Ms Ratter VS David Lynch

Posted: February 20, 2015 in collage, στίχοι του μήνα, musica, to my friends
Tags: , , ,

Οι MsRatter  είναι ένα μουσικό σχήμα που δημιουργήθηκε στη θεσσαλονίκη από ανθρώπους που είχαν ήδη πολιτικές και δημιουργικές σχέσεις. Αφορμή ήταν η ποιητική συλλογή της  Serratia S. Marcescens: eleven poems for extraordinary girls and one for an incredibly ordinary one ( http://serratiam.blogspot.gr/ ) και σκοπός του σχήματος η μελοποίηση των στίχων.

Τα μέλη του θεωρούμε ότι ο κοινωνικός ανταγωνισμός δε μπορεί παρά να μας αφορά, πάντα από την πλευρά των εξουσιαζόμενων, και ότι ακόμη παραπάνω,  οι MsRatter ήταν ένα ιδανικό όχημα για να επικοινωνήσουμε και να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε και μας βασανίζουν. Για αυτούς τους λόγους και πιστεύοντας ότι η τέχνη και η δημιουργία αποτελούν ευνοϊκό πεδίο επαφής, τοποθετούμε τους εαυτούς τους  και το συγκρότημα απέναντι και ενάντια στο θέαμα και το εμπόρευμα, αλλά δίπλα σε οποιαδήποτε κίνηση μηχανεύεται το ξήλωμα αυτού του σάπιου κόσμου που ζούμε. Έτσι στη σύντομη ζωή του σχήματος επιλέξαμε να παρουσιάσουμε το έργο μας σε αυτοοργανωμένους και αντιεξουσιαστικούς κοινωνικούς χώρους, προσπαθώντας να καταθέσουμε μια διαφορετική πρόταση για το τι μπορεί να σημαίνει μια συναυλία.

 Οι πρόβες πραγματοποιούνταν στο χώρο της ομάδας ΜΗΧΑΝΗ (http://mhxanh.org/) όπου έγινε και η ηχογράφηση. Για διάφορους λόγους καταλήξαμε να μη εκδόσουμε cd και τα τραγούδια να μοιραστούν μέσω διαδικτύου, αναγνωρίζοντας τα ελλείμματα της επιλογής αυτής.
Καλή ακρόαση: https://msratter.wordpress.com/
.

ratter vs DL

Ms Ratter VS David Lynch (click to watch video)

.

Κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη

στα κοριτσίστικα φρου φρου και τις δαντέλες

σώματα άκαμπτα σφιγμένα με μπανέλες

πνίγονται, θάβονται, τρασφυούν

ασβεστωμένα με κραγιόνια και με πούδρες

πρόσωπα απρόσωπα  κρύβουν ελπίδες φρούδες

να τα προσέξουν, να τα θαυμάσουν, ν΄ αγαπηθούν

κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη,

τα κύτταρα μου αν με μόσχευμα αλλαχτούν

Σαχλό-γλυκές αγαπησιάρικες φωνούλες

γέλια ναζιάρικα, φιλάκια και καρδούλες

κρύβουν   έν’ άδικο,   τρέμουν μην προδοθούν

και ΄γω μια απ’ αυτές  του σωρού τις κούκλες

μια Bi Bi Bo με μαύρους κύκλους και σακούλες

μ’ αγωνιώδη τικ  καλύπτω  ατέλειες

κι ίσως να πάψω πια να νιώθω τόσο μόνη

αν μου γεμίσει το κενό η σιλικόνη,

τα κύτταρα μου αν με μόσχευμα αλλαχτούν

ίσως να πάψω πια να νιώθω μόνη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s