθενά / ταξίδι μέσα στην κινούμενη άμμο /
κορμιά που δεν μπορούν ούτε όρθια να σταθούν / πρόσφυγες του πολέμου /
και αν ακόμη και τα σώματα φθαρούν / η βιβλική έξοδος δεν θα σταματήσει ποτέ /
τα ονόματα αυτών που έχουμε ξεχάσει : οι πρόσφυγες του πολέμου

.

.

Standing on the shores, refugees of war
Searching for a land of sanctuary
No-one knows their name, or from where they came
Reaching for hands of humanity
On to roads that lead nowhere Travel the war torn
Fleeing from their nightmare
Stoking up the fear, no illegal’s here
Borders that create and separate
People left to die and no-one asking why?
Indifference to the hell these people take.
On the roads that lead nowhere Travel the war torn.
Storm clouds gathering, no end to the pain and suffering
Storm clouds gathering, a thousand miles from home
Standing on the shores, refugees of war,
Reaching for hands of humanity
Like a bird upon the wind, plagued with fragile wings
No sanctuary to settle in, refugees of war
Wander into no man’s land, Journey through the Shifting sands
Bodies that can’t even stand, refugees of war
And even as the bodies rot, the exodus won’t ever stop
The names of those that we forgot, refugees of war

.

RWdiyMM_w

Advertisements

sarkovoro arnı II

Οι Σαλονικείς “Γκούλαγκ” υπήρξαν ένα από τα πιο άρτια συγκροτήματα, και αν όχι και ένα βήμα πιο μπροστά, απολύτως συγχρονισμένοι με την εποχή τους..! Άκμασαν για μια δεκαετία (1986-1996) καταφέρνοντας με την μουσική και τα λόγια τους να εκφράσουν ένα μεγάλο κομμάτι της “άγριας νεολαίας” της εποχής. Από το μιλένιουμ και μετά, με κάποιες αλλαγές στη σύνθεση τους και χωρίς καινούριο υλικό, επανεμφανίζονται σποραδικά σε “μεγάλα” φεστιβάλ… Αυτή η δεύτερη περίοδος τους, όπως και γενικότερα οι επανενώσεις που αναμασούν το παρελθόν τους, δεν μας αγγίζουν – δεν μας αφορούν..! Για τους “στίχους του μήνα” γυρνάμε στο 1986 και στο πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ. Την ίδια χρονιά οι Γκούλαγκ γράφουν για το συγκεκριμένο γεγονός το “Σαρκοβόρο Αρνί“, τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στον πρώτο τους δίσκο “Είσοδος Κινδύνου 0° C” (πρωτοχρονιά 1987). Με πολύ άμεσο και ανατριχιατικό τρόπο μας προετοιμάζουν για τη θανάσιμη δυστοπία των πυρηνικών. Και μας θυμίζουν παράλληλα με το (Ρώσικο) Chernobyl και το (Αμερικάνικο) ατύχημα του Three mile Island! Υπενθυμίζουμε ότι την εποχή εκείνη ναι μεν η ΕΣΣΔ παρακμάζει αλλά ο ψυχροπολεμικός ανταγωνισμός καλά κρατεί… Σήμερα, η Φουκοσίμα και τα πυρηνικά όπλα εξακολουθούν να κρατούν ζωντανό τον εφιάλτη που τόσο εύστοχα περιγράφουν οι στίχοι από το “Σαρκοβόρο Αρνί”, καλή περίσκεψη..!

Πού Θα πάτε; Πού Θα πας;
Το νέφος κανέναν δεν ξεχνά
Πού Θα πάτε; πού Θα πας; Δεν έχει σημασία πια..!
Το νούμερο των νεκρών: δεν έχει σημασία πια..!

Chernobyl! Three mile Island!

Η αδιαφορία των τρελών, δεν έχει σημασία πια!
Τα σύνορα των κρατών, δεν έχουν σημασία πια!
Η ιστορία των λαών, δεν έχει σημασία πια!
Τα όνειρα του μέλλοντος, δεν έχουν σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

Τα παιχνίδια των παιδιών, δεν έχουν σημασία πια!
Ο έρωτας των τυφλών, δεν έχει σημασία πια!
Οι ανέσεις των αστών, δεν έχουν σημασία πια!
Η μιζέρια των φτωχών, δεν έχει σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

Οι εκτελέσεις των ποινών, δεν έχουν σημασία πια!
Οι ταραχές των εποχών, δεν έχουν σημασία πια!
Οι πόλεμοι των εθνών, δεν έχουν σημασία πια!
Το ξύπνημα των μαζών, δεν έχει σημασία πια!

Chernobyl! Three mile Island!

 

Gkoulagk1Gkoulagk2Gkoulagk3

ΓΚΟΥΛΑΓΚ-ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 0° C (FULL VINYL 12” ALBUM_1987)

 

PissaKaiPoupoula_flyer

Πίσσα και πούπουλα στον βασιλιά / Πίσσα και πούπουλα στα αφεντικά /

Πίσσα και πούπουλα στους υπουργούς / Πίσσα και πούπουλα στους αρχηγούς /

Πίσσα και πούπουλα σε υπουργεία / Πίσσα και πούπουλα σε  δημαρχεία /

Πίσσα και πούπουλα στο στρατό / Πίσσα και πούπουλα στον καπιταλισμό … …

ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ: ομώνυμο κομμάτι, ηχογράφηση για 7′ ιντσο που τελικά δεν κυκλοφόρισε ποτέ, Αγροτικόν Studio

 

GkoulagK-Stress3-4_Tour90a

GkoulagK-Stress3-4_Tour90b

GkoulagK-Stress3-4_Tour90c

GkoulagK-Stress3-4_Tour90d

* Δημοσιεύτηκε στο φανζίν Stress (διπλό τεύχος 3/4) το καλοκαίρι του 1990

και συνοδεύεται με δυο μοναδικά ηχητικά αποσπάσματα από την εμφάνιση

του συγκροτήματος στην κατάληψη Störtebeker του Αμβούργου,

στις 11 Γενάρη του 1990.

Τα τραγούδια μοιράστηκε μαζί μου

– πριν από είκοσι πέντε χρόνια (!) –

ο κιθαρίστας της μπάντας Κώστας Α.

*

Γκούλαγκ – Χρώματα Θαμπά

Γκούλαγκ – Στοργή

 

Οι MsRatter  είναι ένα μουσικό σχήμα που δημιουργήθηκε στη θεσσαλονίκη από ανθρώπους που είχαν ήδη πολιτικές και δημιουργικές σχέσεις. Αφορμή ήταν η ποιητική συλλογή της  Serratia S. Marcescens: eleven poems for extraordinary girls and one for an incredibly ordinary one ( http://serratiam.blogspot.gr/ ) και σκοπός του σχήματος η μελοποίηση των στίχων.

Τα μέλη του θεωρούμε ότι ο κοινωνικός ανταγωνισμός δε μπορεί παρά να μας αφορά, πάντα από την πλευρά των εξουσιαζόμενων, και ότι ακόμη παραπάνω,  οι MsRatter ήταν ένα ιδανικό όχημα για να επικοινωνήσουμε και να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε και μας βασανίζουν. Για αυτούς τους λόγους και πιστεύοντας ότι η τέχνη και η δημιουργία αποτελούν ευνοϊκό πεδίο επαφής, τοποθετούμε τους εαυτούς τους  και το συγκρότημα απέναντι και ενάντια στο θέαμα και το εμπόρευμα, αλλά δίπλα σε οποιαδήποτε κίνηση μηχανεύεται το ξήλωμα αυτού του σάπιου κόσμου που ζούμε. Έτσι στη σύντομη ζωή του σχήματος επιλέξαμε να παρουσιάσουμε το έργο μας σε αυτοοργανωμένους και αντιεξουσιαστικούς κοινωνικούς χώρους, προσπαθώντας να καταθέσουμε μια διαφορετική πρόταση για το τι μπορεί να σημαίνει μια συναυλία.

 Οι πρόβες πραγματοποιούνταν στο χώρο της ομάδας ΜΗΧΑΝΗ (http://mhxanh.org/) όπου έγινε και η ηχογράφηση. Για διάφορους λόγους καταλήξαμε να μη εκδόσουμε cd και τα τραγούδια να μοιραστούν μέσω διαδικτύου, αναγνωρίζοντας τα ελλείμματα της επιλογής αυτής.
Καλή ακρόαση: https://msratter.wordpress.com/
.

ratter vs DL

Ms Ratter VS David Lynch (click to watch video)

.

Κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη

στα κοριτσίστικα φρου φρου και τις δαντέλες

σώματα άκαμπτα σφιγμένα με μπανέλες

πνίγονται, θάβονται, τρασφυούν

ασβεστωμένα με κραγιόνια και με πούδρες

πρόσωπα απρόσωπα  κρύβουν ελπίδες φρούδες

να τα προσέξουν, να τα θαυμάσουν, ν΄ αγαπηθούν

κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη,

τα κύτταρα μου αν με μόσχευμα αλλαχτούν

Σαχλό-γλυκές αγαπησιάρικες φωνούλες

γέλια ναζιάρικα, φιλάκια και καρδούλες

κρύβουν   έν’ άδικο,   τρέμουν μην προδοθούν

και ΄γω μια απ’ αυτές  του σωρού τις κούκλες

μια Bi Bi Bo με μαύρους κύκλους και σακούλες

μ’ αγωνιώδη τικ  καλύπτω  ατέλειες

κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη,

τα κύτταρα μου αν με μόσχευμα αλλαχτούν

ίσως να πάψω πια να νιώθω μόνη