Posts Tagged ‘Αυτοοργάνωση’

*

Fanziniasis IIIx120pxl

*

ArtCore / ΔΕ ΓΟΥΟΑΝΑΜΠΙ ΖΙΝ / ΕΝΤΡΟΠΙΑ / BUT / ΟΧΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΧΙ / ROLLnCOMIX / ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΚ / MYSTERY IN ISTANBUL / ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΚΟΣΤΑΡΙΚΑ / ντελίριο / EXHALING SCREAM / TIEFER INS TRANCE / LOCOtrip / για μένα / International list of causes of death / Εμβοές / CRUCIAL ZINE / λεβάντα / ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ / κλάξον / PUKE ΣΟΥΠ / άλεξ / Κύκλωμα / Το κάστρο ήταν νησί / Κάρτ ποστάλ / κάνε τον ήλιο να κλάψει / ΕΤΕΡΟΝ ΕΚΑΤΕΡΟΝ /PUNKHURST MUTANTS SHOW / Μικρές ιστορίες ενός άλλου δρόμου / ΓΙΑΧ ΜΙΑΣΜΑΤΑ! / IT’S NEVER 2L8 / τα κρουασανάκια δεν είναι τα ίδια / ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ / μαγισσούλα / DISCOLLECTIV / Ρωγμές / Athens is Balkans

*

*

Fanziniasis No1

*

Fanziniasis No2

*

Fanziniasis No2 (part 2)

*

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

*

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ : THE REPRESS KINKY HORROR STORY

Θα ‘ταν πρωϊ Φλεβάρη κοντά στην ροδαυγή που ανακοινώνονταν σ’ αυτό εδώ το μπλοκ η επικείμενη έκδοση του V CollageΚαι εκτός από τυπογραφείο αναζητούνταν και τ(ρ)όπος παρουσίασης… Και στην υποψήφια αυτή εκδήλωση, κρυφή λαχτάρα και ευχή υπήρξε και το να μοιραστεί στους συμμετέχοντες και ένα CD Compilation με ripαρισμένο Ναυτιακό υλικό -από βινύλια… Και μετά πλάκωσε ο κορονοντουβρουτζάς και θέριεψε και εν μια νυχτή η αστυνομοκρατία, απομονωθήκαμε για τα καλά και χάσαμε και τ’ αυγά και τον Πασχάλη..!

Για την ιστορία τυπωθήκαμε, σε Heavy Metal πρέσα στην Δραπετσώνα, και με 2 αφίσες δώρο -σαν Σούπερ Κατερίνα! Ελάχιστα μόνο τεύχη (καμιά 30αρία δηλαδής) πρόλαβαν να διανεμηθούν, τελευταία παραλαβή έγινε Παρασκευή και 13 (Μαρτίου) και τα μισά κλειδώθηκαν στο τυπογραφείο -λόγω αναστολής λειτουργίας με κρατική εντολή και απαγόρευσης “άσκοπων” μετακινήσεων… Άκαρπες αποδείχτηκαν και κάποιες λίγες απόπειρες ταχυδρόμησης λόγω πελώριων ουρών στο συνοικιακό ταχυδρομείο της αυτοεξορίας…

Στον τόπο της αυτοεξορίας βρισκόμαστε και απομονωμένοι από την δισκοθήκη και τα μηχανήματα μας… Αυτό όμως δεν εμποδίζει σε τίποτα την δημιουργία και τον διαμοιρασμό μιας δοκιμαστικής εκδοχής από ψηφιακά αρχεία..! Μειονεκτεί σε ποιότητα ήχου, πλεονεκτεί όμως σε διάρκεια και επιπλέον επιλογές. Όταν με τον καιρό και το καλό ολοκληρωθεί η “επίσημη” συλλογή, αναγκαστικά λόγω περιορισμένου χώρου του ψηφιακού δίσκου, θα συμπεριληφθούν σ’ αυτήν τέσσερα κομμάτια λιγότερα (Νο 04, 05, 18, 21). Και φυσικά ο παρόν σύνδεσμος θα καταργηθεί.

Μέχρι λοιπόν να γιάνει η ανθρωπότητα και η παγκόσμια γειτονιά μας, μπορείτε να μετατρέψετε την κρίση σε ευκαιρία και να κατεβάσετε την εν λόγω συλλογή από εδώ..!

Εν μέσω Πανδημίας, Υγεία και Αναρχία,

Γ.Μ.Λ 07/04/2020

V Collage Action 115x120

V COLLAGE ACTION – THE TRACK LIST:

[ Download Compilation ]

*

01 – Αγάπη & Λουλούδια [ ΝΑΥΤΙΑ ]

02 – Φαύλος Κύκλος [ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ]

03 – Θεριστής [ ΝΑΥΤΙΑ ]

04 Φυλακισμένος Στη Σιωπή [ ΝΑΥΤΙΑ ]

05 Ο Πόνος Δεν Είναι Όμορφος [ CON FUOCO ]

06Αύριο Πάλι [ ΝΑΥΤΙΑ ]

07 – Παγκόσμια Δικτατορία [ ΝΑΥΤΙΑ ]

08 – Intro / Κοινωνία Κωφαλάλων [ ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ ]

09 – Μη Με Σατανίζεις [ ΝΑΥΤΙΑ ]

10 – Κωλογλύφτης [ ΝΑΥΤΙΑ ]

11 – Ο Πόνος Δεν Είναι Όμορφος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

12 – Νεκρό Συναίσθημα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

13 – Προσπάθησε Ή Ψόφα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

14 – Μίασμα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

15 – Χρυσή Νεολαία [ ΝΑΥΤΙΑ ]

16 – Λήθαργος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

17 – Το Αίμα Της Ψυχής Μας [ ΝΑΥΤΙΑ ]

18 Έρημος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

19 – Ο Μέγας Φόβος / Μητέρα Ψαρόμορφη [ ΝΑΥΤΙΑ ]

20 – Σ’ Αυτήν Την Πόλη [ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ]

21 Ερωτικό [ ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ]

22Γυναίκα [ ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ]

23 – Η Πόλη Καίγεται [ ΣΜΕΡΝΑ ]

24 – Κοινωνία Κωφαλάλων [ ΚΑΣΕΤΙΝΑ ]

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

# 01, 03, 04 : from “Sweet Secret Of Life” -Tape 1989

# 02 : from “Νύχτες Στο Στέκι Φ.Λ.Σ” -Tape 1993

# 05 : Live Recording from 2011

# 06 : from “Screaming For A Better Future Vol.2” -LP 1990

# 07 : from “VA Whispers!” -LPs 1994

# 08 : from “Χημικά Κατάλοιπα” -LP 2014

# 0917 : from “Ευρωπαϊκή Αναγέννηση” -LP 1992

# 1819 : from “The Ναυτία Kinky Horror Show” –Split LP 1994

# 20 : from “VA Act Up – …Εν Τούτω Νίκα” -LP/CD 1996

# 2122 : from Splitt with Knallkopf – LP 2001

# 23 : from “ΣΜΕΡΝΑ” –CD 1998

# 24 : from “Κασετίνα ΙΙ” –DIGI LP 2012

V_Collage-Naftia-CoverX72

Ε Υ Ρ Ω Π Α ϊ Κ Η   Α Π Ο Σ Υ Ν Θ Ε Σ Η :

THE REPRESS kINkY HοRRοr ShοW,

ΑNAPXΟ / PUNK ιστορίες & συλλογισμοί

– με αφορμή την επανέκδοση των δίσκων της Ναυτίας –

Ακολουθώντας αντίστροφα, από μέσα προς τα έξω, τα αυλάκια ενός δίσκου που έγραψε ιστορία. Παράλληλα με μια προσωπική ιστορία που γράφονταν ακόμα, μέσα σε ένα κίνημα όπου –μεταξύ όλων των άλλων- αποκρυστάλλωνε και τα προτάγματα του. Ατομικές και κινηματικές απελευθερωτικές διαδρομές, γεγονότα και ντοκουμέντα από το παρελθόν του D.I.Y και της Αυτοοργάνωσης, της υπόγειας τέχνης και της ανατρεπτικής δημιουργίας. Εν ολίγοις, ιστορίες πανκ, έρωτα και αναρχίας στη δεκαετία του ‘90. Επικοινωνία, λόγος και επιχειρήματα από μια δια-συλλογική συζήτηση που άνοιξε τότε -και που δυστυχώς σήμερα έχει ατονίσει. Τροφή για σκέψη και λάδι στη φωτιά των αντιεμπορευματικών και αντιθεαματικών αναζητήσεων. Κριτική στις “ανεξάρτητες” εταιρίες και στους “εμποροσυλλέκτες”, από κινηματική σκοπιά. Μαζί με κάποιες προτάσεις για το μέλλον.

Και κάμποσο αρχειακό υλικό, όπου εκτός απ’ την αναβίωση μιας επαναστατημένης εποχής παρουσιάζει και πρωτότυπες πηγές. Όπως είναι π.χ τα κείμενα του Τριημέρου της Ουτοπίας, του 1996. Άπειρα έργα της Μαρίας-Ηλέκτρας (όπου μεταξύ πολλών άλλων φιλοτέχνησε και τους δίσκους της Ναυτίας), η ανασκόπηση του Τύπου της εποχής και ο συντροφικός αποχαιρετισμός της από “Τα Κουρέλια”. Και τέλος αυτούσια τα απολογιστικά κείμενα της επανέκδοσης.

Γιατί το Πολιτικό είναι Προσωπικό και -αντιγράφοντας από τον πρόλογο της έκδοσης: “Όπως όλα συνδέονται στο Σύμπαν – χωροχρονικά / βαρυτικά / ατομικά / χημικά / βιολογικά – έτσι και όλα συνδέονται μεταξύ τους στον μικρόκοσμο που εξετάζουμε: συγκυρίες / γεγονότα / δράσεις / επιλογές / σχέσεις. Και αν όντως θέλει να δει κανείς συνολικά την ιστορία ενός έργου οφείλει να μην το αποκόψει από την εποχή του και από τις συνδέσεις του μαζί της.”

V_Collage-Naftia-PrX120

Εξήντα σελίδες λοιπόν αναζητούν τυπογραφείο. Όχι γιατί βαρέθηκαν τις φωτοτυπίες αλλά για χάρη του εικαστικού και αρχειακού υλικού που περιέχουν. Όπως πάντα, κυκλοφορούν και ψηφιακά (κλικ, εδώ). Με την γνωστή Βαλεριάνικη συνταγή: download-στικάκι-φωτοτυπάδικο, μπορεί το κάθε αδέλφι να συνεχίσει αυτή την D.I.Y διαδικασία, να δώσει υλική μορφή στο έντυπο και ν΄ αποκτήσει την κόπια του.

Στο μεταξύ, αναμένοντας τις μαζικές εκτυπώσεις αλλά και κάποια πιθανή εκδήλωση, να τονίσουμε πως: “η παρούσα έκδοση, αν και πρωτοβουλιακή, γίνεται με την υποστήριξη του Πληρώματος της Βαλεριάνας. Θα μπορούσε έτσι να θεωρηθεί (άτυπα) και ως το τρίτο της τεύχος..! Αργότερα ωστόσο, μπορεί και να επανεκδοθεί με την μορφή βιβλίου ή μπροσούρας, μαζί με rippαρισμένο ηχητικό υλικό..! Αλλιώς, όταν μεγαλώσει θα γίνει αστροναύτης και διαγαλαξιακός ταξιδευτής! Ότι είναι να γίνει, θα γίνει: Αυτοοργανωμένα και Αντιεμπορευματικά, Χωρίς Αντίτιμο και με Ελεύθερη Συνεισφορά. ”

.

Καλό Ταξίδι και Καλή Αντάμωση,

Γιάννης Μ. Λιβαδειάς,

Αθήνα, Φλεβάρης 2020

.

Υ.Γ(1): Σχετικό ποστ, μαζί με βίντεο-ντοκουμέντα από τις συναυλίες:

Ιούνιος 1996: Τριήμερο Ουτοπίας, Πάρκο Νέας Παραλίας, Θεσσαλονίκη: Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

Υ.Γ(2): Σύντομα θα αναρτηθεί και ξεχωριστός φάκελος με όλο το αρχειακό υλικό που χρησιμοποιήθηκε (αλλά και με αυτό που δεν χώρεσε λόγω περιορισμού του χώρου).

Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

.

Απόσπασμα – προδημοσίευση,
από τα επόμενα “Κολάζ της Βαλεριάνας”

.

(…) Στην κατάληψη Αλκαμένους και Ταρσού, στην πλατεία Αττικής. (…) Εκεί όπου το κολεκτιβιστικό και ελευθεριακό πνεύμα της Ναυτίας, έμμεσα, θα συναντηθεί και θα μπολιαστεί με την αντίστοιχη αναρχική και αντιεμπορευματική στάση της Ωχράς Σπειροχαίτης -που στέκεται αλληλέγγυα στο συλλογικό εγχείρημα της Αλκαμένους.

Όσο παράδοξο και αν φαντάζει σήμερα εξαιτίας των -μουσικών και ιδεολογικών- διαφορών τους, Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη μοιράζονται και πάμπολλα κοινά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό άλλωστε και εμπνέουν εξίσου το κίνημα, ειδικά εκείνες τις εποχές: πρώτα απ’ όλα γιατί πράττουν ότι λένε. Και δεν λένε αερολογίες! Πρόκειται για μουσικο-πολιτικές ομάδες που αυτοδιαχειρίζονται το έργο τους και δεν παίζουν σε μαγαζιά παρά μόνο σε κοινωνικές/πολιτικές εκδηλώσεις. Συμμετέχουν σε κοινωνικά εγχειρήματα και αγώνες ενώ παράλληλα προάγουν την συλλογική/κοινοβιακή ζωή και τις καταλήψεις.
Και ειδικά σ’ αυτό το τελευταίο, ένας απ’ τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους στην Αλκαμένους δεν είναι άλλος από τον -16χρονο τότε- “υπηρεσιακό” μπασίστα της Ωχράς. Στις δυο και μοναδικές συναυλίες που θα διοργανωθούν στην κατάληψη θα συμμετάσχουν οι Ωχρά Σπειροχαίτη και οι Φράξια.

Μια από τις πολλές συζητήσεις για την διαμόρφωση μιας κινηματικής αντιθεαματικής / αντιεμπορευματικής στάσης ξεκίνησε τότε και μια από τις πολλές αφορμές της υπήρξε
και ο συγκεκριμένος δίσκος (της Ναυτίας).

Για την ιστορία, το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται το Τριήμερο του Ράδιο Ουτοπία, στο Πάρκο Νέας Παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Και αυτές οι δύο -υπό διαμόρφωση- τάσεις θα συναντηθούν και θα λειτουργήσουν αρμονικά στα πλαίσια του τριημέρου. Παράλληλα όμως θα δοκιμαστούν και σε διαλεκτικό επίπεδο σε δημόσια συζήτηση αλλά εκεί δεν θα καταφέρουν να συντεθούν. Χωρίς αυτό βέβαια να είναι και αυτοσκοπός, οι διαφωνίες είναι δημιουργικές και σε βάθος χρόνου η κάθε μια οργανωτική τάση θα δοκιμαστεί κοινωνικά. Και οι ζυμώσεις θα συνεχιστούν σε μελλοντικές δημόσιες εκδηλώσεις.

Στο συναυλιακό κομμάτι του Τριημέρου της Ουτοπίας, η Ανάσα Στάχτη και ο Πανικός
θα παίξουν μαζί με την Ωχρά Σπειροχαιτή και τη Σμέρνα, ενώ και η μπάντα του Δόκτωρ Δρακατώρ θα κάνει την παρθενική της εμφάνιση. Συνολικά όμως την παράσταση θα κλέψουν με τις ομιλίες τους δυο παππούδες αναρχικοί: ο Αμπέλ Παζ που θα αναφερθεί στις εμπειρίες του από τον Ισπανικό Εμφύλιο και ο Μπάρμπα-Γιάννης Ταμτάκος που θα εξιστορήσει τα γεγονότα των εργατικών εξεγέρσεων της Θεσσαλονίκης του 1936! Επ’ αφορμής της παρουσίασης της συλλογικής έκδοσης του βιβλίου “Ταξίδι στο Παρελθόν”.

.

tamtakos_abelpaz

.

Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει, χέρι με χέρι, και η “Διατάραξη Οικιακής Ειρήνης” από το “ Do It Yourself” label των μουσικών/συναυλιακών ομάδων της Villa Amalias. Και θα αποτελέσει την αφορμή για την συσπείρωση του D.I.Y κόσμου, όπου με συνελευσιακές διαδικασίες θα δουλέψει την παραγωγή του λόγου και του έργου του. Η “εκδοχή της αυτοοργάνωσης” θα συγκροτηθεί άτυπα ένα χρόνο αργότερα εξαιτίας της έκδοσης των CDs της Ωχράς και της Σμέρνας. Και με αυτές τις αφορμές θα συγκροτηθεί και ως “συλλογικότητα αναρχικών – αντιεξουσιαστών ενάντια στο εμπόρευμα και το θέαμα” ή αλλιώς ως “+τεχνία-”.

Στην ανοιχτή συζήτηση του τριημέρου θα συζητηθούν θέματα αυτοοργάνωσης και η κάθε πλευρά θα εκθέσει τις αντιλήψεις της. Παρόλα τα κοινά σημεία τους η μεγάλη και ανυπέρβλητη διαφωνία που θα προκύψει θα αφορά στο ζήτημα του χρηματικού αντιτίμου. Η συζήτηση ωστόσο θα διεξαχθεί με κινηματικούς όρους και όχι με όρους επιβολής και κυριαρχίας -που υπονοούν σήμερα οι ακαδημαϊκές προσεγγίσεις περί “σχίσματος” και “σκηνής”. Εδώ άλλωστε μιλάμε για κίνημα και όχι για …κάμπινγκ!

.

(συνεχίζεται)

.

.

.

Υ.Γ (18/02/20):

Για κάποιον ακατανόητο λόγο το Greek _ Punk_Blogspot διέγραψε απροειδοποίητα τα βίντεο-ντοκουμέντα από τον λογαριασμό του στον βιντεοσωλίνα..!?! Και δυστυχώς δεν είχα προλάβει ούτε εγώ να κάνω back up και να τα ξανανεβάσω… Δυστυχώς δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτονται ορισμένοι (αν τελικά σκέφτονται κιόλας)…

Ευτυχώς για όλους μας -και για την Ιστορία μας- ο George Punkman έχει επιμεληθεί και μοιράζεται μαζί μας ένα βίντεο όπου συγκεντρώνει όλα τα διασωθέντα αρχεία από τα live του Ράδιο Ουτοπία και Κιβωτός, μαζί και με τις αφίσες των τριημέρων! Τις ευχαριστίες μας και τον σεβασμό μας!

.

 

.

.

.

[ … / όμορφοι χάρτινοι πειραματισμοί / ποιητικές γραφές και εκδόσεις / με την ευθύνη της προσωπικής έκθεσης / σε συλλογικές κίνησεις / και λογικές συγκινήσεις / με σκληρό μουσικό φόντο και υπόγειο υπόβαθρο / … ]

.

TelosEpoxis

.

αράχνη

.

Τι κι αν όλα στρογγυλέψουν
και αρχίσουν να κινούνται παράλληλα
σε σταθερές μεταξύ τους, αποστάσεις ασφαλείας

Τι κι αν οι λέξεις στα βιβλία
γίνουν μια μαύρη συμπαγής μάζα
ανίκανες να διαβαστούν ξανά

Τι κι αν η φωνή της μνήμης ίσα που θα ακούγεται,
αφού δε θα ΄ναι και πολλοί αυτοί που θα της δίνουν σημασία

Τι κι αν τα βλέμματα πάψουν τελείως να διαταυρώνονται
και χρηιμοποιούν ύπουλα πρίσματα, πίσω απ΄ τα οποία
τα μάτια θα στέκονται ξερά και ανέκφραστα σαν κουμπιά

Τι κι αν οι άνθρωποι φορέσουν στα κεφάλια τους
κάγκελα, λουκέτα και συρματοπλέγματα
και βουτήξουν πρόθυμα τα όνειρα τους στα σκοτάδια

.

Ό,τι κι αν ξημερώσει,
το μόνο που έχει απόψε σημασία
είναι αυτή η αράχνη εκειπάνω
που απερίπαστη, δεν παρεκλίνει απ’ τον σκοπό της
και κάθε φορά βρίσκει καταφύγιο στο τώρα

.

Γιατί λέει ψέματα όποιος ονειρεύεται το μετά
χωρίς να φροντίζει το τώρα.
Γιατί το αύριο συμβαίνει τώρα.

.

Υ.Γ:
προς όλας τας κατευθύνσεις αλλά και προς τον δημιουργό
-με όλον μου το σεβασμό και την αγάπη στην ανταλλαγή κουλτούρας:
Ο Κόκκινος Ήλιος Ροκανίζει την Αράχνη

.

.

Αρνούμαστε τους φτιαχτούς διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων, που τους αποκλείουν και τους περιθωριοποιούν με βάση την προέλευση, το φύλο, τις -κάθε είδους- προτιμήσεις κλπ.

Ζούμε σε γειτονιές, στις οποίες -όχι τυχαία- οι σχέσεις των ανθρώπων δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος.
Βιώνουμε πολλές από τις σχέσεις γύρω μας ως όλο και περισσότερο ψυχρές και κλειστοφοβικές, ως όλο και περισσότερο «ορθές» (άρα και καταπιεσμένες), ως όλο και περισσότερο φανατισμένες και εγωκεντρικές, ως όλο και περισσότερο χαζεμένες μέσα στο ευρύτερο αποβλακωμένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται (απ’ το οποίο επηρεάζονται και αντιδρούν αρνητικά).
Και ξέρουμε ότι μία πιθανή λογική συνέχεια της αποβλάκωσης είναι η χυδαιότητα και η αποκτήνωση.

Ζούμε σε γειτονιές όπου σχεδόν οτιδήποτε είναι προγραμματισμένο να συμβεί σε δημόσιο χώρο, πριμοδοτείται απ’ το δήμο, χορηγείται απ’ το Νιάρχο ή τον Ωνάση, εγκρίνεται απ’ την περιγέρεια αττικής και επιτρέπεται απ’ την αστυνομία.
Θέλουμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε τους χώρους αυτών των γειτονιών, να τους φανταστούμε και κυρίως να τους ζήσουμε ως απελευθερωμένους απ’ τις ευλογίες του κάθε «φορεα πολιτισμού», να αλληλεπιδράσουμε με τους ανθρώπους εκείνους που επιλέγουν να έχουν ανοιχτά αυτιά, μάτια και μυαλά, να ενωθούμε με αυτούς που η αφετηρία της σκέψης τους είναι ένα «άντε γαμηθείτε» σε ό,τι καταπιέζει, επιβάλει και επιβάλλεται.

Όσο για αυτούς τους αμετανόητους κοκορόμυαλους που επιλέγουν να παραμένουν συνώνυμοι της διάχυτης σαπίλας και γενικώς επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σκατόψυχοι θέλουμε οι μουσικές, οι φωνές και οι γιορτές μας να γίνονται μια ακόμα μικρή αφορμή για να δουν τα πράματα διαφορετικά, ή αλλιώς μια μικρή αφορμή για να κλειστούν στις «φωλίτσες» τους. Για πάντα.

.

61985390_2283637688392069_2716345842947588096_n

.

Φινάλε της σαιζόν με αυτοοργανωμένο φεστιβάλ της ομάδας Πείραμα στο Πάρκο Δρακόπουλου, Πατησίων 358.


Από τις 19.00: DIY Φάνζιν, DIY Ντίστρο, Έκθεση ζωγραφικής, Χορτοφαγική κουζίνα.

Στις 21.00: Μουσική με Zebu, Corpses, I want the moon, Never-Trust, Ήλιος Θανάτου, Ενδορφίνες.

.

.

sad clowngirl-Untitled-6Bx100

.

Αυτό που θα μπορούσαμε να αντιληφθούμε και να ορίσουμε ως ελεύθερη έκφραση, αποκτά στην πραγματικότητα διαφορετική μορφή σε μια εξοντωτική καθημερινότητα, η οποία λειτουργεί μέσω μηχανισμών καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ανάλογα με την εποχή και με το τι αυτή θεωρεί επιτυχημένο και επικερδές, ανακυκλώνει τους δημιουργούς, αναπαράγει τα σάπια είδωλα και το lifestyle, καλουπώνεται σύμφωνα με τα καπιταλιστικά δεδομένα, επηρεάζει το εναλλακτικό κοινό και διαμορφώνεται βάσει του προκαθορισμένου βιομηχανοποιημένου προϊόντος.

Ακολουθώντας λοιπόν την συγκεκριμένη πορεία και η hip hop κουλτούρα, ξεκίνησε ως μία μουσική από τα κάτω και κατέληξε να είναι άλλη μια μορφή τυποποιημένης έκφρασης μέσω εμπορευματικών σχέσεων. Αγνοώντας το μέχρι τότε αντιρατσιστικό του στοιχείο, ακολούθησε μία στάση κάπως απολιτίκ, ακίνδυνη και καιροσκοπική, σε αρκετές περιπτώσεις σεξιστική αναπαράγοντας πατριαρχικά κατάλοιπα, θέλοντας τον MC να διαχωρίζεται από τον ακροατή μέσω του διδακτισμού του και αναπαράγοντας ολοένα και περισσότερο το σταριλίκι και την αυτοπροβολή. Η μαχητικότητα που κατείχε στο παρελθόν, πήρε μια μορφή θεάματος και καθαρής εκμετάλλευσης από μαγαζάτορες που κέρδισαν χρήματα, προβάλλοντας με ασφαλή τρόπο τη ζωή στο δρόμο και αντλώντας υπεραξία από τα προσωπικά βιώματα των ‘’καλλιτεχνών’’. Από την άλλη, ο εκφραστής της συγκεκριμένης κουλτούρας που κρατούσε το μικρόφωνο, απέκτησε ένα πιο mainstream ύφος, με σκοπό να προσεγγίσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει το κοινό του. Το hip hop όμως έχει βαθιές πολιτικές ρίζες και παίρνει έμπρακτα μέρος στον πόλεμο, διατηρώντας την ταξική του θέση.

Έχοντας κάνει λοιπόν την αυτοκριτική μου ως μέλος της hip hop κοινότητας και ενεργώντας πολιτικά σε κινηματικές διαδικασίες, εστιάζω στο να μπορούμε να δρούμε σε συλλογικό επίπεδο ανταγωνιστικά προς το υπάρχον, μέσω της αυτοοργάνωσης και την αλληλεπίδραση της σε πλατείες, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις. Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσιαστικής και φασίζουσας συμπεριφοράς, ενισχύοντας κινηματικά εγχειρήματα και υπενθυμίζοντας από πού προέρχεται το hip hop και που παρατηρούμε ότι κατευθύνεται.

Θεωρώ ότι πλέον είναι χρέος μας, η τέχνη μας να αποκτήσει μια πιο μαχητική μορφή και λόγο επάνω στα γεγονότα. Από την καθημερινότητα μας, την εργατική μας δύναμη, τις προσωπικές μας σχέσεις, τις επιλογές μας, μέχρι και την ίδια μας την έκφραση, ο καπιταλισμός έχει ριζώσει βαθιά μέσα τους και απορροφά με την πρώτη ευκαιρία όση περισσότερη ενέργεια μπορεί. Αυτό που σίγουρα μας έχει απομείνει, είναι να αντισταθούμε μέχρι τέλους και όσο περνάει από το χέρι μας να μην του το επιτρέψουμε. Σίγουρα ο δρόμος του diy είναι αρκετά δύσκολος, εφόσον πολλοί από εμάς παλεύουν με τον δικό τους κόπο και δυνάμεις (από την αγορά του κατάλληλου εξοπλισμού, τις ατέλειωτες ώρες μέσα σε στούντιο για ηχογραφήσεις, μίξεις, mastering και πρόβες, καθώς και τα χρήματα που δίνονται στην κοπή και το τύπωμα των δίσκων), συνεπώς, θεωρώ πως και ο κόσμος που στηρίζει τις αυτοοργανωμένες διαδικασίες θα πρέπει να συνειδητοποιήσει και να σεβαστεί όσο περισσότερο μπορεί τον προσωπικό μας αγώνα, εάν επιθυμούμε ο χώρος του diy να πάρει τα πάνω του. Δεν χρειαζόμαστε εταιρείες, διοργανωτές, χορηγούς, κρατικούς φορείς, μεσολαβητές, μαγαζάτορες και managers προκειμένου να αυτοοργανωθούμε, αλλά ούτε και μουσικούς καριερίστες που επιδιώκουν να σφετεριστούν τις προσωπικές μας αξίες.

Όλοι εμείς λοιπόν, που κάνουμε ραπ με απωθημένα, σηματοδοτούμε ταυτόχρονα και την ίδια την βία, την οποία δεχόμαστε σε καθημερινή βάση από κάθε πλευρά.

Πένθιμος / Clown

https://www.youtube.com/user/penthimos

.

.

.

Υπάρχει πιο γελοία ευχή απ’ την “καλή σαρακοστή”..? Σίγουρα θα υπάρχει εξίσου γελοία, αλλά αυτή ήταν στα trends των ημερών μετά την Καθαροδευτέρα και ο απόηχος της μας εκνευρίζει ακόμα..! Όλο το σκηνικό είναι σκέτος κλαυσίγελος, όπως η γιορτή κρεατοφαγίας της Τσικνοπέμπτης από ένα έθνος καννίβαλων. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις παγανιστικές Απόκριες και την προσμονή της Καθαράς Δευτέρας, του εξαγνισμού και της προσευχής των χριστιανών εν όψει των θανατερών παθών του κυρίου τους..! Σκέτος παραλογισμός, με διπλά μηνύματα και πολλαπλές διαγνώσεις! Και χιλιάδες χιλιάδων σέλφις στα κοινωνικά δίκτυα! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή – λείπει η σέλφι απ’ τη γιορτή..?

Και να μου το θυμηθείτε: οι selfies θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής -οι κατσαρίδες μπορεί και όχι! Γι’ αυτό κι εμείς, μες την παράνοια της εποχής μας, ας ψάλλουμε με κατάνυξη:

Σέλφις ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον απαθανατίσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
αυτοβαυκαλιζάμενους

Προφητική η φάρσα «selfitis» του 2014, προφητικό και το χειροποίητο κολάζ / οπισθόφυλλο του φανζίν Valeriana’s Collage #2 του 2017. Και ναι, η σελφίτιδα είναι η ψυχική νόσος της εποχής μας!

.

VC2BackCoverX120.

——————————————————————— -Υ.Γ.- ———————————————————————

Όπως έγραφε και στο newsletter της (Ιούνιος 2018):
“Είναι, ρε φιλενάδα, τόσο άδικη η ίδια η ζωή που είναι κρίμα δηλαδή να μην προσπαθούμε να είμαστε πιο δίκαιοι στις καθημερινές μας σχέσεις, που είναι ακόμα χειρότερο το να μην διεκδικούμε τουλάχιστον έναν πιο δίκαιο κόσμο..! Και φυσικά δεν κάνουμε θέμα τις προσωπικές μας κατραπακιές (που το 2018 μας έριξε μπόλικες, η αλήθεια είναι) και ακόμα φυσικότερα το να πέσουμε δεν είναι ζήτημα, το να ξανασηκωθούμε είναι..!
Και θα ξανασηκωθούμε, και θα ξανατυπωθούμε και θα επιστρέψουμε με νέο τεύχος -καλό χειμώνα..! Και μη νομίζεις, εμάς μας έλειψε πολύ περισσότερο η ενασχόληση με τα “κολάζ της Βαλεριάνας”, μας στοίχιζει η απουσία του 3ο τεύχους από το θέρος που ΄ρχεται..”

Κόντρα στις αντιξοότητες λοιπόν, το φανζίν συνεχίζει να υπάρχει σαν τρόπος και σαν ιδέα. Έστω και χωρίς καινούριο τεύχος, συνδιαμορφώνει και συνδιαμορφώνεται τις Τετάρτες του Μάρτη στην πολυαγαπημένη του Υπόγα Κ94. Και μάλιστα την τελευταία από αυτές (27/3) καλεί σε φανζινοσυζήτηση με θέμα:

.

«Από το “μια φορά και έναν καιρό” στο “εδώ και τώρα”

και από την “αυτοέκφραση” στην “αντικουλτούρα”»

 

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων Ενωθείτε!

.

.

…που αξίζουν και με το παραπάνω’
τόσο τον κόπο της αναζήτησης τους,
όσο και -προ πάντων- αυτόν της ανάγνωσης / ακρόασης τους..!

Τέσσερις από τις πιο καλές στιγμές και δημιουργίες του ’18, από τα κάτω..!

Ποίηση και Επανάσταση, στην καθημερινή ζωή..!

.

BOOK_DISCs_x4-100

.

Riot Propaganda: Agenda Oculta, 54 σελ.(23×22) + CD ( 8 tracks )

.

Θαλερός: Περήφανα Ελατήρια, 44 σελ.(17×24) + CD ( 8 tracks )

.

Νιο.Στε: Εν τω Μεταξύ, 12 σελ. (15×21) + CD ( 5 tracks )

.

Άψινθος: Λάμα στα Στήθια της Μητρόπολης, 114 σελ. (21×29) + 3 CD ( 41 tracks )

.

 

 

.

Χωρίς πολλούς προλόγους και φιοριτούρες, για τους “στίχους του μήνα“, ένα από τα καλύτερα άσματα της εποχής μας. Μαζί με κάποιους απ’ τους τους καλύτερους στίχους για την εποχή που διανύουμε ήδη και για την εποχή που ανατέλλει… Γιατί το δυσοίονο μέλλον κρύβεται στο θλιβερό παρόν μας και γιατί η εξέλιξη έρχεται σαν σπείρα
Εκτός και αν… … …

.

.

Υ.Γ

Η παλαιολιθική μας κάμερα δεν κατάφερε να καταγράψει καθαρά το τραγούδι, χθες σε συναυλία αλληλεγγύης “για τα δικά μας παιδιά πίσω απο τα κάγκελα” στην κατάληψη Παπουτσάδικο στο Χαϊδάρι… Κατάφερε όμως ν’ αποτυπώσει -έστω και στο ελάχιστό- την όμορφη ατμόσφαιρα και το συναίσθημα κατά την παρουσίαση του -δώστε βάση ειδικά προς το τέλος του βίντεο και του κομματιού… 😉

.

SperaKK011218x560

.

Άλλαξαν οι καιροί, αλλάξανε τα χρώματα
μετράμε τις ουλές μας κάτω απ’ τα αναχώματα
αλλάξανε οι λέξεις και ο τρόπος σκέψης
τεράστια ρολόγια υπενθυμίζουν πώς να τρέξεις
κλειστές οι πόρτες, κλειστά και τα παράθυρα
κλειστοφοβία, υψοφοβία μες στη παράνοια
θέλεις ανάσα, τα όνειρά σου πίσω
σε χρόνια δύσκολα να πεις «θέλω να ζήσω»

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε

Σκληρές εικόνες, σφιχτά τα δόντια
συναισθηματικά σφιγμένη δε με νιώθεις όπως πρώτα
σφιχτή μπουνιά, βαριά τα χνώτα
κάνε με να ‘ρθω πιο κοντά σου, μη φεύγεις χώρια
σε μια εποχή που ανατέλλει και είναι αμείλικτη
ζούμε με εξαιρέσεις, παραμένουμε αμίλητοι
τρέφουμε ορέξεις που κοιτάνε να μας πνίξουν
να μας πλήξουν και να μας επικηρύξουν

Όλα θα αλλάξουν μαζί με την αλλαγή σου
έχεις τη δύναμη, υπάρχει στο κορμί σου
και στο μυαλό η ενεργοποίησή σου
να γίνει πράξη που ζητάει η ψυχή σου
χρόνια παρέα με την αναζήτησή σου
βρίσκεις χαμένες λέξεις στην αφήγησή σου
όλο και πιο κοντά στην ανακάλυψή σου
διψάς για την αλήθεια της λύτρωσής σου
και κραυγάζεις
μα δε σ’ ακούνε
χέρια, πόδια
δεν υπακούνε
κι οι πληγές σου
αιμορραγούμε
και τώρα που’ ναι και τώρα που ‘ναι

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε
.

.

Στίχοι/παρουσίαση: Nikolein & ΚΚ Παραγωγή: ΚΚ Ηχοληψία: Fogge d. & Γιώργος Παυλίδης Μίξη: Γιώργος Παυλίδης Mastering: Σταμάτης Φουσέκης Σκίτσα: Δημήτρης κορδαλής Video: Teitan

.

.
Δρ Δρακατώρ + μαυρΑκόρντα = Δρ Μαυρακόρντ – ¡ Ay Carmela !

Live αυτοσχεδιασμός,
από το το αναρχικό τριήμερο του Θερσίτη,
στον Πευκώνα Αγ. Αναργύρων,
καλοκαίρι του 2004
.

.

Υ.Γ Και για να μην ξεχνιόμαστε, το εμβατήριο του Δρ. Δρακατώρ:

.

.

¡ Viva la revolución social, cabrones !

.