Posts Tagged ‘Αλληλεγγύη’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.
Αντιστρέφοντας τον όρο “youth project” (πρόγραμμα νεολαίας) και βαφτίζοντας ως Project Youth το συγκρότημα τους, οι τέσσερις άγριοι νεολαίοι από την Ιστανμπούλ και σαρκάζουν και δηλώνουν απερίφραστα πως η νεολαία κατασκευάζεται. Εκπαιδεύεται και προγραμματίζεται σ’ ένα φαύλο κύκλο εκμετάλλευσης και κατανάλωσης -μέχρι θανάτου: “Work all day more than sleep at night / Are you happy Project Child? Project Child / PROJECT YOUTH / Die!”

Το Middle East (2017) είναι ο πρώτος δίσκος αυτής της πολιτικοποιημένης πανκ-ροκ μπάντας, ένας από τους πιο μεστούς και πιο αγαπημένους των τελευταίων ετών. Αξιομνημόνευτη είναι επίσης και η δομή / θεματολογία των στίχων του άλμπουμ.      Τόσο, που πραγματικά ήταν δύσκολη η επιλογή ένος μόνο, για τους στίχους του μήνα.    Που τελικά λόγω της αντιμιλιταριστικής διάθεσης του συγκεκριμένου μήνα (βλ. στρατοδικεία αρνητών στράτευσης) επιλέχθηκε το ομώνυμο τραγούδι “Μέση Ανατολή”.

Που είναι επίσης ενδεικτικό του πως με πολύ απλά λόγια μπορεί κανείς να εκφραστεί λυρικά πάνω στα πιο μεγάλα ζητήματα. Και νομίζω ότι οι Project Youth κατάφεραν να πουν σε λίγες γραμμές ότι δεν έχουν καταφέρει τόνοι μελετών και αρθρογρφίας τόσο πάνω στο Μεσανατολικό γενικά, όσο και για τα παιδιά-στρατιώτες συγκεκριμένα:

.

.

Middle East
Μέση Ανατολή
You will die for your nation
Θα πεθάνεις για το έθνος σου
Middle East
Μέση Ανατολή
Parents choose your religion
Οι γονείς σού διαλέγουν θρησκεία
Middle East
Μέση Ανατολή
There is only one gender
Εδώ υπάρχει μόνο ένα φύλο
Middle East
Μέση Ανατολή
Blood smells like global power
Το αίμα μυρίζει όπως η παγκόσμια εξουσία

Guns are toys
Τα όπλα είναι παιχνίδια
Brave little boys
Γενναία μικρά αγόρια
Born to be a soldier
Γεννιούνται στρατιώτες

Middle East
Μέση Ανατολή
I can’t hear a melody
Δεν ακούω καμία μελωδία σου
Middle East
Μέση Ανατολή
I forgot the rainbow’s meaning
Ξέχασα το νόημα του ουράνιου τόξου
Middle East
Μέση Ανατολή
Killings are happenin’ clearly
Οι σκοτωμοί συμβαίνουν’ πραγματικά
Middle East
Μέση Ανατολή
Western world is playing
Ο δυτικός κόσμος παίζει μαζί σου

Guns are toys
Τα όπλα είναι παιχνίδια
Brave little boys
Γενναία μικρά αγόρια
Born to be a soldier
Γεννιούνται στρατιώτες

*

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

*
ΥΓ(1):
Περισσότερες δημιουργίες από τους Project Youth, εδώ.

*

ΥΓ(2):
Και μια παλιότερη συνέντευξη τους, εκεί.

.

 

Advertisements

Από το συλλογικό κείμενο των 3 διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης
εν όψει των στρατοδικείων 6 & 18 Φεβρουαρίου 2019:

( … )

Η στρατιωτική μηχανή είναι μια μηχανή παραγωγής βίας. Η τρέχουσα αστική ρητορεία θέλει τους στρατούς «αναγκαίο κακό», τον πόλεμο «ύστατο καταφύγιο» ή αποτέλεσμα κάποιου ιστορικού ατυχήματος, εμμονή «τρελών» ηγεμόνων. Κι όμως ο πόλεμος κινεί την ιστορία των εξουσιών…

Κάθε εθνικός στρατός υφαίνει για τον εαυτό του έναν μανδύα ηρωισμού (για να μην μιλήσει για τις ήττες του) και αναγκαιότητας (για να δικαιολογήσει τις αιματηρές του εσωτερικές και εξωτερικές επεμβάσεις)…

Μέσα σε αυτό το κλίμα, από την μία «εθνικών οραμάτων» για να «σηκώσουμε ξανά την χώρα εκεί που της αξίζει» και του ξεπλύματος του ρόλου του στρατού, και από την άλλη ενός εθνικιστικού παροξυσμού που οργανώνεται από τα κατακάθια του εθνικού κορμού και συμπαρασύρει το υπερπλεόνασμα πατριδόπληκτου συντηρητισμού μεγάλης μερίδας του πληθυσμού, αυτοί που θα αρνηθούν να καταπιούν αμάσητες τις εθνικές κορώνες και τους χακί εκβιασμούς, βρίσκονται στο στόχαστρο μιας εντεινόμενης καταστολής…

Insumiion-img7777χ100

Η επιλογή μας να αρνηθούμε το στρατό δεν οφείλεται απλά σε μια αλλεργία για μητέρες πατρίδες, αυτή την ιστορική απάτη με μόλις 2,5 αιώνες ζωής, που έχει καταφέρει στο όνομα μιας ψευδούς κοινότητας καταπιεστών-καταπιεσμένων να σπείρει εκατομμύρια νεκρούς σε πολεμικά χαρακώματα για τα συμφέροντα αυτών που δυναστεύουν την ζωή μας. Πάει ακόμα πιο πέρα, αναγνωρίζοντας τις κοινές ταξικές και κοινωνικές καταπιέσεις όλων αυτών που πάνω τους πατάνε οι εξουσίες, αλλά και τον κοινό μας ορίζοντα πέρα από σύνορα και πατρίδες. Για αυτό η άρνησή μας εκκινεί από τον ελληνικό στρατό αλλά δεν αφορά μόνο σε αυτόν ούτε και περιορίζεται στο ζήτημα της όποιας θητείας, όπως αυτή διαμορφώνεται ανάλογα των αναγκών των κυρίαρχων σε κάθε κράτος.

Η επιλογή μας να αρνηθούμε τον στρατό δεν οφείλεται μόνο σε μια δυσανεξία στην διαταγή και την υποταγή. Αυτή είναι μια καλή υπαρξιακή μαγιά για να ξεκινήσεις να καταλαβαίνεις σε ποια πλευρά είσαι. Δεν μισούμε απλά τον πόλεμο. Άλλο τόσο μισούμε την ειρήνη των κυρίαρχων. Την κανονικότητα της καθημερινής εκμετάλλευσης, του εκβιασμού της εργασίας, της λεηλασίας του περιβάλλοντος και της πραγμοποίησης των ζώων, των επιστημών και των τεχνολογιών που οργανώνουν τον κόσμο και μας μαθαίνουν να τον αναγνωρίζουμε ως μια αποικία ελέγχου, ταξινόμησης και ιεραρχίας, της καθημερινότητας του φόβου και της μοναξιάς, της συναισθηματικής αποστέρησης και των εμπορευματικών υποκατάστατων…

Ο στρατός και η θητεία είναι μια εκπαίδευση στην πατριαρχία, τον ανταγωνισμό, την ετεροκανονικότητα, τα αντρικά προνόμια. Μέσα σε όλα αυτά δηλαδή που κοινωνικοποιηθήκαμε σαν καλά αγοράκια και τώρα προσπαθούμε να πετάξουμε από πάνω μας γιατί μας έχουν γίνει τόσο «φυσικά», σαν να είναι το δεύτερο δέρμα μας. Ο μιλιταρισμός -και κάθε του δομή- είναι το προνομιακό πεδίο των αρρενωποτήτων, αφού οργανώνεται πάνω στον ανταγωνισμό, τη δύναμη και την επιβολή, και οι γλώσσες όλων αυτών ηχούν οικείες στις ανδρικές κοινωνίες μαχητών-πολεμιστών. Η άρνηση να υπηρετήσει κάποιος αυτόν τον μηχανισμό, να υποστεί και να αναπαραγάγει τις γλώσσες του, είναι κομμάτι μιας χειραφετητικής διαδικασίας που βάζει στο τραπέζι και την κατάργηση των αντρικών προνομίων και τις έμφυλες ιεραρχήσεις.

 

 

.

Ο στρατός και η θητεία είναι μια εκπαίδευση στην βαρβαρότητα, τον μιλιταρισμό και την ιεραρχία. Δεν αγαπήσαμε την βία, δεν μπορούμε να αρνηθούμε όμως το υλικό-ιστορικό της πλαίσιο. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως οφείλουμε να αντιγυρίζουμε με σφοδρότητα την καθημερινή βία που δεχόμαστε από τους κυρίαρχους. Ο κόσμος δεν άλλαξε με «δημόσια διαβούλευση», γιατί κανείς προνομιούχος δεν θα παραδώσει αμαχητί τα προνόμιά του. Τα μέσα μας παρ’ όλ’ αυτά δεν μπορούν πάρα να είναι προεικόνιση των σκοπών και του ορίζοντά μας. Η αναπαραγωγή μηχανιστικών αντιλήψεων και στερεοτύπων της κοινωνικής-ταξικής αντιπαράθεσης, ως μοντέλα πολεμικής μάχης, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να θεμελιώνει έναν άλλου είδους μιλιταρισμό που βαπτιζόμενος «επαναστατικός» οργανώνει τελικά την αναγκαιότητα ύπαρξης ρόλων, δομών και εξουσιών ως εργαλεία του κοινωνικού μετασχηματισμού. Αν δεχτούμε ότι η «βία είναι η μαμή της ιστορίας» αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να αφήσουμε τον αυθόρμητο και χειραφετητικό χαρακτήρα της βίας των καταπιεσμένων -καθώς γκρεμίζουν τον κόσμο των εξουσιών- να μεταμορφωθεί σε ένα «παραγωγικό» μοντέλο, συστηματοποιημένο και ιεραρχικό που εν κατακλείδι θα προεικονίζει νέες εξουσιαστικές/κρατικές μορφές. Οι «νικηφόροι προλεταριακοί στρατοί» υπάρχουν μόνο ως τέτοιοι στις ιστορικές αφηγήσεις-αφαιρέσεις των νικητών-στρατηγών των επαναστάσεων. Αυτών δηλαδή που οργάνωσαν την εσωτερική συντριβή κάθε επανάστασης. Οι «προλεταριακοί στρατοί» εντέλει μία πυροβολάνε τον εχθρό, μία πυροβολάνε και τα πόδια τους.

Ο στρατός είναι το κρησφύγετο των νικητών (και των μελλοθανάτων) και εμείς ανήκουμε στις άγριες ορδές των «ηττημένων» της ιστορίας του Άλλοτε και του Τώρα..

 

ΠΙΣΩ ΚΑΡΑΒΑΝΑΔΕΣ! ΕΜΠΡΟΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΡΙΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΡΑΤΗ, ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ

ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Κωνσταντής Γουνιτσιώτης, Στράτος Μωυσής, Παύλος Χριστόπουλος

Γενάρης 2019

.

* * *

.

Υ.Γ.

Το Μιχαλιό τον πήρανε στρατιώτη:

.

National is the atrocity…

of the state
that manipulates consciousnesses, represses and oppresses those who resist or defined as “redundant”

of the capital
that sacks and sinks our lives into the exploitation of the bosses, their crisis and their development

of the army
that suppresses revolts, embellishes the massacre of the wars which it conducts and spreads militarism into daily life

National are authority’s ideals…
so that inequalities, submission, suppression, exploitation, divisions are perpetuated

so that the common struggles of the oppressed ones that forward solidarity, individual and social emancipation, freedom, beyond borders, nations and religions, are silenced

DOWN WITH THE STATES, THE NATIONS, THE ARMIES
TOTAL ARMY OBJECTION

Solidarity gatherings to total army objectors
Military Court “Rouf”, 9:00 a.m.,

Wednesday, 06.02:
Konstantinos Gounitsiotis & Stratos Moisis

Monday, 18.02:
Pavlos Christopoulos

.

.

Και η συνειδητή ανυποταξία,

βλ. Ολική Άρνηση Στράτευσης, είναι μαραθώνιος: τουλάχιστον 25 χρόνια δρόμος…

.

25roniaOAS

—–> pdf <—-

.

αφιερωμένο εξ_αιρετικά και αλληλέγγυα

στους διωκόμενους ολικούς αρνητές

Κ. Γουνιτσιώτη, Στρ. Μωυσή και Π. Χριστόπουλο

( που δικάζονται στο Στρατοδικείο ΡΟΥΦ,

στις 06/02 και 18/02/2019 )
.

* * *

.

Υ.Γ:

Héctor Arnau / Stress – [ο θάνατος του] ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ [Γκουτιέρες]

.

.

.

.

Antrwpos_8304666.

Μια σχεδόν τυχαία γνωριμία, πριν κάμποσα καλοκαίρια στην Πάρο, με έναν αναρχικό από την Βαρκελώνη που δούλευε εποχκά ως σερβιτόρος, μας έφερε σε επάφη και με το υπέροχο μουσικό και ποιητικό σύμπαν που λέγεται “antrwpos”

Ο Antrwpos είναι ένας ζωντανός οργανισμός τα κύτταρα του οποίου ανατροφοδοτούνται και συνυπάρχουν, διατηρώντας τον σύνθετο μηχανισμό ενός έμβιου όντος σε κίνηση. Κανένα από αυτά τα κύτταρα δεν εμποδίζει την ανάπτυξη των υπολοίπων, αλλά αναζητά την αρμονία στο μεταβολισμό τους. Στόχος του είναι να δημιουργήσει μουσική και να διεγείρει τις αισθήσεις άλλων ζωντανών όντων

Μαύρο, μπλε, κόκκινο, πράσινο… Συνεχίζοντας τόσο τον Όργουελ όσο και την Γώγου, “δεν έχει νόημα να επιβιώνεις, σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος”, μοιραζόμαστε αυτό το τετράχρωμο τραγούδι / μανιφέστο του συγκροτήματος: negro, azul, rojo, verde
.

.

Στο μεταξύ, αναζητούμε τους στίχους για μετάφραση ( κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη! ) και στέλνουμε μια ψηφιακή αγκαλιά στον Τόνι..!

Για να κατεβάσετε όλη τη δουλειά των “άνθρωπος”, κλικ εδώ!

Και για να δείτε μια ζωντανή εμπειρία τους, κλικ εκεί!

*  *  *

.

Χωρίς πολλούς προλόγους και φιοριτούρες, για τους “στίχους του μήνα“, ένα από τα καλύτερα άσματα της εποχής μας. Μαζί με κάποιους απ’ τους τους καλύτερους στίχους για την εποχή που διανύουμε ήδη και για την εποχή που ανατέλλει… Γιατί το δυσοίονο μέλλον κρύβεται στο θλιβερό παρόν μας και γιατί η εξέλιξη έρχεται σαν σπείρα
Εκτός και αν… … …

.

.

Υ.Γ

Η παλαιολιθική μας κάμερα δεν κατάφερε να καταγράψει καθαρά το τραγούδι, χθες σε συναυλία αλληλεγγύης “για τα δικά μας παιδιά πίσω απο τα κάγκελα” στην κατάληψη Παπουτσάδικο στο Χαϊδάρι… Κατάφερε όμως ν’ αποτυπώσει -έστω και στο ελάχιστό- την όμορφη ατμόσφαιρα και το συναίσθημα κατά την παρουσίαση του -δώστε βάση ειδικά προς το τέλος του βίντεο και του κομματιού… 😉

.

SperaKK011218x560

.

Άλλαξαν οι καιροί, αλλάξανε τα χρώματα
μετράμε τις ουλές μας κάτω απ’ τα αναχώματα
αλλάξανε οι λέξεις και ο τρόπος σκέψης
τεράστια ρολόγια υπενθυμίζουν πώς να τρέξεις
κλειστές οι πόρτες, κλειστά και τα παράθυρα
κλειστοφοβία, υψοφοβία μες στη παράνοια
θέλεις ανάσα, τα όνειρά σου πίσω
σε χρόνια δύσκολα να πεις «θέλω να ζήσω»

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε

Σκληρές εικόνες, σφιχτά τα δόντια
συναισθηματικά σφιγμένη δε με νιώθεις όπως πρώτα
σφιχτή μπουνιά, βαριά τα χνώτα
κάνε με να ‘ρθω πιο κοντά σου, μη φεύγεις χώρια
σε μια εποχή που ανατέλλει και είναι αμείλικτη
ζούμε με εξαιρέσεις, παραμένουμε αμίλητοι
τρέφουμε ορέξεις που κοιτάνε να μας πνίξουν
να μας πλήξουν και να μας επικηρύξουν

Όλα θα αλλάξουν μαζί με την αλλαγή σου
έχεις τη δύναμη, υπάρχει στο κορμί σου
και στο μυαλό η ενεργοποίησή σου
να γίνει πράξη που ζητάει η ψυχή σου
χρόνια παρέα με την αναζήτησή σου
βρίσκεις χαμένες λέξεις στην αφήγησή σου
όλο και πιο κοντά στην ανακάλυψή σου
διψάς για την αλήθεια της λύτρωσής σου
και κραυγάζεις
μα δε σ’ ακούνε
χέρια, πόδια
δεν υπακούνε
κι οι πληγές σου
αιμορραγούμε
και τώρα που’ ναι και τώρα που ‘ναι

Και τώρα που ‘ναι
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
γκρεμίζουμε όνειρα να σωθούμε
τα χρόνια που ελπίζαμε πως θα ρθούνε
τώρα που ‘ναι
Και τώρα ντου
τώρα μας ποτίζουν χημικά από παντού
τώρα μας χτυπάνε όχι στα πόδια αλλά στο νου
είμαστε τροφή για την κατάντια του καιρού
και τώρα πως
σκλήρυνε σου λέω έτσι απότομα ο καιρός
τι θυσίες κάνεις για να μη βλέπεις το φως
γίναμε όλοι πιόνια στη σκακιέρα του ενός
και υπακούμε
.

.

Στίχοι/παρουσίαση: Nikolein & ΚΚ Παραγωγή: ΚΚ Ηχοληψία: Fogge d. & Γιώργος Παυλίδης Μίξη: Γιώργος Παυλίδης Mastering: Σταμάτης Φουσέκης Σκίτσα: Δημήτρης κορδαλής Video: Teitan

.

.

Μας είπαν τι μπορούμε να κάνουμε
πως να ζήσουμε και πως να πεθάνουμε
μας γέννησαν μέσα σε σύνορα
και βλασφημάμε γι’ αυτό μέχρι και σήμερα
… … …

Μας τυφλώσαν μ’ αντικείμενα, μας κλείσαν τα μάτια
να μην βλέπουμε γύρω μας τον κόσμο κομμάτια
να ποστάρουμε στιγμές αντί να τις ζούμε
μα τραγουδάω ακόμα για όσους δεν υπακούνε

Ακόμα κι αν όλα αρχίσουνε
κι όσα μας μάθαν γκρεμίσουμε
ζήσε όπως θες, κάνε ότι θες
μην τους ακούσεις ξανά

Ακόμα κι αν όλα τελειώσουνε
κι όσα μας μάθαν τα νιώσουμε
ζήσε και όλα αλλάζουν
μην υπακούσεις ξανά
… … …

Μας γέμισαν ψυχολογικά και ατόφιο άγχος
μας μάθανε πως το διαφορετικό είναι λάθος
ποτίσαν μίσος τις καρδιές μας και κυνισμό
… … …

το φόβο έσπειραν στο διάβα τους
και ποδοπάτησαν ανθρώπινες ζωές
μα δε σταμάτησαν εδώ
… … …

Μας μάθανε πως όλα πωλούνται και αγοράζονται
μονάχοι μάθαμε πως όλα μοιράζονται
μας κοροϊδεύουν τελικά μέχρι και σήμερα
μα τραγουδάω ακόμα για τα θηρία τ’ ανήμερα
… … …

Μην υπακούσεις ξανά..!!!

.

.

ή …έστω όσο και η ζωή ενός συνανθρώπου μας που βρίσκεται σε κίνδυνο και όπου η ιατρική-τεχνική υποστήριξη του απαιτεί υπέρογκα ποσά καθημερινά… Αντιγράφουμε από το κείμενο των άμεσα εμπλεκόμενων στην διοργάνωση αυτής της ζωντανής μουσικής βραδιάς:

RAP4aCAUSE06072018

” Για ακόμα μία φορά η ζωή μας φέρνει στο ίδιο μονοπάτι, ένας φίλος – σύντροφος χρειάζεται τη βοήθειά μας στον αγώνα που κάνει να μείνει δίπλα μας. Το λιγότερο που περνάει απο το χέρι μας ειναι να βοηθήσουμε στο να καλυφθούν τα ιατρικά έξοδα του. Ευτυχώς η συνείδησή μας σε αυτούς τους σκληρούς καιρούς είναι ακόμα ενεργή και οπλισμένη απέναντι στην απάθεια, την αδιαφορία και τον ατομικισμό.
Η χιπ χοπ κοινότητα πάντα ήταν ευαισθητοποιημένη και πάντα από τη δική της σκοπιά έκανε το δικό της αγώνα. Σας καλούμε λοιπόν, πέραν του να συνυπάρξουμε, να στηρίξουμε και να αγωνιστούμε παρέα γι’αυτό το σκοπό, γιατί η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας! “

.

.

Η αλληλεγγύη είναι μεταδοτική και η αλληλοβοήθεια η κοινωνική μας πρόταση, οπότε έμμεσα θα εμπλακούμε κι εμείς, και ας μην ανήκουμε σ’ αυτή την κοινότητα θα στηρίξουμε τους καλούς σκοπούς της και παράλληλα θα ψυχαγωγηθούμε με κάποια από τα διαμάντια της. Για όποι@ν άλλ@ ενδιαφέρεται,

.

.

ραντεβού στην Καισαριανή, την Παρασκευή 6 Ιούλη! Ιδού το Σκοπευτήριο ιδού και το κίνητρο: Rap for a Cause!

.

.

.

– Τι ακριβώς είπαμε πως καλούμαστε να γιορτάσουμε σήμερις; Την κακοποίηση της; Τους βιασμούς της; Ή τις δολοφονίες της;

–  Ο πολιτισμός που σε κατατεμάχισε και σε κατέφαγε σήμερα γιορτάζει, τη μνήμη σου Γυναίκα..!

.

*temp*.

Το Σαράκι για το συγκεκριμένο ζήτημα ξανατρύπωσε το προηγούμενο Σάββατο αλλά όπως είναι φυσικό μας τρώει χρόνια τώρα… Ο-ξύνοντας τις κοινωνικές πληγές μας θα πνίξουμε τον πόνο και τη στιχορραγία μας στη μετάφραση, από τα Καστεγιάνικα:

.

Def Con Dos – Ellas Denunciaron

[ …συνθήματα…”ζήτω ο αγώνας των γυναικών”…συνθήματα… ]

Πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Και πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

Εκείνη δεν θυμάται ακόμα και να ήθελε
δεν μπορεί να θυμάται το λάθος
που ξεκίνησε δείχνοντας εμπιστοσύνη
σ’ αυτόν τον άθλιο και δειλό τύπο

Σύζυγος εκτελεστής
ο χειρότερος σου εφιάλτης
Εκείνη είναι νεκρή και αυτός κυκλοφορεί στον δρόμο
“Τη σκότωσα γιατί ήταν δική μου!

Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…
Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…”

Ποιός τολμά και προσβάλλει το κυρίαρχο αρσενικό;
Ποιος τόλμησε να τον καταγγείλει,
ξεσκεπάζοντας την κρυφή πλευρά ενός καθωσπρέπει γείτονα;
Ποιος κατηγορεί τον άθλιο νταή;
Ποιος χτυπά τη γυναίκα του μέχρι να σωπάσει για πάντα;
“Την προειδοποίησα ανάμεσα στις μπουνιές”
“Αν ξαναπαραπονεθείς θα σε σκοτώσω”

Γαμημένη χώρα, αχρεία χώρα,
οι επιθέσεις κατά των γυναικών δεν ενδιαφέρουν κανένα,
κακοποίηση και τρομοκρατία
για τον νόμο είναι οικογενειακές υποθέσεις,
μην περιμένεις βοήθεια,
δεν υπάρχει έγκλημα χωρίς πτώμα
μόνο όταν είναι ήδη νεκρές
ανακαλύπτουν ότι οι απειλές ήταν αληθινές

Και πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

Εκείνες δεν θυμούνται τι τους συνέβη, τι τράβηξαν,
γιατί είναι ήδη νεκρές και κάθε άψυχο κορμί
μπορεί αν θέλει τίποτα να μην θυμάται.
Και μην λυπάστε γι’ αυτά που έγιναν,
όχι γιατί πέρασαν αλλά γιατί δεν διαμαρτύρονται οι νεκροί
και αντί να ουρλιάζουν πρέπει να το βουλώνουν και να σιωπούν

Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…
Δική μου, δική μου, δική μου, μόνο δική μου…”

Κατήγγειλαν, δεν ακούστηκαν
Εκείνες πέθαναν, οι δικαστές συναίνεσαν

Πόσες γυναίκες τον χρόνο;
Και πόσες γυναίκες;
Πόσες και πόσες γυναίκες κάθε χρόνο
γνωρίζουν και έχουν τις μέρες τους μετρημένες;

.

.

Υ.Γ:  Κάποιες μετρημένες απαντήσεις στα ερωτηματικά του τραγουδιού, για την Ισπανική επικράτεια:

Έτος 2007: 71 γυναίκες. /// Έτος 2008: 84 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2009: 68 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2010: 85 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2011: 67 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2012: 57 γυναίκες δολοφονήθηκαν /// Έτος 2013 : 57 γυναίκες που δολοφονήθηκαν /// Έτος 2014: 59 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2015: 64 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2016: 53 γυναίκες δολοφονήθηκαν //// Έτος 2017: 55 γυναίκες δολοφονήθηκαν

.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

Η Sara και τα συντρόφια της, μας αποστόμωσαν με τις δημιουργίες του -ψηφιακού μέχρι προχθές- άλμπουμ “ΑντίΣύλληψη“. Και επιπλέον μας τράταραν μια όμορφη και συντροφική βραδιά παρουσίασης της υλικής μορφής του, στην πολυαγαπημένη μας Υπόγα της οδού Καλλιδρομίου. Μακάρι όλες οι συναυλιακές εκδηλώσεις να έχουν έναν αλληλέγγυο και συνεργατικό χαρακτήρα και μια αύρα γιορτινής επικοινωνίας, σαν κι αυτές που γευτήκαμε χτες ως …καλεσμένοι. Για τα “τι” και τα “πως” της διοργάνωσης δώστε βάση στο κειμενάκι των αναμνηστικών -“κλικ” στη φώτο για μεγένθυση. Όσο για το τραγούδι που αγαπήσαμε περισσότερο, δώστε προσοχή στα λόγια και στο βίντεο που ακολουθούν:

.

.

Sara: Είμαι κοπέλα, μεγάλωσα σε μια αιγυπτιακή μουσουλμανική οικογένεια, η μητέρα μου ήταν χριστιανή και αυτό ήταν πρόβλημα, ο πατέρας μου με δίδαξε να προσεύχομαι και να νυστεύω και να ζω σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη Μωάμεθ Ο Θεός είπε ότι η γυναίκα πρέπει να φοράει το Χιτζαμπ να μην συναναστρέφεται και να μην συνάπτει σχέσεις με άντρες . E; είναι ντροπή, πρέπει να είναι υπάκουη στον πατέρα της στον αδερφό της και στον άντρα της και να ζει λες και είναι δούλα για τους άντρες της οικογένειας, Ποιός είναι αυτός ο Θεός σας που ζητάει την ταπεινοφροσύνη μου; όταν όλα του τα λόγια καταστρέφουνε τον άνθρωπο, βασανίζοντας, βιάζοντας και σκοτώνοντας τις γυναίκες. Κόσμε ξύπνα γιατί εσύ θα πληρώσεις το τίμημα, το τίμημα μιας κοινωνίας χτισμένης στο λόγο του άντρα και στη θρησκεία που ρουφάει το αίμα όλων των ανθρώπων, η θρησκεία υπάρχει για να εξυπηρετεί την κάθε εξουσία, αλλά θα έρθει η μέρα που η γυναίκα θα επαναστατήσει.

(Refrain:) Στέκω γυναίκα κόντρα σ’ ό,τι με θέλει υποταγμένη από τη γέννα Είμαι γυναίκα που έφαγε στο Πακιστάν την πέτρα Είμαι γυναίκα που πληρώνεις για να γαμηθείς Είμαι η γυναίκα που βίασαν κι αυτοκτονεί Στέκω γυναίκα κόντρα σ’ ό,τι με θέλει υποταγμένη από τη γέννα Γυναίκα που ‘πιασε τώρα την πέτρα Γυναίκα που πλέον δε συγχωρεί Για κάθε καταπιεστή είμαι απειλή.

Ηρω-ίνη: Ραπάρω για αυτές για τις γυναίκες που δεν μπορούν να κοιτάξουν ουρανό για τις μάνες που χάσανε παιδιά εξαιτίας του πολέμου ραπάρω για αυτές για όσες πωλούν τα σώματα τους φθηνά και για όσες οι τζιχαντιστές βιάζουν καθημερινά ραπάρω για όσες αγαπιούνται (μεταξύ τους)και για μένα που δεν έχω φτερά με αποτέλεσμα να μένουμε θεατές ραπάρω για μας είμαστε παντού Ελλάδα Γαλλία Αίγυπτο όλες οι γυναίκες μια ομάδα ραπάρω παντού

(Refrain)

Sara & Ηρω-ίνη: Κι όλη αυτή η κατρακύλα αφορά κάθε θρησκεία Κάθε γυναίκας παίρνει μέρος η δική της ανοχή Κι έτσι δεν ανέχομαι να ‘μαι δούλα ούτε κυρία Αλλάζω κοινωνία χτίζοντας δική μου εκδοχή Αφού γεννήθηκα,τότε θ’ αντέξω Αφού γεννήθηκα στον κόσμο σας κερδίζω τη ζωή Κρατώντας στάση εχθρική σ’ ό,τι μ’ αφήνει στην απ’ έξω σε κάθε κομπλεξικό,ομοφοβικό και σεξιστή Και σε σένα που θαρρείς πως είμαι υποχείριό σου Και το χέρι σου σηκώνεις και τη βλέπεις ο νταής Έμαθα να δίνω μάχη έναντι του ανδρισμού σου στερεότυπο οικτρό που έμαθες να συντηρείς Στην κουλτούρα του βιασμού απαντάμε “Ni una menos” “Ni una menos,Ni una menos” Η οργή μας μας ν’ ακουστεί απ’ το νότο ως το βορρά σαν κάθε “Μαύρη Δευτέρα” που ταράζει τα νερά

(Refrain)

.

sara-stand as a woman

.

Υ.Γ(1): Στη Saraκηνή πειρατή και στο τσούρμο της εκ βαθέων να ευχηθούμε καλά ραπίσματα και καλοτάξιδο το νέο σκαρί της. Για περισσότερες πληροφορίες και τα συναφή:

Facebook
E-mail
Youtube

Υ.Γ(2): Χρειάζεται επισκεφτρόνια της βλοκόσφαιρας μου να επισημάνω πως το “Στέκω Γυναίκα” θα συμπεριληφιεί αυτοδικαίως στους (παραμελημένους τον τελευταίο καιρό) “Στίχους του Μήνα“..?

.

.

Όταν κανείς τα έχει χάσει όλα εκτός από την συνείδηση του
ή αλλιώς ο διάκοσμος ενός αστέγου στην οδό Σκουφά:

.

Skoufa Str-130218_web

.

Να θυμηθώ αύριο που θα βρέχει να τον κεράσω μια σούπα
και να του ανάψω μια τράπεζα για να ζεσταθεί το κοκκαλάκι του,
από σεβασμό και όχι από λύπηση

Αξιολύπητος είναι μόνο ο Φλαμπουράρης και η Αριστερά του
-φτου κακά τω στόματι μου!

Τους πολιτικούς καλό είναι να μην τους πιάνεις στο στόμα σου,
εκτός βέβαια και αν σκοπεύεις να τους φας την καρωτίδα

.

.

Όχι μόνο γιατί επηρέασε τη νιότη μας αλλά και γιατί -αν το καλοσκεφτούμε- η πρώτη κασσέτα των Μουσικών Ταξιαρχιών παίζει να ‘ναι και η πρώτη DiY κυκλοφορία στα μέρη μας..! Και όσο και αν άλλαξαν οι εποχές, το “ένα τραγούδι για τον χειμώνα” παραμένει αξεπέραστο για την ευαισθήσια του, ειδικά για την εποχή μέσα στην οποία γράφτηκε.

.

TzIMIS ENEKEN-web

.

Όχι δεν φταίει η μαμά μου
ούτε όπως λένε οι γιατροί
και όπως θέλει να πιστεύει ο μπαμπάς μου
μια ορμονική διαταραχή

Όχι δεν φταίει η ομορφιά μου
κι οι τρόποι μου οι κουνιστοί
ούτε κι ο παιδικός μου φίλος ο Γιωργάκης
που χαϊδευόμαστε μικροί

Μοναχογιός μικρoμεσαίων
με καθωσπρέπει ανατροφή
όμως με δείχναν και γέλαγαν στο σχολείο
και με φωνάζαν αδερφή

Γιατί δεν πήρα το ρολάκι
που μου πασάραν οι πολλοί
να παίζω το γαλάζιο αγοράκι
με την βαρβάτη την ψωλή

Έχω ένα τσίρκο στην καρδιά μου
με πήρε μπάλα η αλλαγή
έβαλα σιλικόνη στα βυζιά μου
κι έφτιαξα ψεύτικο μουνί

Καταναλώνομαι τις νύχτες
με την δικιά τους συνταγή
εγώ πουλάω τα όνειρά μου στους ξενύχτες
κι αυτοί γαμάνε μια πληγή

Ξενοδοχείο η αγκαλιά μου
για καμικάζι εραστές
κι έχει φρικάρει η σπιτονοικοκυρά μου
μ’ εμένα και τους εμπρηστές

Έχω ένα πόνο στην κοιλιά μου
τη νιώθω να εγκυμονεί
θ’ απλώσω στην ταράτσα τ’ άντερά μου
με μανταλάκια χιαστί
και θα κρεμάσω τα ερμαφρόδιτα μωρά μου
η πρώτη μάνα τραβεστί

.

.

 

.

Ιούλιος 2003: πρώτη και απροσδόκητη εμφάνιση των μαυρΑκόρντων, κάτι σαν guests δηλαδή, στο αναρχικό τριήμερο του Θερσίτη –στον Πευκώνα Αγ. Αναργύρων. Και πρώτη δημόσια εκτέλεση του «γράμματος» σε αγωνιστικό κλίμα αλληλεγγύης (βλ. Θεσσαλονίκη ’03 – απεργία πείνας των 7), το συγκρότημα μαζί με τα μουσικά όργανα της Ωχρά Σπειροχαίτη δανείζεται και τον …βιολιστή της! Μοναδική εμπειρία – μοναδικό ντοκουμέντο:

.

1 2-12-2017 2-52.jpg

.

μαυρΑκόρντα – γράμμα (Θερσίτης 2003)

.